به جای نقد های تند و تیز بر افراد و اشخاص، بهتر است بر نقد گفتمان و منظومه فکری تمرکز کنیم و بعد به ارائه گفتمان و راه درست بپردازیم،
اگر چنین کنیم، بدون آنکه حقی از کسی ضایع شود، مستمع خود میتواند درست را از غلط تشخیص دهد و مسیر صحیح را پیدا نماید
بسیاری از حواشی نیز کم خواهد شد
از دقیقه ۴۰ بنده با موضوع جامعه شناسی هویت اربعین در خدمتم
https://telewebion.ir/episode/0x16c9c7bf
ما میگوییم غرب به صورت آرام در حال افول و از دست دادن جایگاه جهانی خویش است، آنوقت رگ گردن فارسیزبان ساکن کشور ما باد میکند که گفتهایم چرا جایگاه اربابش دچار تزلزل شده است.
در فیلم «جانگوی عنان گسسته»، پیرمرد سیاه پوستی وجود دارد که چنان در نقش نوکری و تملق سفیدپوستان فرو رفته و چنان دچار الیناسیون و از خودبیگانگی شده است که خود به آزارگری بی رحم علیه هم نژادان و سیاه پوستان بدل شده است. در مملکت ما هم حال بسیاری شبیه پیرمرد سیاه پوست فیلم تارانتیونست.
این خودتحقیری و خودزنی بیمارگون چنان اعتماد به نفس و غرور این ملت را نشان گرفته است که حتی شهروند متخصص ایرانی (که با پول این کشور به درجات عالی علمی رسیده و نوکری به ارباب غربی را برگزیده) وقتی به اروپا و آمریکا مهاجرت میکند، به جای اینکه به تخصص و تواناییهای خود ببالد، پیش هر کس و ناکس (به صرف اینکه غربی است) سر کج کرده و احساس خُردی و کوچکی کرده و برای جلب توجه شهروند غربی هر حقارتی را به جان میخرد.
و بدبختی بزرگ اینکه همین فرومایگی و حقارت ذاتی خود را هم گردن حکومت و آخوند میاندازد:-)