ناامید می‌شی عزیزم؛ چون می‌فهمی فراسوی باور تو، واقعیتی وجود داشته که همواره انکارش می‌‌کردی.

❤️‍🩹

تو دنیای منی اما ؛ به دنیا اعتمادی نیست ...❤️‍🩹

یه دیالوگی بود که میگفت: ‌ «تو از ظرف بیسکوئیت همیشه اون تیکه که شکسته رو برمیداری، چون فکر میکنی لیاقت خوبشو نداری»‌ و ما چقدر نرفتیم، نخوردیم، نپوشیدیم و آدما رو پس زدیم، چون هیچکس نبود که بهمون حس کافی بودن بده، هیچوقت حس نکردیم لیاقت داریم :)

دردی که تحمل میکنی موقتی است اما عظمتی که بدست می‌آوری، همیشگی خواهد بود.

حس میکنم دیگه هیچ اومدنی، هیچ رفتنی، هیچ اتفاقی نمیتونه روم تاثیر بذاره. دیگه خیلی راحت همه چیو قبول میکنم و ازش میگذرم و آخرش میگم "زندگی همینه دیگه".

کارل یونگ میگه هیچ آگاه شدنی بدون رنج نیست ... رنج که نباید تو را غمگین کند، رنج قرار است تلنگری باشد که بفهمی زندگی‌ات نیاز به تغییر دارد. آدم وقتی هوشیار می‌شود که زخم بردارد، مگذار رنج درمانده ات کند؛ رنج را تحمل نکن، آن را درک کن.

‏انقدر روابط ناامن و موقتی و سطحی شده که هیچوقت نباید از چند ماه قبل واسه تولد کسی برنامه ریزی کنی یارو اصن ممکنه خیلی رندوم یهو بره.

دیگه پروانه‌ای نمونده که بالشو بشکنی، برنگرد.

نوشته بود: «اونی که نباید می‌رفت، رفت، دیگه فرقی نداره کی هست کی نیست.» و چقد غم داره این جمله هممون حسش کردیم.

❤️‍🩹

سخت‌تر از خود گریه اون گریه‌ایه که نمیاد، همه وجودتو گرفته ولی از چشم بیرون نمیاد، گلوت رو خورده ولی نایی ازش درنمیاد.