*🔴جوان فلسطینی از غزه:هر کس این ویدئو را ببیند و پخش نکند را نمی‌بخشم...*

تفکر اثبات گرایانه همه چیز را به شمردن و تجربه درک می کند ، غیر از این همه چیز وهم است ، البته در مدارسمان هم با این پارادایم فارغ التحصیل ! می کنیم، از نظر این پارادایم انسان گرگی است که باید محصور شود و اختیارش توسط قدرت کنترل شود ، بازور، سرمایه یا بازار قدرت کنش و تفکر د. این پارادایم از انسان سلب می شود ، درست است که در این پارادایم علی الظاهر انسان تصمیم می‌گیرد کاری انجام دهد اما نتیجه چیزی می شود که دیگران می خواهند . در پارادیم تفکر دینی بخشی از اعتقادات و باورهای ما غیر تجربی است ؛ به فرمایش قرآن باید به غیب هم ایمان داسته باشیم و انسان مسئول کنش و اعمال خود است و اگر درست عمل کند الله یرزق من یشا بغیر حساب. شد دو نوع تفکر ؛ ۱. اثبات گرایانه ۲. دینی به کدام اعتقاد داریم ؟ طبیعتا می گوییم دومی تما به کدام عمل می کنیم ؟ قطعا اولی ، شما تصور کن دانش آموزی که دیپلم بگیرد بتواند خدا را با ابزار علم ! ثابت کند ؟! این تعارض فکر و عمل منجر به آلودگی آبی می شود که ماهی عقل انسان را به دام می اندازد . از نگاه پوزیتیویست کلمه زیاد صرفی معنی کمی دارد یعنی ۲ مثلا ۴ شودو از این کانال معنای برکت ، اثر بخشی و مفید بودن را تقلیل می دهد . آخرش هم می نویسد التماس تفکر ! شهید آوینی می گفت (نقل به معنا) خیلی از ما ها در دستگاه تربیت به بچه ای که می تواند نماز دو رکعتی را در چهار دقیقه بخواند توصیه می کنیم سریع تر بخوان تا بتوانی در ۴ دقیقه ۴ رکعت بخوانی و چون ۴ از ۲ بیشتر است ثوابش هم بیشتر است غافل از اصیل بودن سلوک ؛ این سلوک و اصالت آن را در مدرسه نادیده گرفته ایم و متاسفانه بر همین اساس قدرت استنباط و تحلیل هم کاهش می یابد . طاعات قبول همه ما ۳۰ روز روزه می‌گیریم انشالله ،کم و بیش کداممان بعد از ۳۰ روز به خدا نزدیک تر می شویم؟

👆👆👆👆 گمونم از این پست و پیوستش راحت رد شدین ، لطفا بخوانید و فکر کنید ☺️ کمی طولانی است ولی می ارزد🙏🙏

پایتخت ۷ داره خاطره پایتخت ها را خراب می کند .

یوم‌الله روز قدس

📹 حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی، امشب در پیامی تلویزیونی اهمیت راهپیمایی امسال روز جهانی قدس را بیشتر از سال‌های قبل ارزیابی و تأکید کردند: «إن‌شاءالله راهپیمایی امسال، یکی از بهترین، پرشکوه‌ترین و باعزت‌ترین راهپیمایی‌های روز قدس خواهد بود.» ۱۴۰۴/۱/۷ 💻 Farsi.Khamenei.ir

