۳.امپریالیسم جدید اینگونه کار می‌کند. - از زن سیاهپوست آفریقایی‌تبار که اجدادش تا چند دهه قبل لینچ می‌شدند، سربازی فانتیک و جان‌فدا تولید می‌کند. - از آدمکش ارتش متجاوز آمریکا که معلوم نیست از کشتار مردم کدام سرزمین نگون‌بختی برمی‌گردد، نماد عشق و علاقه و خانواده و مادر مهربان و همسر فداکار تولید می‌کنند. - از در و دیوار ورزشگاه‌ها تا فیلم‌های سینمایی و هالیوود پرچم آمریکا آویزان است. حال اگر ایران بود: - سرباز و نظامی که از وطن و شرف خود دفاع می‌کند را داعشی و تروریست می‌نامید. - احتمالا زن نظامی با لقب «فاطی کماندو» و ده‌ها متلک ریز و درشت مورد تمسخر قرار می‌گرفت. - بوقچی‌های فارسی‌زبان امپریالیسم هم رپورتاژ سوء استفاده ایران از زنان در جنگ می‌رفتند. - شبه روشنفکری ایران هم با روضه از دست رفتن جایگاه جنس لطیف و خانواده و امثالهم مشغول جمله‌سازی بودند. - سلبریتی درپیت و بی‌هنر ایرانی هم که عمرش را از رانت های مختلف استفاده کرده و بی‌احترامی به پرچم و سرود ملی ایران را افتخار خود می‌داند در حال لودگی با تصویر بود.

ماکان

✍سید محمد الحسینی به عنوان یک معلم جامعه‌شناسی، همواره معتقد بوده‌ام که ملت‌ها بیش از آنکه با انباشت اطلاعات ساخته شوند، با روایت‌های هویتی شکل می‌گیرند. جامعه‌ای که نتواند گذشته خود را در قالب داستان‌هایی جذاب، دقیق و اندیشه‌ورز برای نسل جدید بازگو کند، به تدریج حافظه تاریخی و سرمایه هویتی خود را از دست خواهد داد. از این منظر، کتاب «کودکی صدراعظم» اثر دوست فرهیخته‌ام ایرج احمدی هزاوه، صرفاً روایت کودکی امیرکبیر نیست؛ بلکه تلاشی ارزشمند برای نشان دادن این حقیقت است که شخصیت‌های بزرگ، پیش از آنکه در میدان سیاست و قدرت بدرخشند، در مکتب اندیشه، پرسشگری و تربیت شکل می‌گیرند. گفت‌وگوهای هوشمندانه میان «تقی» و استادش، خواننده را به این اندیشه رهنمون می‌کند که بنیان یک جامعه پیشرفته نه در قدرت، بلکه در دانایی، عدالت و قدرت تشخیص خیر از شر است. ما امروز بیش از هر زمان دیگری به چنین روایت‌هایی نیاز داریم؛ روایت‌هایی که به جای اسطوره‌سازی، فرآیند شکل‌گیری انسان‌های بزرگ را به تصویر بکشند و به نسل جوان بیاموزند که آینده یک ملت، از کلاس درس، کتاب، پرسش و تفکر آغاز می‌شود. «کودکی صدراعظم» را باید گامی ارزشمند در مسیر بازسازی روایت‌های هویتی ایران دانست؛ روایتی که هم خواندنی است، هم آموزنده و هم از منظر جامعه‌شناختی، در تقویت حافظه تاریخی و سرمایه فرهنگی جامعه نقشی قابل توجه ایفا می‌کند. @dohhol

⏬ دیکتاتوری چنین تصویری دارد. این سلبریتی ظاهراً بعد از دیدن جنازه‌های تکه‌تکه شده کودکان میناب کمی احساساتی شده و بر پهلوی و تمام کسانی که از اسرائیل و آمریکا درخواست حمله به ایران داشتند، لعنت فرستاد. اما در طی چند ساعت چنان موجی از توهین و تهدید و تحقیر نصیب‌اش شد که به ۲۴ ساعت نکشیده به .. خوردن افتاده و حرف‌اش را پس گرفت. تازه این دیکتاتوری فاقد قدرت و سلاح و قدرت نظامی بوده و فقط در حوزه رسانه‌ای است. "بازیگرها احمق‌اند. در زندگی‌ام هنوز به بازیگری متفکر برخورد نکرده‌ام. حتی یک دفعه! بازیگرهای خوب، بدجنس، خودخواه یا متواضع دیده‌ام، اما بازیگر متفکر هرگز، حتی یک دفعه! یک بار بازیگری متفکر در توت‌فرنگی‌های وحشی برگمان دیدم ـ اما او خودش هم کارگردان بود." آندری تارکوفسکی پ.ن: منظور تارکوفسکی از آن یک نفر «ویکتور شوستروم» فیلمنامه‌نویس، بازیگر و کارگردان سوئدی است.

مبنای وحدت را عوضی گرفته‌اند برای همین هر چه غیر از نظر خود را خلاف وحدت میخوانند و گفته هایشان درباره حفظ وحدت، وحدت شکن است سعدی میگوید فقیری به درب خانه توانگری رفت هواسرد بود ناگهان سگی به سوی او حمله کرد ،خواست سنگی بردارد که سنگ به علت سرما به زمین چسبیده بود گفت عجب زمانه ای سنگ ها را بستند و سگ را رها کردند @dohhol

امروز توفیق شد با آقای مهندس نجمی مدیر کل صدا و سیما شبکه آفتاب گفتگو داشتم دو نکته گفتند برایم خیلی جالب بود ؛ ۱. وظیفه صدا و سیما ایجاد بستری برای حضور و گفتگوی اندیشمندان است با هر عقیده ای ، نه به خاطر دیده شدن یا ندیدن شبکه آفتاب بلکه به خاطر ایجاد بستری که حرف بزنند . حضرت موسی از اولین چیزهایی که از خدا خواست باز کردن گره از زبانش بود . ۲. نخبه اگر مرجع نیاز مردم باشد مردم قدر می دانند .دکتر نیسانیان گره از کار مردم باز می کرد ولو غیر مسلمان ، مردم نام خیابان را به ایشان مسمی کردند . وجود چنین بینشی مغتنم است بیش باد چنین مدیرانی @dohhol

به جای نقد های تند و تیز بر افراد و اشخاص، بهتر است بر نقد گفتمان و منظومه فکری تمرکز کنیم و بعد به ارائه گفتمان و راه درست بپردازیم، اگر چنین کنیم، بدون آنکه حقی از کسی ضایع شود، مستمع خود میتواند درست را از غلط تشخیص دهد و مسیر صحیح را پیدا نماید بسیاری از حواشی نیز کم خواهد شد