‌ ✍ما نقدی داشتیم براینکه چرا وقتی میبینیم همه متحد هستند،‌دائما برای پاسخ به نقدها،‌ژست‌های عاقل‌اندرسفیه میگرفتند. اینکه دائما بجای پاسخگویی،‌فایل صوتی برای مردم منتشر میکنند و دائما تکرار کنیم وحدت میدان و دیپلماسی! اگر وحدتی هست که انقدر تکرار نداردو اگر کاری خلاف امررهبر نمیکنید،‌از پاسخ چرا فرار میکردید؟ نقد ما همین بود. خب،‌اگر همه‌چیز هماهنگ‌ست‌،‌فرداروزی اگر نتیجه‌ ماجرا خوب شد،بفرمایید چه کسی مسئول این موفقیت‌ست که ما از آن تقدیر کنیم. مثل سکه‌های برجام که به عوامل موفقش دادند اما برای پیداکردن مسئول شکست برجام!!! قبول کنید؛سخت‌ست برای مردم که بروند و فرانچسکو را پیدا کنند‌. ‌ مشاور باید معلوم باشد چه تخیلاتی به اسم مشورت تزریق میکند. پیشنهاد دهنده باید معلوم باشد نه اینکه از مقاله نویسی‌ او در فارن پالیسی،‌تفاهم بسازید. تصمیم گیر و درنهایت مجری و ناظر هم باید معلوم باشد. از اینها مهمتر آنکه پیشنهاد داده در روز تولد ترامپ توافق امضا شود چه کسی بوده‌؟ ‌ وقتی آقای قالیباف پاسخ به انتقام خون رهبر شهید را به آزادی قدس حواله میدهند،‌معلوم‌ست که نتیجه مطالبات تفاهمنامه را هم گردن وحدت میدان و دیپلماسی و خیابان می‌اندازند. حالا دیگر همه چیز شفاف شد و این از نتایج بعثت مردم ایران‌ست. رهبرجدید با تجربه‌ تلخی که از برجام به یاد دارند و به وضوح جمله(با رهبری همه چیز هماهنگ‌ست) را خوب میشناسند،‌فصل نوینی از شفاف‌سازی و مسئولیت پذیری را در ایران رقم زدند. ‌ اکنون آنچه مقابل ماست،‌مطالبه بی تعارف و شفاف پیرامون تعهدات تفاهم‌نامه‌ست. اولین آزمون پزشکیان هم ۴۸ ساعت‌ست که منتظر عمل به تعهد اوست. لبنان همچنان اشغال‌ست و همچنان بمباران میشود. الحمدلله دیگر وحدت ارکان هم موجودست؛ بسم الله... ولایت پذیری‌تان را نشان دهید اقایان! ‌

کاش یا یک نفر از کانال می رفت یا یک نفر اضافه میشد به عدد ۵۹۸ حساسم

خدا را شکر شدیم ۶۰۰ نفر

من اصول گرا نیسم "علی الاصول" گرا هستم

یادداشتی بر تقویمِ حضور؛ محرمِ امسال، میدان یا تکیه؟ ✍سید محمد الحسینی به نام خدایی که حسین(ع) را سیدالشهدا و محرم را ماهِ تجلّیِ غیرت و بصیرت قرار داد. محرم، فصلِ بازخوانیِ حماسه‌ی کربلاست؛ فصلی که در آن، شیعه با هر قدمِ عزاداری، بیعتِ خویش با خونِ پاکِ شهیدان را تجدید می‌کند. اما امسال، فصلِ محرم با ندایِ دیگری نیز گره خورده است؛ ندایِ امامِ امت، آن فرزانه‌ای که هر کلامش، نقشه‌ی راهِ این کشتی است. ایشان در همه‌ی پیام‌های اخیر، بر یک کلمه اصرار دارند: «حضورِ حداکثری در میدان»؛ میدانی که نه فقط جایگاهِ سیاسی، که عینِ عبادت و تجلیِ غیرتِ دینی است. اما در این میان، دیده می‌شود که برخی هیئت‌های مذهبی، در همان ساعاتِ اعلام‌شده برای تجمعِ مردمی، برنامه‌های عزاداری در مساجد و تکایا برگزار می‌کنند. این هم‌زمانی، اگرچه شاید از سرِ عشقِ خالصانه به اهل‌بیت(ع) باشد، اما ناخواسته به پراکندگیِ نیروها می‌انجامد و مومنان را در دو راهیِ «تکلیفِ عزاداری» و «تکلیفِ حضور» سرگردان می‌کند. مگر نه اینکه در منطقِ عاشورا، «کلُّ یومٍ عاشورا و کلُّ ارضٍ کربلا»؟ مگر نه اینکه سیدالشهدا(ع) خود، حضور در میدانِ نبرد را بر هزاران رکعت نمازِ مستحبی ترجیح داد؟ هم‌زمانیِ برنامه‌ها، نه تنها به «تضعیفِ پژواکِ صدا» می‌انجامد، بلکه «وحدتِ کلمه» را که امروز بیش از هر زمان نیازِ مبرمِ ماست، خدشه‌دار می‌کند. امامِ راحل(ره) می‌فرمودند: «همه‌ی کارها باید برای خدا باشد، اما خدا هم خواستارِ وحدتِ صفوفِ مسلمین است.» امروز، میدانِ حضور، خود مصداقِ بارزِ «عزایِ حسینی» است؛ چرا که عزاداریِ واقعی، تداومِ راهِ حسین(ع) در مواجهه با طاغوتِ زمانه است. پس، اگر هیئت‌های مذهبی، با درایت و بصیرت، برنامه‌های عزاداری را به ساعاتی دیگر موکول کنند و یا با نوایِ «لبیک یا خامنه‌ای» به میدان بیایند، نه تنها عزاداریِ محرم را تعطیل نکرده‌اند، بلکه به آن «معنایِ عینی» و «روحِ انقلابی» بخشیده‌اند. محرمِ امسال، فرصتی است تا نشان دهیم «حسین‌گونه» زیستن، یعنی در لحظه‌ی حساس، تکلیفِ بزرگتر را تشخیص دادن و از «خویشتنِ کوچک» برای «امتِ بزرگ» گذشتن. بیایید این ماهِ خون و شعور را با «وحدتِ میدان» معنا ببخشیم؛ میدانی که در آن، هر گام، هم ثوابِ عزاداری دارد، هم اجرِ لبیک به ولی‌فقیه. این، همان «فرهنگِ عاشورایی» است که از ما می‌خواهد در عینِ اشک، شمشیرِ بصیرت را نیز برهنه کنیم. و السلام علی من اتبع الهدی @dohhol