نقدی بر تحریف تاریخ و هویت فرهنگی در نوروزنامه سید نسیم بهمن ✍سید محمد الحسینی درود بر جامعهٔ فرهیختهٔ ایران فرهنگی. مقالهٔ اخیر سید نسیم بهمن در نوروزنامه، با دو خطای بنیادین، به تحریف هویت تاریخی نوروز پرداخته. این اشتباهات، فراتر از یک سهل انگاری ادبی، در بسترِ جامعه شناسیِ قدرت و هویت، نشانگر تلاش برای بازتعریف روایت های تاریخی در خدمت ایدئولوژیهای پانترکیسم است. ۱) نادیده گرفتن جغرافیای هویتی: ایران و افغانستان به مثابه «کشورهای ترک زبان» نگارش جملهٔ «نوروز در کشورهای ترک زبان همانند ایران و افغانستان...» نه تنها نادرست که نوعی خشونت نمادین است. ایران و افغانستان، با وجود حضور اقوام ترک زبان، در هستهٔ تمدنیِ خود، فلات ایران را شکل می دهند که تاریخی چندهزارساله از پیوند زبان فارسی و فرهنگ مشترک ایرانی دارد. تبدیلِ «تنوع زبانی» به «هویت غالب ترک زبان» بازتابی از روایت های شووینیستی است که می کوشند با حذف مرکزیتِ فرهنگ ایرانی، هژمونی خود را بر تاریخ منطقه تحمیل کنند. این رویکرد، مصداق بارز «استعمار داخلی» است؛ جایی که گروههای حاکمیتی (مانند دولت اردوغان) با استفاده از ابزارهای فرهنگی، حافظهٔ جمعی را دست کاری می کنند تا مشروعیت سیاسی خود را در فراسوی مرزها گسترش دهند. ۲) نوروز به مثابه «جشن ترکی»: آپاراتوس ایدئولوژیک پانترکیسم ادعای ترکی بودنِ نوروز، فراتر از یک جعل تاریخی، بخشی از پروژهٔ بزرگتری است که ادوارد سعید آن را «تقلید از امپراتوری» می نامد. نوروز، به عنوان میراثی کهن با ریشه در اساطیر ایرانی-زرتشتی (همچون روایت جمشید در شاهنامه)، نماد مقاومت فرهنگ ایرانی در برابر امپراتوری های مختلف تاریخی بوده است. ترکی سازیِ نوروز، تلاشی برای مصادرهٔ نمادهای فرهنگیِ غیرخودی است تا با ایجاد «امت خیالی ترک»، هویتهای محلی را در چارچوب ناسیونالیسم افراطی ترکی بازتعریف کند. این فرایند، مشابه سیاستهای «نوسازی آتاتورک» است که می کوشید با حذف پیشینهٔ اسلامی و ایرانی، هویتی یکدست برساخت کند. این تحریفات در بستری رخ میدهد که نوروز، به مثابه یک «سرمایهٔ فرهنگی» ، هدف کشمکشهای گفتمانیِ قدرتهای منطقه ای است. دولت ترکیه، با ابزارهای رسانهای و آکادمیک، می کوشد نوروز را از دایرهٔ تمدن ایرانی خارج و آن را به ابزاری برای نفوذ ژئوپلیتیک تبدیل کند. این روند، مشابه کالایی سازی فرهنگ است که در آن، نمادها از معنای اصیل خود تهی و به ابزار سلطه بدل میشوند. تداوم چنین روایت های تحریف شده ای، نه تنها به حذف سیستماتیک اقوام غیرترک از روایت ملی می انجامد، بلکه با دامن زدن به شکافهای قومی، همبستگی اجتماعی را تضعیف می کند. جامعهٔ ایران، با تکثر قومی و وحدت فرهنگی، همواره نمونهٔ بارقه ای از همزیستی بوده است، اما بازنویسی تاریخ به سود یک گروه خاص، می تواند این تعادل شکننده را برهم زند. نوروز، به عنوان یک «رویداد زیسته» ، فراتر از مرزهای سیاسی، تعلق خاطر میلیونها انسان را به میراث مشترک ایرانی پیوند می دهد. مقابله با تحریف آن، تنها یک وظیفهٔ تاریخی نیست، بلکه کنشی است در برابر امپریالیسم فرهنگی که میکوشد تاریخ را به روایت پیروزان تبدیل کند. جامعهٔ روشنفکری ایران باید با آگاهی بخشی دربارهٔ این دست جعل های تاریخی، از نوروز نه تنها به عنوان جشنی برای نو شدن طبیعت، که به مثابه سنگری برای پاسداری از حقیقت فرهنگی دفاع کند. پانوشت: سکوت در برابر چنین تحریف هایی، همدستی با پروژههای سلطه است. نوروز ما، روایتی است از پیوند خاک و انسان، نه ابزاری برای گسترش مرزهای ایدئولوژیک. @dohhol

در کمال امنیت و آرامش و در هوایی بسیار بهاری وظیفه مان را انجام دادیم و مرگ بر اسرائیل سر دادیم ... بیش از این چه کاری از دستمان برمی آید؟!

انجام ندادن خیلی وقتا از انجام دادن راحت‌تره. ما تو زندگی خیلی به سختی داریم مسیر موفقیت رو جلو میریم و یه بخشی از این سختی به خاطر جبران یک سری کارهاییه که قبلا نباید انجام میدادیم ولی انجام دادیم!! فست فود و نوشابه نخوردن راحت‌تر از رژیم گرفتنه. تو رابطه سمی نرفتن راحت‌تر از ترک یه انسان سمیه! یا حتی به قول حضرت امیر (ع) گناه نکردن راحت‌تر از توبه کردنه! پس نبایدها رو اول جدی بگیر.

کتاب‌هایی که پارسال خواندم تصاویر برای استوری مناسب سازی شده بودند و دوباره بازنشر شده