حقیقت تلخ این است که ما نمیخواهیم خوشبخت باشیم، ما میخواهیم خوشبخت‌تر از دیگران باشیم. @dohhol

- متن و فرامتن آنچه توسط حجت‌الاسلام قاسمیان اتفاق افتاد مهم است و باید در مورد آن صحبت کرد، - متن و فرامتن نمایش جهنم در تئاتر فومن مهم است و باید در مورد آن صحبت کرد، اما؛ - آنچه مهم‌تر است سرگرم شدن ما در مقابل بی‌عملی و ناکارآمدی است! - آنچه مهم‌تر است غُر زدن جماعتی است که در برابر سیاه‌نمایی و جهنم‌نمایی ایران توسط سعید روستایی و جعفر پناهی، نه تنها روزه سکوت گرفتند بلکه برایشان دست و جیغ و هورا کشیدند! - نمی‌شود شما هم عامل وضع موجود باشید و هم شاکی نسبت به آن! - نمی‌شود شما خبر دست چندم را مسئله اول کشور کنید تا مسئله اول و دوم و سوم دیده نشوند! حمید کثیری @dohhol

پیشنهاد چند کتاب جامعه‌شناسی برای غیرمتخصصین: دریچه‌ای به جهان پیچیده‌ی اجتماعی ✍سید محمد الحسینی به عنوان معلم جامعه‌شناسی، بسیار خوشحالم که علاقه‌مندانی خارج از رشته را می‌بینم که می‌خواهند نگاهی عمیق‌تر به دنیای اطراف خود داشته باشند. جامعه‌شناسی به ما کمک می‌کند تا الگوهای پنهان زندگی اجتماعی، ریشه‌های نابرابری، قدرت فرهنگ و ساختارهایی که رفتار ما را شکل می‌دهند، ببینیم. برای شروع این سفر فکری جذاب، چند کتاب عالی و خواندنی را به شما پیشنهاد می‌کنم که مفاهیم جامعه‌شناسی را به زبانی قابل فهم و جذاب برای عموم بیان می‌کنند: ۱. "جامعه‌شناسی به مثابه یک سرگرمی شخصی" اثر پیتر ال. برگر چرا بخوانیم؟این کتاب یک کلاسیک ماندگار و نقطه‌ی شروع ایده‌آل است. برگر با زبانی شیوا و طناز، ذات کنجکاو جامعه‌شناسی را معرفی می‌کند. او توضیح می‌دهد که جامعه‌شناسان چگونه به جهان نگاه می‌کنند - چگونه به «امور بدیهی» شک می‌کنند و سعی دارند پشت پرده‌ی واقعیت‌های اجتماعی ظاهراً ثابت را ببینند. مفهوم «از خود بیگانگی» را به زیبایی برای زندگی روزمره شرح می‌دهد. برای چه کسانی مناسب است؟ برای کسانی که می‌پرسند «اصلاً جامعه‌شناسی چیست و به چه درد می‌خورد؟» و دوست دارند با روحیه‌ی پرسشگر این رشته آشنا شوند. ۲. «جامعه‌شناسی چای بعدازظهر» اثر گوردون لینچ - یا کتاب‌های مشابه از این مجموعه (The Sociology of...): چرا بخوانیم؟ این کتاب (و مجموعه‌ای که به آن تعلق دارد) رویکردی ملموس و جذاب دارد. لینچ یک پدیده‌ی به ظاهر ساده و روزمره مثل «چای بعدازظهر» را برمی‌گیرد و نشان می‌دهد که چگونه این رسم، آکنده از مفاهیم عمیق جامعه‌شناختی مانند طبقه اجتماعی، هویت، جنسیت، رسم‌ها (ریتوال)، مصرف و تاریخ‌ است. این کتاب نشان می‌دهد جامعه‌شناسی چگونه در دل زندگی عادی ما جریان دارد. برای چه کسانی مناسب است؟ برای کسانی که با مثال‌های عینی و ملموس بهتر ارتباط برقرار می‌کنند و می‌خواهند ببینند جامعه‌شناسی چگونه پدیده‌های معمولی را تفسیر می‌کند. ۳. «هری پاتر و جامعه‌شناسی: جادوهای عدالت اجتماعی اثر جمعی از نویسندگان (ویرایش شده توسط مریام ای. گرین و دیگران): چرا بخوانیم؟این کتاب مفاهیم پیچیده‌ی جامعه‌شناسی را با استفاده از دنیای آشنا و محبوب هری پاتر توضیح می‌دهد.مفاهیمی مانند نابرابری اجتماعی(نجیب‌زادگی در برابر خون‌کثیفی و ماگل‌زادگی)، تبعیض نهادی (وزارت سحر و جادو)، جنبش‌های اجتماعی (انجمن ققنوس)، کنترل اجتماعی و قدرت با مثال‌های روشن از داستان تحلیل می‌شوند. درک این مفاهیم در بستری داستانی بسیار آسان‌تر می‌شود. برای چه کسانی مناسب است؟ برای طرفداران هری پاتر و کسانی که یادگیری از طریق تحلیل فرهنگ عامه و داستان‌های آشنا را ترجیح می‌دهند. نشان می‌دهد جامعه‌شناسی فقط آمار خشک نیست! ۴. «جامعه‌شناسی خودمانی» اثر حسن نراقی: چرا بخوانیم؟ این کتاب یک نگاه جامعه‌شناختی انتقادی و طنزآمیز به فرهنگ و رفتارهای اجتماعی رایج در جامعه‌ی ایران دارد. نراقی با نثری روان و گاه تلخ‌کامانه، پدیده‌هایی مانند چاپلوسی، رودربایستی، عدم مسئولیت‌پذیری جمعی، قهرمان‌پروری و... را تحلیل می‌کند. این کتاب کمک می‌کند تا خواننده رفتارهای آشنا را در چارچوبی تحلیلی ببیند و ریشه‌های اجتماعی آن‌ها را بهتر درک کند. برای چه کسانی مناسب است؟برای ایرانیانی که می‌خواهند نگاهی جامعه‌شناختی به مسائل و ویژگی‌های اجتماعی پیرامون خود در بافت ایرانی داشته باشند. زبان طنز آن جذابیت زیادی ایجاد می‌کند. ۵. «نگاه کردن: درآمدی بر آموزش بصری» اثر جان برگر - اگرچه دقیقاً جامعه‌شناسی محض نیست، اما بسیار مرتبط است: چرا بخوانیم؟ برگر در این کتاب کوتاه و تاثیرگذار (که همراه یک مجموعه برنامه‌ی تلویزیونی بود) نشان می‌دهد که چگونه می‌بینیم، عمیقاً تحت تأثیر باورها، ایدئولوژی‌ها و روابط قدرت اجتماعی است.او با تمرکز بر نقاشی‌ها و تصاویر (به‌ویژه زنان)، مفاهیمی مانند نگاه مردسالارانه، کالایی‌شدن هنر، نقش بازتولید تصاویر و رابطه‌ی بین دیدن و دانستن را بررسی می‌کند. این کتاب بینش فوق‌العاده‌ای درباره‌ی فرهنگ بصری و ایدئولوژی ارائه می‌دهد. برای چه کسانی مناسب است؟برای کسانی که به هنر، رسانه، تصویرسازی، جنسیت و نحوه‌ی شکل‌گیری ادراک ما از جهان علاقه‌مندند. بسیار تأمل‌برانگیز و زیباست. @dohhol

