یه سریاهم هم چنان قیافه میگیرن واسه آدم که انگار نه انگار جفتمون تو متروییم🗿

《تاحالا چندبار اتفاقی همدیگرو ملاقات کردیم. میشه یه بارم از عمد همو ملاقات کنیم؟》 #دیالوگ

#دیالوگ

یکم دیگه این سریال و ادامه بدم میرم خودمو از پل رودخانه ی هان میندازم پایین

روز اول اعتکاف بر خلاف دیروز خیلی خوب بود. شانسا یه هم رشته ای مو پیدا کردم که کاراشو کرده بود و داشت مهاجرت میکرد آلمان :) بعد شمارشو داد که اگه کمکی لازم داشتم ازش راهنمایی بگیرم. درباره ی دانشکده حرف زدیم و درباره ی ترمای بالاتر راهنماییم کرد که چیکارا باید بکنم. واقعا یه نعمت بود چون تا به حال هر کس از ترم بالایی هام که سوال میپرسیدم خیلی مختصر و بی ربط جواب میداد ولی این دختره دقیقا همون چیزی رو جواب میداد که میخواستم بدونم

چقدر همه دارن میرن آلمان فکر نمیکنم اونجا آدم احساس غریبی کنه از بس ایرانی داره

وقتی چمدون و گذاشتم تو صندوق عقب اسنپ و سوار شدم، بهترین و راحت ترین لحظه ی این چند روزم بود. این حس و میداد که "آخییییش، بالاخره تموم شد"

باید یه لیست درست کنم از "تصمیماتی که ارزش درسی که به من داد را نداشتند"