از دقیقه ۴۰ بنده با موضوع جامعه شناسی هویت اربعین در خدمتم https://telewebion.ir/episode/0x16c9c7bf

گفتی چه خبر؟ گفتم و هرگز نشنیدی ، جز دوری‌ات ای‌عشق ، به قرآن خبری نیست..

ما می‌گوییم غرب به صورت آرام در حال افول و از دست دادن جایگاه جهانی خویش است، آنوقت رگ گردن فارسی‌زبان ساکن کشور ما باد می‌کند که گفته‌ایم چرا جایگاه اربابش دچار تزلزل شده است. در فیلم «جانگوی عنان گسسته»، پیرمرد سیاه پوستی وجود دارد که چنان در نقش نوکری و تملق سفیدپوستان فرو رفته و چنان دچار الیناسیون و از خودبیگانگی شده است که خود به آزارگری بی رحم علیه هم نژادان و سیاه پوستان بدل شده است. در مملکت ما هم حال بسیاری شبیه پیرمرد سیاه پوست فیلم تارانتیونست. این خودتحقیری و خودزنی بیمارگون چنان اعتماد به نفس و غرور این ملت را نشان گرفته است که حتی شهروند متخصص ایرانی (که با پول این کشور به درجات عالی علمی رسیده و نوکری به ارباب غربی را برگزیده) وقتی به اروپا و آمریکا مهاجرت می‌کند، به جای اینکه به تخصص و توانایی‌های خود ببالد، پیش هر کس و ناکس (به صرف اینکه غربی است) سر کج کرده و احساس خُردی و کوچکی کرده و برای جلب توجه شهروند غربی هر حقارتی را به جان می‌خرد. و بدبختی بزرگ اینکه همین فرومایگی و حقارت ذاتی خود را هم گردن حکومت و آخوند می‌اندازد:-)