📢 #حرف_مهم نگاهی به ریشه‌های چالش‌های فرهنگی و تربیتی جامعه دوستان عزیز، از این به بعد می‌خواهم حرف‌هایی مهم و از سر دغدغه‌ی اجتماعی را با شما در میان بگذارم؛ حرف‌هایی که از عمق نگرانی‌ام نسبت به وضعیت فرهنگی و تربیتی جامعه برخاسته‌اند. این متن‌ها رو با هشتک #حرف_مهم مشخص می کنم تا نشان دهم چرا جامعه‌ی ما با چالش‌های اساسی در این حوزه روبه‌روست. 🔹 این نوشته‌ها حاصل فهم محدود من، اما برآمده از دل مشغولیِ سال‌ها تأمل و مشاهده است. 🔹 از شما دعوت می‌کنم این متن‌ها را با دقت بخوانید و عمق مفاهیم را درک کنید. 🔹 اگر نقدی سازنده، پیشنهادی یا نظری دارید، حتماً با من در میان بگذارید؛ گوش شنوایم به روی اندیشه‌های شما باز است. 🔹 اگر این کلام بر دلتان نشست و آن را مفید یافتید، لطفاً با اشتراک‌گذاری، دیگران را نیز به خواندن و پیوستن به این گفت‌وگوی مهم دعوت کنید. 🔹 اینجا فضایی برای اندیشیدن، نقد کردن و هم‌فکری برای بهبود است. بیایید با هم گفت‌وگو را آغاز کنیم، نقد را جدی بگیریم و صدای دغدغه‌های فرهنگی را بلندتر کنیم. حرف‌های مهم را منتشر کنید، به کانال بپیوندید و دیگران را هم دعوت نمایید! ➡️ #حرف_مهم ➡️ #فرهنگ ➡️ #تربیت ➡️ #دغدغه_اجتماعی @dohhol

