#نهج‌_البلاغه 🌖در روزگارى هستيد كه خوبى به آن پشت كرده و مى گذرد، و بدى بدان روى آورده، پيش مى تازد، و طمع شيطان در هلاكت مردم بيشتر مى گردد. هم اكنون روزگارى است كه ساز و برگ شيطان تقويت شده، نيرنگ و فريبش همگانى، و به دست آوردن شكار براى او آسان است.... 📘#خطبه_129

کتاب: از دلبری تا دل‌خوشی! به بهانه هفته کتاب ✍سید محمد الحسینی هفته کتاب است و حال و هوای خاصی دارد؛ هوایی عجیب، آمیخته از بوی کاغذ کهنه و عطر سلفی های اینستاگرامی با ژستِ مطالعه! ما جامعه شناسان (با آن عینکهای ضخیم و نگاههای عمیق!) خوب میدانیم که کتاب هم سرنوشت عجیبی پیدا کرده: از «دلبری» رسیده به «دل‌خوشی»! کتاب که بود، دلبر بود. ورق میزدی و سفر میکردی. حالا اما... کتاب تبدیل شده به یک «بُتِ تشریفاتی». روی میز قهوه خوری، کنار گلدان اسپاتیفیلوم، با جلد گالینگور و ترجمه ای که فقط روی جلد قشنگ است! ما کتاب میخریم تا بخریم. نه برای خواندن، که برای داشتن. مرضِ «بُتوارگیِ کاغذی» همه جا را گرفته. لذتِ گمشده کجاست؟ لذتِ خط کشیدن زیر یک جمله؟ لذت ورق زدن با بوی کاغذ؟ اینها را قربانی کرده ایم به «نمایشِ مطالعه». نمی‌دانیم چه بخوانیم، چون «لیست های پرفروش ها» جای «سلیقه شخصی» را گرفته. نمی‌دانیم چگونه بخوانیم، چون هر کتابی رقیبی است برای یک ریل یک دقیقه ای! کتاب گران است، اما نه به اندازه بهایی که برای نخواندنش میپردازیم: بهای یک ذهن تهی، یک روح بی‌روح. پس بیایید در این هفته کتاب، کمی از «دل‌خوشی» بکاهیم و به «دلبری» بازگردیم. شاید یک کتاب را برداریم و فقط برای خودمان بخوانیم، بی سلفی، بی حاشیه. شاید آن وقت یادمان بیاید که کتاب، یارِ دیرینِ تنهایی های ماست، نه ویترینِ خودنمایی هایمان. @dohhol

تو این هفته چند کتاب معرفی می کنم نه البته به مصداق توصیه بلکه از نظر سلیقه شخصی اماقبلش...

چه بخوانیم؟ از کجا شروع کنیم؟ ✍سید محمد الحسینی ۱. از دل بپرسید، نه از لیست! به جای دنبال کردن صرف کتاب‌های پرفروش،به علایقتان فکر کنید. آیا عاشق یک ماجراجویی پرکشش هستید؟ داستان‌های عاشقانه شما را به وجد می‌آورند؟ یا کنجکاوید رازهای موفقیت یا شادکامی را بدانید؟ پاسخ این پرسش‌ها، بهترین راهنماست. ۲. کمی هم غیرداستان بخوانید. کتاب‌های غیرداستانی،پنجره‌ای به واقعیت‌های شگفت‌انگیز جهان هستند. یک زندگینامه الهام‌بخش از یک شخصیت برجسته، یک کتاب ساده و کاربردی درباره روانشناسی یا یک اثر جذاب تاریخی می‌تواند دید شما را وسعت ببخشد و بر دانشتان بیفزاید. ۳. به ادبیات ایران هم سفر کنید. ادبیات کهن و معاصر ایران،گنجینه‌ای بی‌نظیر است. از سفر پرملال «بوف کور» تا نثر شاعرانه «شازده احتجاب» و داستان‌های عمیق و انسانی «چخوف»ِ ایرانی، یعنی «صادق هدایت»، می‌توانند تجربه‌های خواندنی به یاد ماندنی برایتان بسازند. لذت ببرید. هدف اصلی از مطالعه،لذت بردن و غنی کردن زندگی است. اگر کتابی شما را نمی‌گیرد، بدون عذاب وجدان آن را کنار بگذارید و کتاب بعدی را شروع کنید. پس همین امروز، با یک کتاب، سفری جدید را آغاز کنید. یک قهرمان باشید، یک راز را کشف کنید یا با یک اندیشه بزرگ آشنا شوید. @dohhol

