وقتی قرآن به سر می‌گیریم نباید دروغ بگوییم ، اول به خودمان

✅#دزد_با_شرافت میرزا ادیب شاعر ونویسنده پاکستانی (1999) در یکی از کتابهایش چنین نوشته است در دهه 60 جهت یافتن شغلی مناسب راهی دهلی شدم روزی در خیابان از اتوبوس پیاده شدم دستم را که در جیب فرو بردم آه از نهادم برخواست دزد همه نه روپیه ای که در جیب داشتم با نامه ای را که برای مادرم نوشته بودم به سرقت برده بود در نامه نوشته بودم مادر مهربانم من کارم را از دست داده ام و این ماه نمی توانم مبلغ 50 روپیه ای که هر ماه جهت هزینه زندگی برایت می فرستام ارسال کنم چند روز بود نامه را در جیب داشتم اما هزینه پست آنرا نداشتم و اکنون دزد آنرا با خود برده بود نه روپیه پول زیادی نبود ولی برای کسی که شغل و درآمدی نداشت ارزش نه هزار را داشت روزها گذشتند و من بیکار ، روزی نامه ای از مادرم دریافت کردم ، از باز کردن پاکت نامه هراس داشتم ،می ترسیدم مادرم مرا به خاطر بی کفایتی در تأمین هزینه زندگیش توبیخ کرده باشد به هر حال نامه را باز کردم و شگفت زده شدم مادرم نوشته بود حواله 50 روپیه ای تو را دریافت کردم چقدر انسان بزرگی هستی، با اینکه کارت را از دست دادی ولی بازهم برایم پول فرستادی از خود گذشتگی تو شگفت انگیز است و کلی برایم دعای خیر کرده بود هاج وواج مانده بودم چه کسی این پول را واسه مادر من حواله کرده بود چند روزی گذشت وجوابی نیافتم تا اینکه باز هم نامه ای دریافت کردم در نامه نوشته بود : من آدرس خونه ات را از پشت پاکت نامه مادرت گرفتم 41 روپیه را بر نه روپیه ات نهادم و به ادرسی که بر پشت نامه بود حواله زدم من بعد از اینکه پولهایت را به سرقت بردم نامه ات را باز کردم مادرت را با مادر خودم مقایسه کردم دیدم فرقی بین مادر تو و من نیست با خود گفتم چرا باید گناه گرسنگی مادر تو را بر دوش بکشم به همین خاطر مبلغ مورد نیاز مادرت را کامل کردم و برایش فرستادم من کسی هستم که جیب تو را زدم مرا ببخش گاهی وقتها شرافت دزدان بیشتر از کسانیست که مدعی انسانیتند مردمانی را گرسنه می یابند اما باز هم به فکر بدبخت کردن انها هستند. @dohhol

"بر این زادم و هم بر این بگذرم چنان دان که خاک پی حیدرم" انسان در بدو تولد تفاوتی با سایر جانوران ندارد اما مسیر زندگی که انسان و حیوانات طی می کنند تفاوت آنها را مشخص می کند. به عنوان مثال یک اسب از لحظه ای که متولد می شود تا لحظه ای که می میرد هیچ تفاوت بنیادینی را پشت سر نمی گذارد. دچار اضطراب وجودی نمی شود. با مفهوم انتخاب و متافیزیک بیگانه است، دچار یاس و تردید نمی شود، آرمانی نمی شناسد. از مرگ آگاهی ندارد و صرفا بر اساس غریزه زندگی می‌کند. اسب نیازی به اثبات خود ندارد، با طغیان و شورش بیگانه است و پوست اندازی فکری و ذهنی نمی‌شناسد، اما انسان مسیر کاملا متفاوتی با سایر حیوانات دارد و به گفته سارتر محکوم به آزادی است، چرا که مجبور به انتخاب کردن است. بر این اساس انسان بیش از هر چیز محصول جامعه است و طبیعتا انسانی که با مطالعه و اندیشه و تفکر بیگانه است و عقل و گوش خود را به چند شومن‌ بی‌شعور در شبکه‌های اجتماعی و تلویزیون‌ها سپرده است، چیز قابل عرضی نخواهد بود. رفته‌اند در مقبره فردوسی مسلمان و شیعه مذهب، شعار عرب نمی‌پرستیم سر می‌دهند و عموما هم توهم رادیکال بودن و وطن‌دوستی دارند.

این درس گفتارها را در کانال تلگرامی پژوهش و روش شناسی ادامه می دهیم . @smalhoseini2

یا مقلب القلوب و الابصار یا مدبرالیل و النهار یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال سال سرنوشت ساز ۱۴۰۴ مبارک ، البته تا الانش که خوب بوده . @dohhol

✅ بِــعلیٍّ الهی العفو...

لحظات عروج علی به آسمان فرود آسمان به زمین شاید آسمانها به پیشواز او آمده اند ... زمین و آسمان بی قرار است لعنت به این دل که کور است و نمی بیند راستگویان دیده اند و به ما گفته اند برای اینکه ببینید باید به غیب ایمان بیاورید . یک بار رایگان دادند و قدر ندانستیم . باید جورش را بکشیم ... مرغ از قفس پرید و ندا داد جبرییل اینک شما و دنیای بی علی الهنا عاملنا بفضلک و لاتعاملنا بعدلک فضل تو می تواند دل و چشم کورمان را بینا کند و گرنه به خودمان باشد که بهشتت را به دوگندم می فروشیم . @dohhol

عرب نمی‌پرستیم "ما در دنیا آمده ایم تا به وسیله آن آزمایش شویم، خداوند مرا به تو و تو را به وسیله من در معرض امتحان در آورده و هر کدام ما را حجت بر دیگری ساخته است" (نامه علی ابن ابی‌طالب به معاویه ابن ابی سفیان) بنیادگرایی دینی که امروز از سوریه و اردن تا عربستان و قطر و و امارات و...، تبلیغ و تقویت می‌شود ادامه و وارث همان پان‌عربیسمی است که پس از گسترش مرزهای اسلام به خارج از شبه جزیره عربستان آغاز شد و پس از شهادت امام علی و با به قدرت رسیدن بنی امیه با سرعت و حدت بیشتری اشاعه و گسترش یافت. در پان‌عربیسم، «قبیله» بر «عقیده» ارجحیت دارد و به اسلام هم به چشم ابزاری برای استیلای قوم عرب بر دو امپراطوری ایران و روم نگاه می‌شود. در نگاه آنها علی ابن ابی‌طالب خلیفه سیاستمدار و کاربلدی نیست، چرا که به مانند خلفای پیشین به جای اینکه دنبال گسترش قلمرو اسلامی-عربی و فتح سرزمین‌های جدید باشد، جنگ را به داخل جامعه عربی-اسلامی کشاند و زمینه تضعیف امپراطوری نوپای اسلامی را بنا نهاد. آنها معتقدند اگر خلیفه چهارم انعطاف بیشتری از خود نشان می‌داد و از همان ابتدای خلافت به جای درافتادن با بخشی از صحابه و معاویه و عمروعاص و دیگران، نیرو و توان خود را برای فتح سرزمین‌های جدید به کار می‌گرفت، هم قلمرو امپراطوری عربی- اسلامی گسترش می‌یافت، هم غنیمت بیشتری نصیب جامعه نوپای اسلامی (البته با محوریت عربستان، چرا که سیستم توزیع غنایم و سهم از بیت الملل کاملا طبقاتی و با محوریت مهاجرین- انصار- ساکنان شبه جزیره عربستان- بود) می‌شد و هم تضاد و انشقاقی در جامعه نوپای اسلامی پدید نمی‌آمد. در واقع هزینه‌ای که امام علی در پنج سال خلافت پرداخت و هنوز هم می‌پردازد، مقابله با قبیله‌گرایی و نژادپرستی و عرب‌پرستی بخشی از جامعه نوپای اسلامی بود که به اسلام به چشم ابزاری برای ثروت اندوزی و کشورگشایی اعراب و تحقیر سایر ملل و اقوام می‌نگریست امام علی در پنج سال خلافت خود با چنین خوانش قبیله‌محوری از اسلام مبارزه کرده و در نهایت جان خود را نیز در این راه فدا کرد. آنکه امروز شعار می‌دهد «عرب نمی‌پرستیم» و  از بغض حکومت ایران وکیل مدافع معاویه و خاندان بنی امیه شده است، نمی‌داند که آنکه اولین بار شعار «عرب نمی‌پرستیم بلکه فقط خدا را می‌پرستیم» سر داد امام علی بود و آنکه اتفاقا از مردم ملل دیگر انتظار عرب‌پرستی داشت، بخشی از صحابه، معاویه و خاندان بنی امیه بود.

در کنار مضجع شریف حضرت معصومه دعا گویم ، متقابلا بنده را دعا کنید

سختی‌ها تا آن‌ جایی که بشود در محفلی دوستانه به سبک خاطرات خدمت تعریف‌شان کرد و خندید موجب سخن گفتن می‌شوند و اگر از آن فراتر بروند سکوت به دنبال دارند