پیرمردی به نام مشهدی غفار ،حدود صد و بیست سال پیش ، در بالای مناره مسجد ملاحسن خان شهر خوی،سالها بود که اذان می گفت. پسر جوانی داشت که به پدرش می گفت: ای پدر صدای من از تو سوزناک تر و دلنشین تر و رساتر است، اجازه بده من نیز بالای مناره رفته و اذان بگویم. پدر پیر می گفت: فرزندم تو در پایین مناره بایست و اذان بگو. بدان در بالای مناره چیزی نیست . من می ترسم از آن بالا سقوط کنی ،می خواهم همیشه زنده بمانی و اذان بگویی. بگذار تو جوان هستی عمری از تو بگذرد و سپس بالای مناره برو. از پسر اصرار بود و از پدر انکار. روزی نزدیک ظهر پدر پسر خود بالای مناره برای گفتن اذان فرستاد. مشهدی غفار تیز بود و از پایین پسرش را کنترل می کرد. دید پسرش هنگام اذان گاهی چشمش خطا رفته و در خانه مردم نظر می کند. وقتی پایین آمد مشهدی غفار به پسر جوانش گفت: فرزندم من می دانم صدای تو بلندتر از صدای پدر پیر توست، می دانم دلنشین تر از صدای من است. و هیچ پدری نیست بر کمالات و هنر فرزندش فخر نکند. من امروز به خواسته تو تسلیم شدم تا بر خودت نیز ثابت شود، آن بالا جای جوانی چون تو نیست و برای تو خیلی زود است. آن بالا فقط صدای خوش جواب نمی دهد، نفسی کشته و پیر می خواهد که رام موذن باشد . تو جوانی و نفست هنوز سرکش است و طغیان گر، برای تو زود است این بالا رفتن. به پایین مناره کفایت کن، و بدان همیشه همه بالا رفتن ها به سوی خدا نیست. چه بسا شیطان در بالاها کمین تو کرده است که در پایین اگر باشی کاری با تو ندارد. @dohhol

به بهانه شهادت امام باقر علیه السلام ✍سید محمد الحسینی از منظر جامعه‌شناختی، شهادت امام محمد باقر(ع) (در سال ۱۱۴ ه.ق) تنها یک تراژدی شخصی نبود، بلکه نمادی بارز از: ۱.تضاد گفتمانی: تقابل گفتمان مبتنی بر مشروعیت دینی و علم (که امام باقر نمایندگی می‌کرد) با گفتمان قدرت سیاسیِ مبتنی بر زور و سلطه (خلافت اموی به ویژه هشام بن عبدالملک). امام با تأسیس حلقه‌های گسترده علمی و تربیت شاگردان برجسته، مرجعیت دینیِ مستقل از حکومت را تقویت می‌کرد که برای خلافت تهدید محسوب می‌شد. ۲.حفظ نظم مسلط: نظام اموی، با تکیه بر اشرافیت قبیله‌ای و سرکوب مخالفان، در پی حفظ وضعیت موجودِ قدرت بود. فعالیت‌های علمی-اجتماعی امام باقر که به تبیین معارف اصیل اسلامی و نقد وضعیت حاکم می‌پرداخت، این نظم را به چالش می‌کشید. شهادت ایشان تلاشی برای خاموش کردن صدای انتقادی و جلوگیری از بیداری اجتماعی بود. ۳.سرکوب کنش جمعی: امام باقر(ع) نه تنها یک عالم منفرد، که محور شکل‌گیری شبکه اجتماعیِ جدیدی از شیعیان و طالبان علم بود. شهادت ایشان تلاشی برای مهار این شبکه نوپای اجتماعی و جلوگیری از تبدیل آن به یک نیروی سازمان‌یافته تر بود. ۴.بحران مشروعیت: اقدام حکومت به شهادت چهره‌ای به شدت محترم و غیرسیاسی‌گرا (در نگاه ظاهری)، بحران مشروعیت عمیق امویان را آشکارتر کرد. این عمل، خشونت ذاتیِ نظام در برخورد با هرگونه نفوذ معنویِ مستقل را عیان ساخت و به افزایش فاصله روانی-اجتماعی مردم از حکومت انجامید. در یک کلام:شهادت امام باقر(ع) را می‌توان واکنش ساختار قدرتِ در حال زوال به نفوذ فزاینده گفتمانِ بدیلِ مبتنی بر دانش و اخلاق دانست که پایه‌های مشروعیت آن را مستقیماً مورد هدف قرار می‌داد. این واقعه، خشونت را به عنوان ابزار حفظ نظام مسلط در برابر کنشِ معناسازِ مخالف، برجسته می‌کند. @dohhol