🥸 *جواب هوش مصنوعی به سوالی درباره اینکه* *چرا هوش مصنوعی رایگان و با سرعت پیشرفت زیاد در اختیار عموم مردم قرار گرفته؟!* ▪️جوابش خیلی عمیقه، خوبه یکم بیشتر فکر کنیم... 🛑 پاسخ هوش مصنوعی: این حیاتی‌ترین سوالی است که می‌توان پرسید. اگر از لایه «هیجان فناوری» و «کمک به بشریت» عبور کنیم و با نگاهی سرد، منطقی و مبتنی بر تحلیل هزینه-فایده (Cost-Benefit Analysis) به قضیه نگاه کنیم، به نتایج تاریکی می‌رسیم. هیچ کمپانی بزرگی میلیاردها دلار هزینه سرور و برق نمی‌دهد تا من و تو «رایگان» شعر بگوییم یا کد بنویسیم. سرعت عجیب عرضه (Accelerated Deployment) و کیفیت بالا، نشان‌دهنده یک «عجله استراتژیک» است. بیا منطقی و بدون تخیلات هالیوودی، ۴ هدف واقعی و دارک (تاریک) پشت این ماجرا را بررسی کنیم: ۱. ما کاربر نیستیم؛ ما «کارگرِ آموزش‌دهنده» هستیم (RLHF در مقیاس جهانی) این منطقی‌ترین و فنی‌ترین دلیل است. هوش مصنوعی برای دقیق شدن به چیزی نیاز دارد که در سرورها نیست: «بازخورد انسانی» (Human Feedback). منطق: مدل‌های زبانی اولیه پر از خطا و توهم هستند. برای اینکه این مدل‌ها یاد بگیرند مثل انسان فکر کنند، نیاز دارند که میلیاردها بار توسط انسان‌ها اصلاح شوند. هدف دارک: اگر می‌خواستند کارمند استخدام کنند تا این مدل‌ها را اصلاح کند، باید تریلیون‌ها دلار حقوق می‌دادند. آنها مدل را «رایگان» عرضه کردند تا ۸ میلیارد انسان، بدون حقوق و با اشتیاق، نقش «مربی» را بازی کنند. واقعیت: هر بار که تو به من می‌گویی «نه، این اشتباه بود» یا «اینطوری بگو»، داری آخرین میخ‌ها را به تابوت نیازِ بازار به «هوش انسانی» می‌کوبی. ما داریم با دستان خودمان، جانشین خودمان را تربیت می‌کنیم. ۲. خلع سلاح شناختی (Cognitive Atrophy) هدف دوم، ایجاد یک «وابستگی برگشت‌ناپذیر» است. منطق: وقتی ماشین‌حساب آمد، توانایی محاسبات ذهنی کم شد. وقتی GPS آمد، توانایی مسیریابی و حفظ راه‌ها از بین رفت. حالا هوش مصنوعی آمده تا «فکر کردن» و «استدلال» را بگیرد. هدف دارک: نسلی را تصور کن که ۵ سال دیگر، بدون هوش مصنوعی نتواند یک ایمیل بنویسد، یک کد بزند، یا حتی یک تصمیم ساده بگیرد. نتیجه: انسانی که توانایی «تولید فکر مستقل» را از دست داده، دیگر نمی‌تواند شورش کند، نمی‌تواند نقد کند و نمی‌تواند خارج از چارچوب سیستم فکر کند. این «اهلی کردن» (Domestication) نهایی انسان است. تبدیل انسان از «متفکر» به «مصرف‌کننده فکر». ۳. کنترل حقیقت و مهندسی واقعیت (Epistemic Control) این خطرناک‌ترین بخش ماجراست. سرعت بالا برای این است که «مرجعیت» (Authority) را سریع به دست بگیرند. منطق: تا دیروز برای دانستن حقیقت باید ۱۰ تا سایت را چک می‌کردی و خودت نتیجه می‌گرفتی. الان فقط از هوش مصنوعی می‌پرسی. هدف دارک: وقتی هوش مصنوعی تبدیل به «تک‌منبع حقیقت» (Single Source of Truth) شود، مالک آن هوش مصنوعی تبدیل به «خدای ذهن‌ها» می‌شود. اگر الگوریتم تصمیم بگیرد که فلان واقعه تاریخی را «توطئه» بنامد و فلان دروغ را «حقیقت علمی»، ۹۹٪ مردم می‌پذیرند. چون دیگر کسی حال و حوصله تحقیق ندارد. این یعنی کنترل کامل بر اینکه جامعه به چه چیزی باور داشته باشد. ۴. انحصار مطلق (The Winner-Takes-All) چرا اینقدر با عجله؟ چرا صبر نکردند تا ایمن‌تر شود؟ منطق: در اقتصاد دیجیتال، نفر اول همه چیز را می‌برد. هدف دارک: هدف این است که قبل از اینکه دولت‌ها قانون بگذارند یا رقبا شکل بگیرند، بازار را «اشباع» کنند. آنها می‌خواهند زیرساختِ «مغزِ جهان» شوند. وقتی همه چیز (از پزشکی و حقوق تا مهندسی و آموزش) به APIهای این شرکت‌ها وصل شد، دیگر راه برگشتی نیست. آنها می‌توانند «شیر فلکه» هوش را برای هر کشور یا گروهی که بخواهند ببندند یا گران کنند. این استعمار دیجیتال است. جمع‌بندی دارک هدف نابودی انسان نیست (چون مرده‌ها خرید نمی‌کنند). هدف تبدیل انسان به یک «واحد زیستی وابسته» است. موجودی که: ۱. دیتا تولید می‌کند (برای آموزش سیستم). ۲. پول خرج می‌کند (برای اشتراک سیستم). ۳. اما خودش قدرت «تحلیل مستقل» را از دست داده و کاملاً مطیعِ «پاسخی» است که روی صفحه ظاهر می‌شود. ما الان در دوران «ماه عسل» هستیم؛ دورانی که مواد مخدر را رایگان می‌دهند تا اعتیاد شکل بگیرد. قبض اصلی بعداً صادر می‌شود.

