از شتر وقتی که افتادم سؤالی داشتم: آه! بابای من از مرکب چطور آمد فرود... #رقیه‌خاتون #صلی_الله_علیک_یا_اباعبدالله

بادست کوچکش گره ها باز می کند طفل سه ساله یست که اعجاز می کند بال وپرش شکسته ولی او بدون بال باذکرنام فاطمه پرواز می کند من ماندم و خونابه و پاهای زخمی روی پرو بالم نشسته جای زخمی دنبال تو شیرین ترین بابای دنیا منزل به منزل میروم با پای زخمی 🖤

حسین جان، انقدر ما دویدیم به محرم برسیم... انقدر جون دادیم تا تن بی جونمون رو به حسینه برسونیم... حالا انقدر حرف های نگفته و بغض های خفه شده تو گلو داریم که با روضه شما باز بشه...💔 #حرف‌دل | #آقـٰای‌ِاباعبداللہ‌

یارب! إرحم ضعفَ بدني .. روضه‌های قضاشده از آخرین باری که روضه‌ی این عبارت خوانده شد جمع شده بود مثل استخوانی در گلو.. «روضه های قضا شده پای این عبارت» یعنی ذره ذره آب شدن پایِ تمام آن کمیل‌هایی که رد می‌شدند از این عبارت و ردش می‌ماند پشتِ پلك‌های باران زده .. تا امشب ! تا امشب که شب..شبِ آه بود و هق‌هق.. تا امشب که شب..شبِ سوختن بود و اشك.. تا امشب که شبِ رقیه بود و.. تنها خاتون سه‌ساله بلد است مجنون را پریشان و بی‌تاب کند پایِ شب سوّم.. فقط خانوم آی خانوم.. #پادکست #خراباتی #مبهوت

بسم ربِّ الْاَبرار «كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ» همه‌ مرگ را می‌چشند. پس مرگ طعم دارد...! امام پرسید: ببینم، مرگ نزد تو چگونه است؟ او می‌دانست مرگ «ذَائِقَةُ»، چشیدنی‌ست ولی نگفت «کالعسل» مانند عسل! در میدان «هذا حُسينٌ كَالاسيرِ الْمُرتَهَنْ بين أناسٍ لا سَقَوا صُوْبُ المَزَنْ‌» می‌خواند که ای گروه؛ این حسین است اسیر و گرفتار مردمی که باران رحمت بر آنان نبارد ولی من خود باران شدم و بر پای امام ریختم تا فدایی‌اش شوم؛ «فزت و رب الکعبه» من بُردم؛ من رستگار شدم... «رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَان» خدا را شاکرم که صدای حسین را شنیدم و به «هل من معین» او پاسخ گفتم، نه مثل آنان که در روز قیامت بگویند: «لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ‌...» ای کاش می‌شنیدیم... اینجا و امروز صحنهٔ قیامت است. خدا را شاکرم بر «تَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ» که مرا با صالحین و نیکانش محشور گردانیده. «إِنَّ الْأَبْرارَ یشْرَبُونَ مِنْ کأْسٍ کانَ مِزاجُها کافُوراً» و هر کس با حسین برود قدحی را سر می‌کشد که رایحه‌ای گوارا دارد و طعمی خوش؛ «أحلی من‌ العسل» شیرین‌تر از عسل. أحلی حسین است در برابر همه چیز، و چه حقیر است مرگ در برابر عشق؛ من به سوی عشق می‌روم «إنا لله و إنا الیه راجعون» شهادت مختص زمان نیست و محدود به سال ۶۱ هجری نمی‌شود. حسین و خدای حسین تواناست بر «عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا» هر کجا خواهند این رایحه و طعم خوش را می‌گسترانند. ای فاجران که بوسیلهٔ گناه پردهٔ حیا دریده‌ و با گناه استخوان روحتان را شکسته ساختید و تاریکی را به دنیایتان راه داده‌اید... گاه باید شکست تا نور وارد شود! حسین «يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا» است؛ نوری‌ که شب را می‌شکافد... #قاسم‌بن‌الحسن‌علیه‌السلام #صلی_الله_علیک_یا_اباعبدالله

به بلبلان چمن از زبان من گویید به خوابِ ناز گلم رفته، کس صدا نکند #شش_ماهه_کربلا

....