‍ 🔻 شیر آب را باز کن میچ البوم در «سه شنبه ها با موری» می‌نویسد : «من در آخرین سال زندگی دایی محبوبم در کنارش بودم. درست در طبقه پایین آپارتمان او زندگی می‌کردم و شاهد درد و رنج او بودم. شاهد این بودم که روی میز ناهار خوری خم می‌شد. از درد به خود می‌پیچید و معده‌اش را فشار می‌داد و با چشمان بسته دهانش را باز می‌کرد و فریاد می‌زد خدایاااااا. همه ما در سکوت محض همان‌جا می‌ایستادیم ، ظرف‌ها را می‌شستیم و نگاه‌هایمان را از او بر می‌گرفتیم تا شاهد آن صحنه نباشیم. هیچ‌وقت در زندگی‌ام مثل آن لحظه ناتوان از کمک کردن نبودم. احساس اینکه هیچ کاری از دستم ساخته نیست.» ادامه در پست بعد ...

...ادامه از قبل گاهی احساس ما هم نسبت به اوضاع و احوال دور و برمان، بی‌شباهت به احساس میچ البوم نیست. شاید خیلی وقت‌ها ما هم احساس می‌کنیم درباره هر آن چه بر ما می‌گذرد، کاری از دست‌مان ساخته نیست و محبوب‌های‌مان جلوی چشم‌مان در حال زجر کشیدنند. محبوب‌هایی که می‌تواند در بازه‌ای از یک شخص و یک عزیز تا یک جامعه و آرمان‌های جمعی مردمانش متغیر باشد. میچ البوم معتقد است وقتی که احساس عمیقی را تجربه می‌کنی، رهاسازی را نباید دست کم بگیری. آن اوقاتی را در نظر بگیرید که احساس تنهایی می‌کنید و تا مرز گریه پیش می‌روید اما به خودتان اجازه نمی‌دهید اشک های‌تان سرازیر شوند. چون انگار اجازه ندارید گریه کنید و گریه کار درستی نیست. یا آن لحظاتی را به یاد بیاورید که از شدت ابراز عشق به معشوق خود در حال گُر گرفتن هستید اما حتی یک کلمه هم در مورد آن حرف نمی‌زنید. چون از شدت ترس و لرز منجمد شده‌اید و به این فکر می‌کنید که اگر در آن مورد حرفی بزنید تکلیف رابطه‌تان چه خواهد شد. موری استاد میچ به او می‌گوید باید شیر آب را باز کنی و خودت را با احساس شستشو بدهی. «احساس هیچ آسیبی به تو نمی‌رساند. خودش به تو کمک خواهد کرد که از آن رها شوی ... فقط در  یک صورت می‌توانی حس‌هایت را تمام و کمال تجربه کنی ، این که خودت را پرت کنی وسط آنها ، این که به خودت این اجازه را بدهی تا داخل آنها شیرجه بزنی، طوری که حتی سرت هم زیر آنها فرو برود. در این صورت تو معنی درد را درک می‌کنی ، معنی عشق را ، غم را ... وقتی می‌توانی از تنهایی، ترس، ناامیدی و... رها شوی که آن را کاملاً درون خودت جا دهی ، با آن مواجه شوی و بعد از آن عبور کنی». شاید گاهی وقت‌ها در اوج احساس یاس و ناتوانی و تنهایی، خیلی هم اشتباه نباشد که فکر می‌کنیم کاری از دست‌مان ساخته نیست. در واقع ما داریم مستقیم با احساس‌های‌مان روبرو می‌شویم. ما از پس این احساس و از پس این رهاسازی احساس، مجدداً برخواهیم خواست. ما قدرتی داریم که زیر این صورت بی‌قدرتی نهفته است و ما از همه این‌ها عبور خواهیم کرد. 

معلم فیزیکی داشتیم که گاهی حرف‌های عجیبی می‌زد. مخصوصاً وقتی لبی تر کرده بود. یه بار گفت شب‌ها قبل از خواب سعی کنید سه دقیقه خودتون رو جای چیز دیگه‌ای بذارید. می‌گفت سه دقیقه خیلی زیاده اما با تمرکز و تمرین زیاد میشه‌ این کار رو کرد. مثلاً جای یه برگ درخت توی یه جنگل تاریک. یا جای یه سنگ وسط بیابون. یا جای یه پیر مرد آب‌زیپو که نیم‌ ساعت طول می‌کشه تا کفش‌های لعنتیش رو بپوشه. جای یه قدیس، یه روسپی، یه گربه... می‌گفت اگه مدتی این کار رو انجام بدید حس می‌کنید انگار دنیا داره توی روح‌تون نفس می‌کشه... 📚 بهترین شکل ممکن ✍ مصطفی مستور

↕️ ↕️ تبدیل جامعه ایران به اقلیت نابرخوردار و اکثریت برخوردار یکی از کارویژه‌های رادیو بی‌بی‌سی فارسی از بدو تولد آن در زمستان سال ۱۳۱۹ تا به امروز بوده است. این روند با تولد تلویزیون بی‌‌بی‌سی فارسی و برخی شبکه‌های فارسی زبان هم‌سو، در سالهای اخیر حدت و شدت بیشتری یافته بود. حال دمیدن به این شکاف‌های جعلی (جعلی است چون تبعیض قومی در ایران وجود ندارد) توسط عده‌ای جاهل که از بد حادثه و در عصر انحطاط ایران به مقام سیاست‌ورز برکشیده شده‌اند، آثار نامبارکی در سپهر سیاسی ایران خواهد داشت که زدودن آن بسیار سخت و هزینه‌زا و زمان بر خواهد بود.