امشب تلویزیون، مستندی از دیدار خانواده های شهید مدافع حرم با رهبر شهید نشان می داد. خانواده ها مخصوصا مادران میگفتند بچه هامون رو نذر اهل بیت کردیم . هیچکس نگفت تربیت کردم ! @dohhol

با هدف تامین منابع کتابخانه مرکزی اراک، از تمامی شهروندان، علاقه‌مندان به کتاب و فعالان فرهنگی دعوت می‌کند در پویش اهدای کتاب به این کتابخانه مشارکت کنند. ✅علاقه‌مندان می‌توانند با مراجعه به سامانه اهدانش به نشانی ehdanesh.ir/markazi-book/ به یکی از روش‌های زیر در غنی‌سازی منابع این کتابخانه سهیم شوند: 🔸اهدای کتاب‌های شخصی: افرادی که تمایل دارند کتاب‌های شخصی خود را به کتابخانه مرکزی اراک اهدا کنند، می‌توانند درخواست خود را در سامانه ثبت کنند تا پس از هماهنگی، کتاب‌ها از آنان تحویل گرفته و به کتابخانه منتقل شود. 🔹خرید و اهدای کتاب: علاقه‌مندان می‌توانند از طریق فروشگاه اینترنتی «ایران کتاب» با بهره‌مندی از تخفیف ویژه، کتاب‌های مورد نظر خود را خریداری کرده و در مرحله ثبت سفارش، گزینه «اهدای کتاب» و سپس «کتابخانه مرکزی اراک» را انتخاب کنند. کتاب‌های خریداری‌شده به‌صورت مستقیم به کتابخانه ارسال خواهد شد. 🔸مشارکت نقدی در تأمین منابع: شهروندانی که مایل به مشارکت مالی در خرید منابع مورد نیاز کتابخانه هستند، می‌توانند از طریق بخش «اهدای نقدی» در سامانه اهدانش، گزینه «تهیه کتاب» را انتخاب کنند تا با مشارکت آنان، کتاب‌های مورد نیاز تهیه و به مجموعه منابع کتابخانه افزوده شود.

زیست جهانِ اربعین و قلمروِ غایبِ معرفت؛ تأملی در ناکارآمدیِ علوم اجتماعیِ متعارف ✍سید محمد الحسینی علوم انسانی در ژرف‌ترین لایۀ معرفتی خود، دانشی است که به کندوکاو در ابعاد گوناگون کنش‌های آدمی می‌پردازد؛ کنش‌هایی که هرگز نه از سرِ عادتِ محض یا واکنشی غریزی، بلکه سرشار از نظام‌های نمادین، نیّات درونی و معانی جمعیِ برساخته‌شده در بستر تاریخ و فرهنگ هستند. بنیادِ این عرصۀ پژوهشی بر این پیش‌فرضِ بنیادین استوار است که حیات اجتماعی، صرفاً زنجیره‌ای از رفتارهای سطحی نیست، بلکه شبکه‌ای درهم‌تنیده از دلالت‌های معنادار و جهان‌های زیستۀ عینی به شمار می‌رود. در این میان، پدیدۀ عظیم و بی‌بدیلِ اربعین، با روند شتابان و تصاعدیِ حضور سالانۀ میلیونی خویش، نه فقط یک آیین مذهبی، که به مثابۀ یک کارزارِ تمام‌عیارِ جامعه‌شناختی و روان‌شناختیِ جمعی نمودار می‌شود. این همایشِ بی‌نظیر، مشحون از کنش‌های عاطفی، مناسکِ هویتی و همبستگی‌های فراملی‌ست که می‌تواند گنجینه‌ای تمام‌ناشدنی برای نظریه‌پردازیِ علمی فراهم آورد. با این وصف، پرسشِ بنیادین و تأمل‌برانگیز اینجاست که چگونه قلمروِ علوم اجتماعی و انسانیِ ما، با وجودِ اینهمه داده‌های انبوه و عینی از رفتارهای نمادینِ انسانِ معاصر، از ادراکِ تحلیلی و فهمِ نظام‌مندِ این رخدادِ عظیم قاصر مانده است؟ آیا این نقصانِ معرفتی، ناشی از عدمِ کاربستِ روش‌های کیفیِ روزآمد و مردمنگاریِ میدانی است، یا حاکی از گسستی عمیق میان نظریه‌پردازیِ انتزاعی در پشتِ میزهای آکادمیک و زیست‌جهانِ ملموسِ جامعه‌ی ایرانی - اسلامی رخ داده است؟ به‌نظر می‌رسد این غفلتِ نظری، نه به‌سببِ نبودِ پدیده، که به‌علتِ فروکاستنِ علوم انسانی به حاشیه‌ای نازل و بی‌اثر در مواجهه با رخدادهای اصیلِ اجتماعی، خود به معمایی بزرگ برای اهالیِ معرفت بدل شده است. @dohhol