عجب دی ماهی هرچه کشتیم داریم درو می کنیم . فردا چه شود ؟! دغدغه های نازل همه را به دردسر می اندازد . باید تحمل کنیم همه ما باید جور بکشیم البته باعث و بانی این وضعیت بازهم رای می آورد ....

ولش کن یک بیت شعر عاشقانه تقدیم می کنم با طعم روز می سپارم کشور دل را به دستانت ولی خواهشاً مانند مسئولان ایرانی نباش😒

جمهوری اسلامی اگر آن حکومت ضدملی و پرت از دنیایی است که در رسانه‌ها معرفی می‌شود و اگر آقای خامنه‌ای آن پیرمرد لجوج و ضد توسعه‌ای است که در رسانه‌ها معرفی می‌شود، چرا همه جهان استکبار و استعمار بر علیه ایشان متحد شده‌اند؟ مگر آنها نمی‌گویند که آقای خامنه‌ای ایران را به ته دره هدایت کرده است، پس چرا گوشه‌ای ننشسته و از نابودی ایران لذت نمی‌برند؟ پس چرا این میزان عصبانی هستند و برای زمین زدن ایران از هیچ تلاشی (تحریم و جنگ و راه انداختن صدها شبکه ضدایرانی) دریغ نمی‌ورزند؟ کلید پاسخ در اینجاست که یا باید باور کنیم که اسرائیل و کانادا و آمریکا و انگلیس و آلمان و دیگران عاشق ایران هستند و تعصب‌شان روی ایران و ملت ایران بیشتر از سرزمین خودشان است و از ضعف و عقب راندن شدن ایران خشمگین هستند و یا اینکه واقعیت چیز دیگریست...

اگر می پرسی از حالم دقیقا مثل بیروت است لبم آواز می‌خواند دلم انبار باروت است!

این نوجوان بسیجی امشب در کوهدشت به قتل رسیده است. اما قاتل واقعی او در کنار نتانیاهو و ترامپ و مترسک پهلوی و تروریست‌های تجزیه طلب و انبوه زامبی‌های فراری بخشی از جامعه به اصطلاح فرهنگی داخلی است. قاتل او آن روزنامه‌نگار لمپن و بی‌سواد و لاشه‌خوار و تشنه قهرمان نامیده شدن است که از هر فرصتی برای به آشوب کشیدن ایران دریغ نمی‌کند. قاتل او آن تارزان پریشان‌گویی است که توهمات دُن‌کیشوتی خود را به اسم رمال و پیشگوی سیاسی به خورد جامعه می‌دهد. قاتل او آن استاد دانشگاه و سلبریتی رذلی است که با پول همین ملت گردن کلفت کرده و حالا از هر فرصتی برای خدمت به داعش و نتانیاهو و سایر کفتارهای منتظر ویران شدن ایران، فروگذار نیست. قاتل اصلی این نوجوان این جماعت هستند نه آن لاتی که تصور می‌کند با کشتن یک نوجوان همشهری خود، حکومت را ساقط کردن و توله‌ پهلوی را به کاخ سلطنتی خواهد نشاند.

دیشب حوالی ساعت ۸، در مسیر انتهای مخابرات تا دارایی، گروهی حدود ۲۰ نفر شروع به شعارهایی کردند. من از ماشین سرم را بیرون آوردم و با تمام وجود فریاد زدم: "مرگ بر اسرائیل!" بوق ماشین‌ها قطع شد و چند نفر همراهی کردند. آن جمع پراکنده شد. این جریان‌ها در سایه سکوت ما، خودسانسوری یا غفلت عمومی جسارت پیدا می‌کنند. سکوت نکنیم. #بیداری #مسئولیت_اجتماعی @dohhol

فریاد می‌زند مرگ بر دیکتاتور! پشت‌بندش شعار می‌دهد: این آخرین نبرده، پهلوی برمی‌گرده! از یک سوی #برای_آزادی شروین را می‌خواند و از دیگر سو در تقدیس دیکتاتوری پهلوی شعار می‌دهد! نمی‌دانم اصلا خبر دارد که رضاخان و محمدرضا شاه با کودتا سر کار آمدند یا نه! خیانت‌های خاندان پهلوی به ایران و وضعیت ساواک و الباقی ماجرا که بماند ...

امشب، ستاره‌ای بر تارک تاریخ و فرهنگ ما درخشیدن می‌گیرد؛ تولد حضرت علی(ع)، این مناسبت، تنها یک یادبود مذهبی نیست، که نماد اعلای پیوند نهاد خانواده با نهاد حکمرانی عادلانه است. علی(ع)، به مثابه «پدر» در گستره‌ای فراخ‌تر از خانه، به ما می‌آموزد که پدری موفق، تنها تامین‌کننده معیشت نیست؛ که تربیت‌کننده، عدالت‌گستر و امنیت‌آفرین در عرصه خصوصی و عمومی است. در تقارن معنادار این تولد با روز پدر، باید پرسید: الگوی پدری امروز ما چیست؟ علی(ع) به عنوان یک الگوی اجتماعی، سرمایه فرهنگی را در قالب دانش و اخلاق به فرزندانش منتقل کرد و سرمایه اجتماعی را با تاکید بر حقوق همسایه و یتیم تقویت نمود. او نشان داد که خانواده، نخستین نهاد جامعه‌پذیری است و پدر، نخستین معلم عدالت و مسئولیت‌پذیری اجتماعی. پس بیایید این مناسبت را بهانه‌ای برای بازخوانی نقش‌های اجتماعی قرار دهیم. پدری در اندیشه علی‌مرتضی(ع)، نقشی فرهنگ‌ساز است. او پدر یتیمان و پناه بی‌پناهان نیز بود. این، همان پیوند عمیق «خانواده» با «جامعه مدنی» است. امروز، احیای این الگو می‌تواند پاسخگوی بخشی از گسست‌های تربیتی و اخلاقی ما باشد. جشن بگیریم، اما جشنی که ما را به بازسازی این نقش‌های کلیدی در خانواده و در نهایت، در تمدن ایرانی-اسلامیمان فرامی‌خواند. این تولد، فقط یادبود گذشته نیست؛ نقشه راهی برای اکنون است. نامه ۳۱ نهج البلاغه برای آغاز خوب است این متن را با تب و سردرد نوشتم نتوانستم شب تولد مولایمان چیزی ننویسم انشالله در صورت بهبودی از نامه ۳۱ می نویسم .