عبدالکریمی: من حاکمیت بد و استبداد دینی را بر خلأ قدرت ترجیح می‌دهم. روشنفکران ما تفکری آنارشیستی دارند، خواهان جابجایی قدرتند بی‌آنکه آلترناتیو شایسته‌ای وجود داشته باشد. بخارایی: جامعه را از اینکه اگر این حکومت نباشد خلأ قدرت می‌شود نترسانیم. می‌گویند امنیت به خطر می‌افتد در حالی که امنیت مالی، روانی و جهانی را در نظر نگرفته‌ایم. ایران مساوی با جمهوری اسلامی نیست. پ.ن: آدم چیزهایی در این مملکت می‌بیند و می‌خواند که تا ساعت‌ها باورش نمی‌شود. ایشان که در مقابل عبدالکریمی نشسته و این لاطائلات را می‌بافد، مدیر گروه فلسفه علوم اجتماعی در انجمن جامعه‌شناسی ایران است!! مگر می‌شود کسی ادعای شناخت جامعه داشته باشد و این میزان پرت از جامعه و بدیهیات جامعه باشد؟ مگر می‌شود یک رشته دانشگاهی در حوزه اجتماعی این میزان ضدجامعه و ضد کشور و ضد امنیت ملی باشد؟ ایشان را چند سال و چند ماه و چند روز نه، بلکه فقط چند ساعت راهی مناطق فاقد حکومت در سودان و سومالی و یمن و افغانستان و لیبی و سوریه بکنند و اگر سالم و همین میزان سانتیمانتال و ژیگول به خانه برگشت، بنده پیرو و مرید ابدی ایشان می‌شوم:-)

از نشانه‌های انسان بالغ ❗️حتی اگر در اخلاق، فضیلت‌گرا باشیم نه فایده‌گرا، داوری دربارۀ سیاست‌مداران، باید بر پایۀ کارنامۀ آنان باشد، نه نیتشان یا سخنانشان. داوری با ترازوی نیت و آرزوی قلبی آدم‌ها کار خدا در ظرف آخرت است، نه کار انسان‌ها در این دنیا. ما تنها می‌توانیم دربارۀ دستاوردها داوری کنیم؛ زیرا علم به نیت‌ها و اراده‌ها، نه ممکن است و نه وظیفۀ ما. بسا کسانی که بهترین نیت‌ها را داشته‌اند، اما بیشترین زیان‌‌ها را رسانده‌اند و بسا کسانی که نیت آنان رنگ‌وبوی اخلاقی و معنوی ندارد، اما چون در کار خود دانا و توانا بودند، دنیا را آباد کرده‌اند و دل‌ها را آرام و تن‌ها را آسوده و خدا را خشنود. ❗️از نشانه‌های انسان و جامعۀ بالغ همین است. انسان بدوی نیت‌ها را می‌جوید و چشم به دهان‌‌ها دارد و به همین دلیل همیشه فریب می‌خورد؛ انسان بالغ از برنامه‌ها و کارنامه‌ها می‌پرسد و از همین رهگذر، سرانجام بهترین‌ها را می‌یابد. ❗️قصد مارکسیسم خدمت به کارگران و تقسیم سرمایه در میان آنان بود و انگیزۀ کاپیتالیسم رقابت در سرمایه‌‌اندوزی؛ اما از قضا اسکنجبین صفرا فزود و کارگران در نظام‌های کمونیستی، طبیعی‌ترین حقوق خود را هم از دست دادند. هیچ کارگری از کشورهای سرمایه‌داری به کشورهای کمونیستی مهاجرت نکرد، اما سیل کارگران مهاجر به سوی نظام‌های سرمایه‌داری در آلمان غربی و فرانسه به راه افتاد. غرب، حتی آنگاه که نئولیبرالیسم را پذیرا شد، باز هم جایی بهتر برای کارگران بود تا چین و کوبا و کره شمالی که مدعی حکومت کارگری‌اند و دعوی خدمت‌رسانی به طبقات فرودست دارند. کاپیتالیسم اگر هزار عیب دارد، همین‌ که حقوق طبیعی انسان‌ها و رقابت آزاد را می‌پذیرد، همچنان برتر از هر نظامی است که زیر بار حقوق طبیعی انسان‌ها و اصل رقابت آزاد در جهان سیاست و اقتصاد و فرهنگ نمی‌رود. @dohhol