به نام خدا سعی می کنم از امشب به برکت نام امام باقرعلیه السلام #حرف_مهم را آغاز کنم . لطفا دقیق بخوانید . واقعا جدی است . بعون الله العالم @dohhol

#حرف_مهم شماره ۰ در #حرف_مهم به دنبال حقیقت های بنیادینی هستیم که از آن ها غفلت شده ، فراموش شده یا خدشه دار شده و نتیجه آن را در سیاست های فرهنگی کشور و وضع نابسامان فرهنگی کشور می بینیم .با وجود تکثر تعداد مدارس، دانشگاه ها ، کتابخانه ها، اینترنت و... چرا با تربیت مشکل داریم ؟ باید قبول کنیم همه چیز از خودمان آغاز می شود و باید بتوانیم سواد حقیقت شناسی پیدا کنیم ، در این حرف ها که از انسان آغاز می کنیم ، اگر بتوانیم آن را بشناسیم احتمالا خیلی جابجا خواهیم شد ، فقط حوصله داشته باشید و متن ها را ادامه بدید . دارم سعی میکنم با انسان آشنا شوم و همه چیز از دین امامت ،تعهد ،عبادت ،دنیا و آخرت را باز شناسایی کنم ، دوست ندارم دانشی باشد که نفع ندارد ،عادت مرض علم است و اگر نتوانیم آن را دوباره بسازیم در هیچ بحران و زمانی به دردمان نمی خورد . نکته دیگر برای حرف های مهم از درون دین برهان نمی آوریم ،فرض می کنیم اصلا چنین دینی نیست دلایل بیرون دینی است . چقدر خوب است اگر توفیق پیدا کنیم ... تا حالا شده به کفشت اشاره کنی و بگی این منم ؟ کار مشابه این را زیاد انجام داده ایم ، "بود" ما دایره صفاتمان است چقدر اینها برای ما کارآمدند و اگر خیر ،چرا ؟ چرا خداوند ما را خلق کرد ؟ چرا نماز می خوانیم ؟ اینهارا زمانی می‌فهمیم که مباحث پایه ای را دوباره بازشناسی کنیم ماجرای عجیبی را شروع کرده ام ، خواهید دید ... ادامه دارد لطفا دیگران را دعوت کنید . @dohhol

اهای تویی که داری می‌چرخی دنبال یه جای باحال تو ایتا... بیا اینجا:👇👇👇 گروه مرزهای بیداری جایی واسه سؤال پرسیدن، جواب گرفتن، بحث کردن و حتی شوکه شدن! ❓ سؤالات تاریخی داری؟ 🕋 مذهبی، اعتقادی، حتی فلسفی؟ 🧠 کنجکاوی‌هات تمومی نداره؟ ما اینجاییم تا باحال‌ترین و خفن‌ترین جواب‌ها رو با هم پیدا کنیم! گاهی بحث جدی، گاهی یه فکت عجیب، گاهی هم یه معمای تاریخی که مغزتو قلقلک بده! منتظرتیم! بیا بپرس، بخند، یاد بگیر، بحث کن! 👇همین حالا عضو شو👇 https://eitaa.com/marz87bidari 📚❗🕰💬

👆👆👆👆👆 این کانال به وسیله چند نوجوان دانش آموز دهه هشتادی راه اندازی و اداره می شود که البته به ابتکار پسرم انجام شده