چگونه بخوانیم تا بیشتر و بهتر بماند؟ ✍سیدمحمد الحسینی ۱. فعال بخوانید، نه منفعل خواندن مانند یک گفت‌وگوی خاموش با نویسنده است.با کتاب حرف بزنید! در حاشیهٔ آن نظر بدهید، زیر جملات کلیدی خط بکشید یا از هایلایت استفاده کنید. این کار شما را از یک مصرف‌کنندهٔ صرف به یک شریک فکری تبدیل می‌کند. ۲. «یادداشت برداری»، کلید طلایی به خاطر سپردن یک قلم و کاغذ در کنار دستتان باشد.ایده‌های ناب، نقل‌قول‌های تأثیرگذار و خلاصهٔ فصل‌ها را یادداشت کنید. همین عمل ساده، به تثبیت مطالب در حافظهٔ درازمدت کمک شگفتی می‌کند. می‌توانید از تکنیک‌های مدرن مانند نقشه‌های ذهنی نیز استفاده کنید. ۳. بین متن و زندگی خود پل بزنید بهترین خواندن،خواندنی است که کتاب را به زندگی شخصی و حرفه‌ای ما گره می‌زند. از خود بپرسید: «این پاراگراف چه ربطی به زندگی من دارد؟» یا «چگونه می‌توانم از این نکته در کارم استفاده کنم؟» این ارتباط‌سازی، درک شما را چند برابر می‌کند. ۴. گاهی مکث کنید و تأمل کنید عجله برای تمام کردن کتاب،دشمن درک عمیق است. پس از خواندن یک فصل مهم یا یک ایدهٔ پیچیده، مکثی کوتاه کنید و به آنچه خوانده‌اید فکر کنید. اجازه دهید مفاهیم در ذهن شما جا بگیرد و پردازش شود. ۵. بلندخوانی را تجربه کنید گاهی برای درک بهتر ریتم و زیبایی یک متن،به ویژه در شعر یا نثرهای ادبی، بخشی از آن را بلند بخوانید. این کار درک دیگری از زبان و آهنگ متن به شما می‌دهد. به یاد داشته باشید، هدف اصلی «مالکیت ایده‌ها»ست، نه فقط «عبور از روی کلمات». با این هنر، هر کتابی که می‌خوانید، به بخشی از وجود و دانایی شما تبدیل خواهد شد. @dohhol

تا دقایقی دیگر اینجا از" سکوت ساختاری عصر حضرت زهرا و عوامل اجتماعی ان " خواهم گفت . #مسجد_دانشگاه_اراک @dohhol

ما نیاز به یک کالبدشکافی شکافی تاریخی داریم تا به بیداری اجتماعی برسیم ، وگرنه حقیقت را وارونه می‌بینیم و ساختار ما را مجبور به سکوت سیستماتیک می کند در زمان حضرت زهرا دین برادر بزرگترش ، اخلاق را برای رسیدن به قدرت کنار زد و با ازدواج دین و قدرت طلبی فرزندی زاده شد به نام مصلحت ، این فرزند ناخلف هم دین را می کشد و هم اخلاق را ، بخشی از مصائب خاندان اهل بیت به این مطلب برمی گردد @dohhol

سلام این روزها بسیار درگیر برگزاری همایش ملی کارورزی در دانشگاه هستم کمتر فرصت فکر کردن و نوشتن دست می دهد اما در این مجال کوتاه مطلبی برای تأمل می نویسم؛ آیا این سخنی درست است که هر فرد سلیقه خاصی دارد و باید به آن احترام گذاشت؟ سابقه نشان داده است که افراد تعصب بیشتری بر ذائقه فرهنگی خود نسبت به ذائقه‌های دیگر خود دارند و تغییر آن به مراتب دشوارتر از تغییر ذائقه غذایی و سیاسی و... است. حال تصور کنیم در جامعه ای که حوزه عمومی در سیطره تلویزیون و سلبریتی‌ها و اینستاگرام است، کودکان و نوجوانان با چه تنوع سلیقه‌ای رشد می کنند و اصولا چه طعم هایی را برای چشیدن تجربه می کنند که انتظار انتخاب و گزینش درست از سوی آنها را داشته باشیم؟! بدیهی است با چنین شیوه تربیتی، نسلهای جدید هیچ طعم دیگری جز همان طعم ارائه شده توسط گاج و تلویزیون و اینستاگرام و غیره را نمی شناسد و اصولا در صغارت و طفولیت خود باقی مانده و هیچگاه به مرحله انتخاب و یافتن و شناخت سلیقه فرهنگی نمی‌رسند. این چنین فردی به احتمال زیاد به هر کالای بنجل و بی ارزشی به عنوان کالای فاخر می نگرد و در این وظیفه منتقد است که باید تلاش کند با ایجاد اندک فضایی این خواب شیرین را بر آشفته سازد. https://eitaa.com/joinchat/207094145Cb72bb393e9

