I wish u when I was breaking the one wish willow

And I'm waiting for your smile again, before I die

Do u think about me either?

No, Probably no

Take me back to those days

I miss u so much

And I hate my feelings

How they can be disgusting

آهوی آتشین من، دستانم را بگیر؛‌ بگذار انگشتانت، پناه انگشتان خسته‌ام شوند و آفتابگردان‌های خمیده‌ی دشت، که سال‌هاست سر به آستان غروب سپرده‌اند، با آمدنت دوباره رو به آفتاب بیاورند. دستانم را بگیر. تا زمین، نام تو را در ریشه‌هایش زمزمه کند و باد، عطر حضورت را‌ بر شانه‌های عریان دشت بپاشد. شاید جهان، در گرمای تو، مزه‌ی فراموش‌شده‌ی زندگی را به یاد آورد. آهوی آتشین من، اگر تو دستم را بگیری، دیگر از این همه تاریکی نمی‌ترسم؛ با تو، حتی شب نیز جرئت تاریک ماندن ندارد.