خوانش و شرح فتح خون از شهید آوینی دهه اول پیاده راه شهید پاکپور از ساعت نه و نیم

بر منکرش لعنت قطعا فرق می کند

#شوک #رسانه‌های_در_مدار سال‌ها ساختارهایی ایجاد شدند که خود را #واسط امام و امت می‌دانستند و در حال ادراک‌سازی و تفسیر به رأی از حرف‌های ولی جامعه برای مردم بودند. ساختارهایِ عریض و طویلِ رسانه‌ای از فلان سایت و روزنامه و خبرگزاری گرفته تا حاج آقای فلانی و فلان مداح و فلان شخصیت نظامی و فلان هادی سیاسی و ... که مجموعه آن‌ها #رسانه‌های_در_مدار را ایجاد کرده بودند. هر فعالیت و فهم مستقلی از امام جامعه نیز سریع منکوب می‌شد و حتی در سال‌های گذشته این به عنوان یکی از آسیب‌های جدی جریان انقلاب طرح میشد. (البته حرف این نیست که قرائت‌های شاذ از حرف ولی وجود نداشت، حرف این است که ساختاری غیررسمی به وجود آمده بود برای تفسیر به رأی حرف امام جامعه) حالا پیام‌های رهبری در چند ماه گذشته، بساط این جماعت را به کلی جمع کرده و همه‌شان را با شوک و بُهت روبرو کرده. شوکی که هنوز برای بسیاری از رسانه‌چی‌ها قابل هضم نیست و در خوشبینانه‌ترین حالت، آن‌هایی که حقیقت‌جو، باانصاف و حُر بودند، چارچوب‌های عقیدتی‌شان به هم ریخته و می‌گویند باید بروند بازاندیشی، تجدید نظر سیاسی و ندای حکم آنچه تو فرمایی می‌دهند ... می‌دانم این حرف‌ها شاید برای خیلی از رفقایم سنگین و گران باشد اما حقیقتا نقطه مهمی از تاریخ است؛ شاید باید بنشینیم و بنشینند و به مبادی ورودی فکر و ذهن‌شان و آنچه فهم آن‌ها را از حرف ولی جامعه می‌ساخت دوباره فکر کنند. باید فکر کنند که چقدر حرف فلان شخصیت برایشان مهم بوده و چقدر حرف امام جامعه؟! اما بعد؛ حالا هم تکلیف روشن است. پیام امام جامعه واضح‌تر از هر تفسیر و توضیحی است و عموم مردم آن را درک کرده‌اند. هر جا گیر کردید! اصل پیام رهبری را مجدد بخوانید تا تکلیف را پیدا کنید. فرمودند: «از این لحظه، ما یعنی شما ملّت سرافراز و این خادم ناچیز، منتظر تحقّق شروط گفته‌شده خواهیم بود. امّا بدیهی است مذاکرات حضوری که در آینده برقرار خواهد شد، به معنی پذیرش نظر دشمن نخواهد بود.» ان‌شاءالله که با عادی شدن شرایط توفیق باشد صدا و تصویر ایشان را نیز در تفسیر کلام‌شان بشنویم و ببینیم 🤲 @hamidkasiri_ir