🍁♦️مهم ، فکر کنید ؛ وقتی خدا داوود را پادشاه کرد برایش تاج نیافرید او را با جالوت روبرو کرد @dohhol

✨آموزش‌وپرورشِ مطلوب وجود خارجی ندارد؛ آنچه هست مسیرِ تلاش برای نزدیک‌ شدن به آن است. هیچ‌کس مطلوب را ندیده و نمی‌تواند برای همه تعریفش کند. حکمت همین است: رفتن، نه رسیدن. لیسَ للإنسانِ إلا ما سعی... برگرفته از کانال تربیت حکمت بنیان

باران می‌بارد؛ گویی آسمان گریان است و زمین، تشنه‌اش. هر قطره، مرواریدی است که از رشته‌های نور بافته شده و بر جبین خاک می‌غلتد. این آب، تنها آب نیست؛ یادگار همان مهریه‌ آسمانی است؛ مهریه‌ زهرا. آبی که عهد خداوند بود با برگزیده‌اش. پس هر باران، تهنیت آسمان به زمین است و هر قطره، نمادی از آن عهد قدسی. شکرانه‌ این باران، که یادآور مهریه‌ فاطمه است و رحمتی بی‌کران. ✍سید محمد الحسینی @dohhol

فاطمه(س): مدرسۀ سیار عدالت ✍سید محمد الحسینی اندیشکده آرمان الگوی تربیتی حضرت زهرا(س)، فراتر از حوزۀ خصوصی خانواده، یک "نهاد اجتماعی مقاومت‌ساز" است. ایشان با کنشگری فعال در عرصۀ عمومی و پرورش نسلی آگاه، نشان دادند که تربیت، پروژه‌ای سیاسی-اجتماعی است. در جامعه‌ای که رسانه‌ها و ساختارها، نقش‌های کلیشه‌ای را ترویج می‌کنند، سیرۀ فاطمی رهایی‌بخشی از جبر آموزش‌های تحمیلی را آموزش می‌دهد. ایشان عاملیت را در عین تعهد پرورش دادند. میلاد این الگوی تربیتیِ جامعه‌ساز را به تمام معلمانی تبریک می‌گویم که می‌خواهند فرزندان این سرزمین، نه مصرف‌کنندگان منفعل، که سازندگان فعال جامعۀ عادلانه باشند. #جامعه_شناسی_تربیتی #الگوی_فاطمی https://eitaa.com/joinchat/207094145Cb72bb393e9

ما کجای کاریم، آنها کجا... تحجر مغز جبهه ما را از درون فاسد میکند! . من این روزها اظهارات سریع القلم حتی آرشیو سخنرانی هایش را با دقت بیشتری دنبال میکنم. بخشی از سخنانش در یک کارگاه آموزشی برای فعالان اقتصادی-سیاسی را میدیدم که در آن ظاهراً سیاسی حرف نزد و بیشتر بحثش اجتماعی و سبک زندگی، اما خروجی در نهایت این بود: "تبیین لزوم یک سبک زندگی به طوری که تسلیم در برابر غرب برای شنونده بدیهی به نظر برسد"! خلاصه عرضم: جناح خاصی درحال کارهای عمیق و ریشه ای ست مثل ترویج سبکی از فکر کردن در بین مدیران که در نهایت شما را به تسلیم تمدنی برساند (بدون حتی یک کلمه حرف سیاسی مستقیم زدن با شنونده) حالا جناح دیگر به جای بحث ریشه ای ، نظری و درست جهت ترویج سبک زندگی رواج دهنده مقاومت پر شده از "ظریف ، برجام ، فتنه 88 ، وفاق و نفاق" من هیچ وقت وضع رسانه ای جبهه انقلاب را به پلشتی امروز ندیده بودم. فرمان رسانه ای را باید از متحجرین نادان سطحی نگر پس گرفت باید کارهایی عمیق کرد

بنی‌صدر اگر در طول حیات خود یک سخن درست گفته باشد آن بود که می‌گفت «انترناسیونالیسم» از دو بخش تشکیل شده است. یک بخش ناسیونالیسمش است که به شوروی رسیده و بخش دوم عنترش که ما هستیم. برای این جماعت هم باید خاطرنشان کرد که توسعه و تمدن و آزادی هم دو بخش دارد. بخش اول که شامل علم و پیشرفت و تکنولوژی و رعایت نظم و مقرارت و احترام به سنت و حفظ و فهم جایگاه هنرمندان بزرگ و امثالهم می‌شود به غربی‌ها رسیده و لودگی و هرزه‌گویی و ولنگاری و بوتاکس و وراجی و صورت‌های پلاستیکی و مُمهل‌بافی هم به این جماعت رسیده است.

اینکه این جماعت ابله (۱۷ هزار لایک!) تصور می‌کند ایران گلستانی پر از رفاه و خوشبختی بوده که بعد ۵۷ به فنا رفته است، چیز عجیبی است. سال ۱۳۰۰ به دنیا می‌آمدی زندگی باعزت نمی‌کردی، چرا که باید در کودکی بدون تُنبان در کوچه‌ها نگران الوات کودک‌آزار و ولگردان می‌بودی. در نوجوانی در دکان و مکتب فلان حاجی و ملای منحرف دعا می‌کردی که بلایی سرت نیاید یا هر روز فلک نشوی. آرزو می‌کردی دچار کچلی و تراخم نشده تا عذاب زفِت و کوری و کچلی را به جان نخری. در ۲۰ سالگی وطن‌ات اشغال نظامی می‌شد و در قحطی باید روزی۱۶ ساعت جان می‌کندی تا نان خالی گیرت بیاید. دار قالی و بی‌سوادی مانوس همیشگیت بود. بعد ۲۵ سالگی هم اگر زرنگ بودی کارگری چیزی گیرت می‌آمد تا با دستمزد آن بتوانی اتاقی ۱۰-۱۲متری در یکی از خانه‌های قدیمی شهر اجاره کرده و با زن و بچه‌ات در آنجا بسازی تا سال ۵۷ ریق رحمت را سربکشی. یک اقلیت کوچک خان‌زاده و درباری را استثنا کنیم، این واقعیت زندگی اکثر کسانی است که ۱۳۰۰ به دنیا آمده و ۵۷ از دنیا رفته‌اند.