امروز روز حکمت و فلسفه است . به کی تبریک بگوییم به انبوه فارغ التحصیلان دبیرستانی ، دانشگاهی و حوزوی؟ کاری که هوش مصنوعی می کند این است که همه فارغ التحصیلان علوم انسانی جیغ می زنند و با چشمان اشک آلود فریاد می زنند آب نباتم را پس بده... و این خوب است تا بفهمیم حکیم لازم داریم نه استااااااااااد! @dohhol https://eitaa.com/joinchat/207094145Cb72bb393e9

روضه ای جامعه شناختی در سالروز شهادت حضرت مادر ✍سیدمحمد الحسینی در شب شهادت حضرت فاطمه زهرا(س)، با قلبی اندوهگین ، این سؤال عمیقاً آزاردهنده را با خود مرور می‌کنیم: اگر ما در جامعه مدینه آن زمان بودیم، در کدام صف می‌ایستادیم؟ آیا شجاعت دفاع از حق را داشتیم، یا در ساختار پیچیده‌ای از سکوت و انفعال محو می‌شدیم که در نهایت به فاجعه‌ای چون شهادت بانوی دو عالم انجامید؟ این پرسش، تنها یک بازخوانی تاریخی نیست؛ بلکه آیینه‌ای است که در برابر وجدان جمعی و فردی ما قرار می‌گیرد. تحلیل این "ساختار سکوت" نیازمند واکاوی عواملی است که جامعه را به سمت انفعال می‌کشاند: ۱. عامل قدرت و هراس از تبعات: حکومت تازه‌تأسیس،از مشروعیت دینی برخوردار نبود و برای تحکیم پایه‌های قدرت خود، به حذف فیزیکی و نمادین مخالفان متوسل شد. ترس از خشونت نظامی، مصادره اموال، آوارگی و حذف اجتماعی، نیرومندترین اهرم برای ساکت کردن صداهای اعتراض بود. بسیاری برای حفظ جان و مال خود، سکوت را بر اعتراض ترجیح دادند. ۲. عامل مصلحت‌اندیشی کوتاه‌مدت و عافیت‌طلبی: بخش بزرگی از جامعه،مصلحت را در "سکوت" و "عدم درگیری" می‌دیدند. آنان حفظ "وحدت ظاهری" جامعه اسلامی را که با تهدیدات خارجی روبه‌رو بود، بر دفاع از حقِ شخصیتی مانند فاطمه(س) اولویت می‌دادند. این عافیت‌طلبی، وجدان‌ها را به خواب فرو برد و جنایت را در پشت پرده "مصلحت نظام" پنهان کرد. ۳. عامل پروپاگاندا و مهندسی افکار عمومی: حکومت با استفاده از ابزارهای تبلیغاتی،روایتی رسمی از حوادث ارائه می‌داد که در آن، مخالفان (مانند خاندان پیامبر) به عنوان "اقلیتی اغواگر" و "تفرقه‌افکن" تصویر می‌شدند. تکرار این روایت، چنان فضایی ایجاد کرد که حتی حقیقت‌جویان نیز در صحت ادعاهای خود دچار تردید شدند و سکوت پیشه کردند. ۴. عامل انحراف ارزش‌ها و جایگزینی مفاهیم: به تدریج،مفاهیمی چون "وفاداری به حکومت" جای "وفاداری به حق و عدالت" را گرفت. "اطاعت از اولی‌الامر" (که خود به درستی تعریف نشده بود) بر "امر به معروف و نهی از منکر" در برابر حاکم ستمگر اولویت یافت. این جابه‌جایی ارزشی، مقاومت در برابر ستم را نافرمانی و سکوت در برابر آن را فضیلت جلوه داد. ۵. عامل پراکندگی و تضعیف حامیان حق: حامیان اصلی حق(مانند علی(ع) و خاندانش) به عمد منزوی و تحت فشار قرار گرفتند. خانه نشینی اجباری امیرالمؤمنین(ع) و محاصره اقتصادی بنی‌هاشم، پیام روشنی به جامعه فرستاد: "هم‌پیمانی با این خاندان، هزینه‌ای گزاف دارد." این امر، بسیاری از هواداران ساده اندیش را به حاشیه راند و آنان را به انفعال کشاند. ۶. عامل عادی‌سازی تدریجی خشونت: خشونت با چهره‌های مختلف(تهدید، توهین، محاصره اقتصادی، حمله به خانه) به تدریج عادی شد. جامعه ابتدا با هتک حرمت جان و مال فاطمه زهرا(س) کنار آمد و سپس با شهادت ایشان. این "سرمایۀ خشونت" به حدی رسید که فریاد مظلومیت نیز در گلو خفه شد. فاجعه شهادت حضرت زهرا(س)، تنها یک جنایت فردی نبود؛ بلکه محصول "فرآیند جامعه‌شناختی شومی" بود که در آن، "ساختار سکوت" بر جامعه حاکم شد. این ساختار از ترکیب "قدرت تمامیت‌خواه"، "مصلحت‌اندیشی منفعلانه"، "مهندسی افکار" و "عادی‌سازی خشونت" شکل گرفت. این یادداشت، هشدار دائمی برای همۀ جوامع و همۀ اعصار است. نشان می‌دهد که چگونه یک جامعه می‌تواند در مسیری قرار گیرد که حتی در برابر واضح‌ترین حقایق و بزرگ‌ترین مظلومیت‌ها، به تماشاچی یا همدست سکوت تبدیل شود. امروز نیز این پرسش، وجدان ما را می‌آزماید: در برابر مظلومیت‌های زمانه خود، در کدام صف ایستاده‌ایم؟ آیا ما نیز اسیر "ساختارهای سکوت" عصر خود نشده‌ایم؟ امشب باید با دقت دست هایمان را ببینیم ، مباد که خونین باشد. اللهم العن قتلة فاطمة @dohhol