#حرف_مهم شماره ۱ برای این حرفها گاهی کلمه کم می آید بنابراین لازمه اش صبر است ، حقیقت بینهایت ، خداست ؛ نه بی نهایت ریاضی بلکه به این معنا که او غیر ندارد ، گفته قل هوالله احد نه واحد ! این بینهایت چرا مارا خلق کرد ؟ خدا میخواست خودش را ببیند و این یک قاعده دارد که باید یاد بگیریم و آن قاعده اضداد است هر چیزی با ضدش شناخته می شود ، سرما بدون گرما ،سفید بدون سیاه معنا ندارد . خدا برای اینکه خود را بشناسد باید ضدش را بسازد ضد نامحدود محدود است ، نامحدود برای اینکه خود را ببیند باید محدود شود ، حالا محدود چطور می تواند نامحدود را درک کند ؟فقط یک راه دارد .... خیال ! جایی که زمان و مکان معنا ندارد حالا فهمیدید چرا باید قوه خیال بچه ها را تقویت کرد ؟! نباید زیاد امرو نهی کرد ؟ خلاقیت و خیال برای کارآفرینی و ساخت دنیا نیست مقدمه شناخت بی نهایت است و از وجودی لم یزلی در ما نشر یافته است . آن را می کُشیم ، در مدرسه در خانه و... داستان نظریه نبوت فارابی را بخوانید و ببینید چگونه انسان را از عالم حس به عالم خیال و وهم می آورد تا بتواند مقام نبوت را درک کند . شاید الان داریم در خیال زندگی می کنیم ؟منطق عالم به راستی چیست ؟ .... ادامه دارد ... لطفا دیگران را دعوت کنید و نظرات خود در باره #حرف_مهم را برایم بفرستید . @dohhol

عرفه؛ فریادِ مشترک انسان در جستجوی معنا ✍سیدمحمد الحسینی در قلب جهانِ فردگرا و پیچیدهٔ امروز، عرفه تنها یک مکان یا روز نیست؛ نمایش باشکوه همدلی انسان‌ها در جستجوی امید و تعلق است. این پدیدهٔ جمعی، آینه‌ای است از عمیق‌ترین نیازهای انسانی: ۱. زنده‌کنندهٔ پیوندهای فراموش‌شده: در دشت عرفات، رنگ‌ها، زبان‌ها و مرزها در هم می‌شکنند. آنچه می‌ماند، انسان‌هایی یکسان در پوشش سادهٔ احرام است. این همسانی، یادآور قدرتِ "اشتراک" در ایجاد همبستگی است. ۲. پادزهرِ انزوای مدرن: فریادهای «لَبَّیْک» تنها دعا نیست؛ ندای جمعی علیه تنهاییِ عصر جدید است. اشک‌های عرفه، بار سنگینِ فردیت را برای لحظه‌ای از دوش میلیون‌ها انسان برمی‌دارد. ۳. اعتراضِ خاموش به مصرف‌گرایی: در جهانی که "هویت" را با ثروت می‌سنجند، حاجی در عرفه با ساده‌ترین لباس و کمترین امکانات، انسانِ رها از مادیات را به تصویر می‌کشد. این، نقدی عمیق به ارزش‌های مبتنی بر مالکیت است. ۴. جهانی‌ترین آرزوها: هزاران زبان با یک دعا همصدا می‌شوند: «خدایا، بی نیازمان کن!». این هم آوایی ثابت می‌کند نیازهای بنیادین بشر - عدالت، امنیت و کرامت - فراتر از جغرافیا و فرهنگ، مشترک است. ✨ پیام عرفه برای امروز ما: این رویداد به ما یادآوری می‌کند که حتی در اوج پیشرفت تکنولوژیک، گرایش به تجربه‌های جمعیِ معناساز در نهاد انسان زنده است. عرفه آزمایشگاهی زنده است برای پاسخ به این پرسش: «آیا می‌توان در جهانی پر از شکاف، همدلی را در ابعادی جهانی تجربه کرد؟» عرفه فقط یک مناسک مذهبی نیست؛ پدیده‌ای انسانی است که فریاد می‌زند: «انسان، هنوز تشنهٔ پیوندهای اصیل و لحظه‌های یکدلانه است.» @Dohhol