برای شناخت بهتر اوضاع اجتماعی و شرایط اقتصادی و فرهنگی و جایگاه زنان و...، ایران سالهای ۱۳۰۰ تا ۱۳۲۰ مطالعه برخی رمانهای اجتماعی که در آن برهه نوشته شده است، راهگشاست. این رمان‌ها اگر چه ارزش ادبی چندانی ندارند اما به واسطه ارائه تصویر زندگی مردم آن عصر آثاری قابل اعتنا به شمار می‌روند: تهران مخوف- مرتضی مشفق کاظمی در تلاش معاش و تفریحات شب - محمد مسعود روزگار سیاه - عباس خلیلی زیبا - محمد حجازی شکر تلخ - جعفر شهری و البته برخی داستان کوتاه‌های صادق هدایت (علویه خانم، حاجی آقا و...) و  مجموعه داستان «خیمه شب بازی» صادق چوبک و برخی داستانهای محمدعلی جمالزاده که هم از لحاظ ادبی و هم شناخت اجتماعی عصر آثار مهم و ارزشمندی به شمار می‌روند. - البته آثار ادبی متعدد دیگری (مانند شوهر آهو خانم و..) هم بعدها نوشته شد که روایت داستان در عصر رضاشاه رخ می‌دهد، اما آثار اشاره شده به واسطه آنکه نویسنده در همان فضا و اتمسفر زندگی می‌کرده، شناخت دقیق‌تری به خواننده ارائه می‌کند.

⭕️ دکتر الحسینی استاد دانشگاه وفعال اجتماعی خشونت علیه زنان محدود به خانواده نیست؛ «خشونت نمادین» در مدارس و جامعه نیز گسترده است

🔸در ادامه این سمپوزیوم تخصصی ، دکتر الحسینی، مدرس دانشگاه، با اشاره به اهمیت تحلیل اجتماعی خشونت گفت: خشونت علیه زنان تنها محدود به محیط خانوادگی نیست و بخش مهمی از آن در قالب خشونت نمادین در مدارس، دانشگاه‌ها و سایر عرصه‌های اجتماعی رخ می‌دهد. این نوع خشونت پنهان، اعتماد به نفس بانوان را تضعیف کرده، رشد فردی آن‌ها را محدود می‌کند و نابرابری‌های جنسیتی را استمرار می‌بخشد. 🔸وی با اشاره به مطالعات خود در استان مرکزی افزود: بر اساس آمارها، حدود ۶۵ درصد زنان متاهل در ایران در مرز خشونت قرار دارند که عمدتاً از اقشار پایین دست جامعه هستند. هر چند اعتیاد به مواد مخدر در زنان عامل تعیین‌کننده خشونت نیست، اما محدودیت در فعالیت‌های اجتماعی، کنترل تصمیمات خانوادگی و تحمیل هنجارهای جنسیتی همچنان چالش اصلی است. 🔸دکتر الحسینی همچنین بر نقش «میدان» و «منش» در شکل‌گیری خشونت اجتماعی تأکید کرد و افزود: «افراد در مواجهه با میدان‌های اجتماعی ناچار می‌شوند بخش‌هایی از باورها، اعتقادات و علایق خود را کتمان کنند. این روند نه تنها زنان، بلکه مردان و کودکان را نیز تحت فشار و خشونت قرار می‌دهد. به ویژه کودکان در مدارس، در مواجهه با آموزش‌های غیرمناسب و خشونت‌های نمادین، بخش قابل توجهی از شادی و اعتماد به نفس خود را از دست می‌دهند. 🔸وی در پایان تأکید کرد: «برای کاهش خشونت علیه زنان و کودکان، ضروری است ساختارهای اجتماعی و فرهنگی و میدان‌های تربیتی و آموزشی از نو طراحی شود و جامعه به سمت پذیرش و ارتقای ارزش‌های برابر جنسیتی حرکت کند 📅 23آذرماه ۱۴۰۴ 🆔@markazi_behzisti

دلخوش به خنده های من خیره سر نباش دیوانه ها به لطف خدا غالبا خوشند

برنامه‌ریزی امتحانات همزمان با شب یلدا، نادیده‌گرفتن تقویم فرهنگی جامعه است. باید پرسید: چرا نظام آموزشی، خانواده‌های ایرانی را میان "جشن کهن" و "استرس امتحان" سرگردان می‌کند؟ یلدا تنها یک شب نیست؛ شبکه‌ی پیوندهای خانوادگی و انتقال فرهنگ شفاهی است. وقتی دانش‌آموز به جای جمعِ حکایت‌های مادربزرگ، پشت کتاب‌های درسی محبوس می‌شود، چه پیامی درباره‌ی اولویت‌های ما دریافت می‌کند؟ این تقارن، نشانه‌ی بی‌تفاوتی برنامه‌ریزان به بستر فرهنگی جامعه است. آیا واقعاً نمی‌توان فاصله‌ی معقولی میان زمان امتحانات و آیین‌های ملی قائل شد؟ #یلدا #امتحانات #نظام_آموزشی #انتقاد_تربیتی #فرهنگ_ایرانی https://eitaa.com/joinchat/207094145Cb72bb393e9