تو کتاب ها از استعمار خونده بودیم ولی الان داریم میبینیم یه کشور مستقل که با انتخابات ریس جمهور داشته اومدن ریس جمهور رو کردن تو گونی بردن و میگن نفتش برای ماست و چون خب نفت هم پول داره کشورشون رو میچرخونیم😂

ونزوئلا شده مثل فیلم سینمایی معاون مادرو اومده در تلویزیون سوگند خونده به عنوان ریس جمهور جدید ونزوئلا گفته ترامپ هم غلط میکنه چیزی بخواد و ترامپ گفته دوباره حمله میکنیم واقعا ترامپ یه احمق هست با این دلقک بازی ها و حرف های که از استعمار کردن ونزوئلا زد ببینیم دیگه میتونه مردمشو بهم بریزه با این گند کاری که کردن مردم ایران هم قشنگ فهمیدن چه عاقبتی پیدا میکنن چون رسما خودشون رو شاه ایران هم خوندن

درس ونزوئلا: وقتی مقاومت، تنها سپر در برابر «حجاجِ زمانه» می‌شود ✍ سید محمد الحسینی اندیشکده آرمان ما این روزها شاهدیم که برخی تحلیلگران، کودتای نظامی آمریکادر ونزوئلا را نظریه‌پردازی! می‌کنند و بی‌پروا هشدار می‌دهند: «نوبتِ ما هم خواهد رسید» انگار که ما را آخر صف گذاشته اند! و ۴۷ سال منتظرند تا نوبت ما برسد ! فارغ از اینکه ایران، از اولین هدف‌های این مدل دخالت‌هاست و ۸۵ سال پیش قربانی این مدل بوده. اگر صلابت مردم نبود، سال‌ها پیش نقشه‌هایشان را عملی کرده بودند. تاریخ، گواه این ادعاست: • عملیات طبس، • جنگ تحمیلی، • اشغال عراق در دوره بوش همان موقع هم عده ای می گفتند حالا نوبت ایران است . بوش کجاست ؟ ما کجاییم ؟ • و جنگ ۱۲ روزه‌ای که دشمن اعتراف کرد: «۲۲ سال برایش برنامه‌ریزی کرده‌ بودیم». اتفاقا ما اولین تجربیات امریکا و انگلیس بودیم ، در شهریور ۱۳۲۰، رضاشاه در کمتر از ۴۸ ساعت سقوط کرد؛عین مادورو با این تفاوت که او را از اتاق خواب خرگوشی بیرون کشیدند و او خودش دستهایش را بالا برد و رفت اما پس از انقلاب، با وجود همه توطئه‌ها، این الگو شکست خورد. با این حال، هشدار را جدی بگیریم: این مصونیت، همیشگی نیست. کلیدِ بقا، فقط فهم زمانه و تسلیم‌ناپذیری و باور به قاعده ها و سنت های الهی است جز این نیست افغانستان ، لیبی ، سودان ، سوریه ، عراق چند مدل دیگر باید باشد تا بفهمیم ؟! ونزوئلا را ببینید: مادورو تمایل به سازش پیدا کرده بود و بخشی از مردم نیز همراه او( الناس علی دین ملوکهم) همان‌جا که مقاومت ضعیف شود، شمشیر دشمن فرود می‌آید. جنگ، تنها میدان نبرد فیزیکی نیست؛ گاه جنگ نرم و شعارهای فریبنده‌ی صلح، مرزهای مقاومت را می‌شکند و راه را برای ظهور «حجاج‌های زمانه» باز می‌کند تا گردنتان را بشکند هم گردن عقیده و مقاومت را و هم گردنِ نگه دارنده سر را ؛ جز این نیست . در تاریخ نمی توان یک مورد ، فقط یک مورد جز این را پیدا کرد . گول تئوری های صد من یک غاز بعضی ریش قشنگ های روشن نما فکر تاریک ضمیر را نخورید . همان که رهبرمان فرمود(نقل به مضمون) حضرت علی(ع) در میدان‌های رزم، هرگز شکست نخورد؛ اما این جنگ نرم و سخنان زیبای صلح‌طلبی بود که شمشیر دشمن را بر فرق مولا کوبید. اگر جامعه در برابر فشارها و فریب‌ها تسلیم شود، مردمی که باید صف‌اول دفاع از خود باشند، طعمه امثال حجاج‌بن‌یوسف‌ها خواهند شد. این، قاعده‌ای تاریخی است. مردم مولا علی را رها کردند وگرنه علی باقی بود و راه علی لکل قوم هاد است . https://eitaa.com/dohhol

خطاب به سلطنت‌طلبانی که با قلدری ترامپ مشغول خودارضایی هستند: هرگز از ربوده شدن یا اخراج حاکمان سرزمین‌های دیگر توسط قدرت‌های استعمارگر خوشحالی نکنید. مخصوصا شماییی که تجربه اخراج پادشاه محبوب‌تان توسط کشورهای دیگر و تبعید ایشان به خط استوا را در کارنامه دارید.