دو روز دیگه المپیک ۲۰۲۴ پاریس شروع میشه و شاید براتون جالب باشه بدونید یکی از ترندهای جهانی این روزها، #اخراج رژیم غاصب صهیونیستی از المپیک بود. اما چه اتفاقی در نهایت افتاد؟! روسیه از المپیک محروم شد و اسراییل نه!ا و ورزش هم #سیاسی نیست ... لینک خبر

"جهنم خالیست، تمام شیاطین روی زمین‌اند" (شکسپیر) ◀️ فهمیدن مناسبات جهان جدید، نیازمند فهمیدن انسان عصر جدید است. انسانی که خدا را از سلطنت آسمان و زمین خلع کرد و خود به جای او نشست و در توهم خدایی هر کنشی را توجیه کرد. چنین انسانی دیگر از هیچ چیز ترس و ابایی ندارد و هر ساعت می‌تواند به شکل و صورتی درآمده و در نقشی فرو رود. این انسان کت و شلوار گران قیمت می‌پوشد، ظاهر و گفتارش مرتب است، عطر و ادکلن گران‌قیمت استفاده می‌کند اما در رفتار و کنش دست داعش و تمام شیاطین را از پشت می‌بندد. ◀️ ما مختاریم تا آخر عمر در آرزوی انسانیت جامعه جوامع غربی غرق در خودتحقیری بمانیم. مختاریم از پایان ایدئولوژی‌ها و این مزخرفات بگوییم و ایدئولوژی را فقط در خاورمیانه ببینیم و از این شور و شعف نمایندگان مجلس آمریکا برای قصاب کودکان غزه به اسم دفاع از آزادی کنیم. اما حق نداریم فرومایگی و بلاهت خود را به اسم «باور جهان آزاد» به توده‌های از همه جا بی‌خبر بفروشیم. * تشویق بی‌امان نمایندگان مجلس آمریکا در استقبال از نتانیاهو

"هنگامی که کسی می پرسد فلسفه به چه کار می آید، پاسخ باید ستیزه جویانه باشد، چرا که پرسش کنایه آمیز و نیش‌دار است. فلسفه نه به دولت خدمت می کند و نه به کلیسا، که هردو دغدغه های دیگری دارند. فلسفه به خدمت هیچ قوه ی مستقری در نمی آید. کار فلسفه ناراحت کردن است. فلسفه ای که هیچکس را ناراحت نکند و با هیچکس ضدیت نورزد فلسفه نیست. کار فلسفه آزردن حماقت است. فلسفه حماقت را به چیزی شرم آور تبدیل می کند". (نیچه و فلسفه _ ژیل دلوز) پ.ن: بر اساس تجربه شخصی عرض می‌کنم در مقابل هر کسی که می‌گوید: «فلسفه به چه دردی می‌خورد؟» یا «تاریخ به چه دردی می‌خورد؟» کفش‌ها را زیر بغل زده، دست‌ها را بر روی دو گوش‌ گرفته و با حداکثر توان ممکن پا به فرار بگذاریم. جامعه امروز بشری و به ویژه جامعه امروز ایران بیشتر از مهندس و پزشک، بیشتر از نفت و گاز و حتی بیشتر از آب و نان به فلسفه و تفکر فلسفی و داشتن نگاه انتقادی و فهم درست تاریخ و تاریخمندی انسان و نگاه متفکرانه به هستی نیازمند است. به جرات می‌توان گفت که تمام بحران‌های پیش روی جامعه ما ریشه در جدی نگرفتن اندیشه و تفکر دارد، ریشه در نداشتن سنت فلسفی دارد، ریشه در جدی نگرفتن تاریخ دارد، ریشه در نداشتن فلسفه سیاسی دارد. انسان بدون «مفاهیم» با ربات و آدم آهنی تفاوت چندانی ندارد. و به خاطر داشته باشیم، جامعه‌ای که توان خلق «مفاهیم» را نداشته باشد، توان خلق و ایجاد کوچکترین تغییر مثبتی در زیست جهان خود را نخواهد داشت. @dohhol

کمیسیون فرهنگی مجلس خالی ماند . خدا رحمت کند شهید مظلوم و ناشناخته شهید آوینی را کتابی دارد به نام حلزون های خانه به دوش ، بخوانید در این کتاب ایشان می فرمایند سالهاست پس از انقلاب عده ای به جای توسعه فرهنگی ، فرهنگ توسعه را به ملت غالب کردند آه از عوام فریبی و عوام زدگی اینجا را من عرض می کنم ، امان از انتخابهایمان ،امان از پولهایی که دل می برد @dohhol

#توصیه_نامه ۱. وقتی با کسی مباحثه می کردید و طرف همون اول در مورد مفاهیم نسبی گفت مقام معظم رهبری می فرماید ... ، و برداشت خودش را به ایشان نسبت داد ، بدانید و آگاه باشید دوستی اش از نوع خاله خرسه است ؛ کفشهایتان را زیر بغل بزنید و از او دوری کنید . ۲. اگر در زندگی کسی را دارید که حرفتان را بفهمد قدر زندگیتان را بدانید ، بقیه اش درست می شود . @dohhol