امروز در دانشگاه با دانشجویان جامعه شناسی راجع به این مفاهیم صحبت می کردیم این که انسان چه سرمایه هایی دارد و چگونه آنها را به مسلخ میدان می آورد، میدان برخی سرمایه ها را قورت می دهدو اجازه بروز نمی دهد ، غالبا سرمایه هایی که دیده نمی شود مثل اعتقاد ! در میدان، شما کنش اجتماعی دارید و این کنش ها در میدان تبدیل به عادتهایی می شود که گاهی فرصت فریاد کردن را از آدم می گیرد ، جامعه شناس فرانسوی بوردیو می گوید این عادت ها صف آدمها را از هم جدا می کند و چقدر آدمها که مجبورند برای ماندن در طبقه ای سکوت کنند تا امتیازات غالبا مادی را جذب کنند و همین باعث گسترش ساختار سکوت می شود و نهایتا ذائقه مردم شکل می گیرد در زمان حضرت زهرا این عادتواره ها جامعه را به سکوت در برابر تجاوز به حق حضرت فاطمه واداشت . معاذالله بزرگی می گفت مواظب تفکرتان(سرمایه) باشید که گفتارتان (میدان) می شود مواظب گفتارتان باشید که عملتان (عادتواره) می شود مواظب عملتان باشید که شخصیتتان(ذائقه) می شود . و وقتی ذائقه شد پر کاهی می شوی بی اختیار . سکوت می کنی ! حتی در برابر ظلم به دردانه نبی ! به خودمان بیاییم چقدر برای سکوتمان باید هزینه دهیم ؟ بالاتر از دخت نبی مکرم اسلام ؟ بس است . اللهم العن قتلت فاطمه (س) الان منتظر کسی هستم ، ابتدای خیابان جنت ، انگار امشب شب به خصوصی نیست ، قهقهه های بلند ، لباس های آزاد و باز و گاهی... ، دعوای دو دختر با گیس کشی و ناسزا وسکوت مردم ... @dohhol