و گفت: اگر تو را چیزی عُجب آید از سخن گفتن، خاموش باش و چون از خاموشی عجب آید سخن گوی. #تذکرة‌الاولیاء_عطار @dorde_dard

گفت: «مرا سخن گفتن روا نیست.» گفتند: «چرا؟» گفت: «از آن که دل من اندر دنیا و جاه آن بسته است. سخن من فایده ندهد و اندر دل‌ها اثر نکند، و سخن گفتنی که اندر دل‌ها مؤثر نباشد استخفاف کردن بود بر علم و استهزا کردن بر شریعت و سخن گفتن آن کس را مسلم باشد که به خاموشی وی دین را خَلَل باشد، چون بگوید خلل برخیزد. #هجویری کشف المحجوب #dorde_dard

گیسوانت را به دست باد هرجایی نده جز پریشانی رهاوردی ندارد دست‌هاش . . . #فاطمه_مظفری @dorde_dard

گفتند: «از کجا می‌آیی؟» گفت: «از آن جهان.» گفتند: «به کجا خواهی رفت؟» گفت: «بدان جهان.» گفتند: «بدین جهان چه می‌کنی؟» گفت: «افسوس می‌دارم.» گفتند: «چگونه؟» گفت: «نان این جهان می‌خورم و کار آن جهان می‌کنم.» گفتند: «عظیم شیرین‌زبانی! رِباط‌دانی‌ را شایی.» گفت: «من خود رِباط‌دانم. هرچه در اندرون من است بیرون نیارم، و هرچه بیرون است در اندرون نگذارم. اگر کسی درآید و برود با من کاری ندارد. من دل نگاه می‌دارم، نه گِل.» #تذکرة‌الاولیاء ذکر رابعه عدویه @dorde_dard

می‌گوید: یا رب! آخر سوختم. از این بنده چه می‌خواهی؟! فرمود: همین که می‌سوزی. #مقالات_شمس @dorde_dard

بأیَ ذنب؟؟؟؟!!!!🤦‍♀

دستانِ سبز معجزه‌ات را به من بده حالا که رنگ خاطره‌هامان شده‌ست زرد . . . شعروعکس #فاطمه_مظفری @dorde_dard

یک شعله آه از دلِ بی‌تابی‌ام بس است . . . شعروعکس #فاطمه_مظفری @dorde_dard

نازِ بهار چند کشم از برای گُل فصلِ خزان خوش‌ست که هر برگ او گُل است #فیاض_لاهیجی 📸#فاطمه_مظفری @dorde_dard

روز مادر آمد چه برایت بخرم پارچه می پوسد ظرفها می‌شکنند روسری‌های بلند یک دو سالی به سرت می‌مانند شرمگینم مادر من به‌جز عشق چه دارم به تو تقدیم کنم! خانه‌ای ساختی از جنس امید پایه‌اش از تقوا آجرش از ایثار سایبانش همه‌ی شور جوانی تو بود تو به هر کودک خود شیشه‌ای عطر محبت دادی و وصیت کردی که نباید ترکی بردارد تو که هستی برف‌ها هم گرمند با تو پاییز پر از زیبایی‌ست من صدای تپش قلب تو را می‌شنوم تو اگر آه بگویی دل من می‌شکند شرمگینم مادر من به جز عشق چه دارم به تو تقدیم کنم دستهایت همه مهر چشم‌هایت همه صبر در کویر دل من یادگار همه‌ی فصل بهاری مادر . . . #رضا_مظفری @dorde_dard

در این ترددِ تردید، رو به پایانم گدازه‌های فروخورده‌های عصیانم مگر حقیقت دنیا نبود لهو و لعب؟! چرا همیشه‌ به آغوش رنج  مهمانم؟! گناه کیست که دنیا پر از جهنم شد؟! چرا نمی‌شود اصلا بهشت، تاوانم؟! چقدررر رنگ ریا بر مناصب شهر است که ذره ذره کدر کرد نور ایمانم گواهِ حسرت من رد‌پای تاول‌هاست هنووووز در‌به‌درِِ جست‌و‌جوی انسانم . . .  #فاطمه_مظفری @dorde_dard