مغز؛ ۲.۵ میلیون گیگ حافظه
چشم؛ ۳۲۴ میلیون پیکسل کیفیت
قلب؛ ۳۸ میلیون تپش در سال
اسکلت؛ ۲۰۶ عدد استخوان
کلیه؛ ۱.۲ میلیون واحد تصفیه
رگها؛ ۴۰ هزار کیلومتر رشته عصبی در بدن
فکر کنم خودتم تعجب کردی که این قدر پیشرفته و پیچیدهای و هیچی ازش نمیدونستی.
ولی میخوام بگم چقدر حیفه که واسه چیزای بی اهمیت رنجونده شی، و چقدر حیفه که از خودت برای خودت استفاده نکنی. قدر خودتو بدون.
.
دلتنگی وقتی زیاد بشه، کمکم رنگ نفرت میگیره... اینکه چیزی رو بارها و بارها بخوای، ولی هر بار نبودنش تو رو خرد کنه.
میپرسه: حالت چطوره؟
میگم: خاکستری؛ فقط بعضی وقتها تیرهتر میشه و گاهی اوقات، روشنتر.
من نه اونقدر حالم بده، که از ادامه دادن دست بکشم؛ نه اونقدر دلم خوشه که به آینه لبخند بزنم.
نمیدونم، شاید معنای زندگی همینه.
برای فردای “تو” آرزو میکنم:
بدون خوابآلودگی از خواب بیدار شی،
قهوهی صبحت مزهی بهشت بده،
آدمی که دوسش داری باهات تماس بگیره، خبری که خیلی وقته منتظرشی رو بالاخره بشنوی، غذای موردعلاقتو بخوری، لباسی که خیلی وقته نمیدونستی کجاست پیدا کنی،
اتفاقی بیفته که حس کنی از خوشی قلبت داره از جا کنده میشه، یکی اون موزیکی که دوسش داری رو واست بفرسته و کل روز عمیق بخندی.
گاهی آدم به خاطر عبور از مرحلهای چنان درد میکشد و تغییر میکند که دیگر خودش هم نمیتواند خودش را بشناسد.
.
طوری لبخند بزن انگار هرگز گریه نکردی،
طوری مهربون باش انگار هرگز آسیب ندیدی،
و طوری زندگی کن که انگار فردایی نیست.
با شرایط سخت کنار میام ولی حسرت اینکه همه چیز میتونست طور دیگه پیش بره، همیشه تو دلم میمونه ((: