من جرعه‌جرعه راهیِ راهِ عطش شدم مَشکِ هزارپاره‌ی آتش‌به‌جان شدم #فاطمه_مظفری @dorde_dard

صبح ازل دمیده‌ی کنج نگاه توست جسمِ زمین و جان زمان در پناه توست احرام در مطاف رضایت گشوده‌ای عالَم حریم سجده‌ای از بارگاه توست مردی که داغ بر جگر آب‌ها گذاشت مردی که کهکشان ادب بود، ماه توست این خارها که بر تن صحرا خلیده است بر گام‌های آبله خونین گواه توست  بارانِ خونِ‌دل شد و بر تشنگی چکید این ابرها که تف‌زده‌ی روسیاه توست این سیل عشق را که به صحرا رسیده است این خیل اربعین، کمی از یک سپاه توست . . . شعروعکس #فاطمه_مظفری #عاشورا🖤 @dorde_dard

روایت تاریخی بلعمی از حماسه محرم ۶۱ هجری قمری راوی: ساعد باقری پرده‌پنجم شب و روز #عاشورا(۲) @dorde_dard

حتما حتما بشنوید . . . #احسان_عبدی‌پور #سلام‌برحسین🖤 @dorde_dard

نخستین اذان ضبط شده نخستین اذان ضبط شده در تاریخ ایران، اذان شادروان جناب دماوندی (۱۲۴۶ - ۱۳۵۲ هجری مهی) مؤذن مظفرالدین شاه بود که در سال ۱۲۹۱ خورشیدی(برابر با 1331 هجری مهی) در آواز بیات ترک، روی صفحه گرامافون ضبط شد. وی در این اذان ترجمه‌ی فارسی را هم که عادت موذنان ایرانی بود، انجام داده است. جناب دماوندی که نام اصلی اش محمد فلاحی بود احتمالا از دوره ناصرالدین شاه با لقب جناب نامیده شد. او که علاوه بر خوانندگی ردیف مجلسی و منبری خوانی و معاشرت با خاندان فراهانی، مؤذن مظفرالدین شاه بود بخت این را یافت که صدایش در تهران و تفلیس و پاریس و لندن ضبط شده و صفحاتی قدیمی از او به یادگار باقی ماند. جناب دماوندی که در آواز بیشتر از سبک خراسانی تاثیر گرفته بود در سال ۱۳۵۲ مهی(برابر با 1312 هجری خورشیدی)، در سن ۱۰۶ سالگی درگذشت و در احمد آباد دماوند به خاک سپرده شد. اهل قلم و فرهنگ

راحت بخواب اصغرم، دنیا تمام شد #فاطمه_مظفری @dorde_dard

مستان همه افتاده و . . . @dorde_dard

باید از سوز عطش، شعله بگیری روزی تا در این عشق بسوزی و بمیری روزی تشنگی حاصل این عشقِ جنون‌آمیز است به به... این وادی جانسوز چه حاصلخیز است باید این داغ جگرسوز بگیرد جان را تا مسلمان کند آشفتگیِ سلمان را مگر ایمان دوباره به خدا برگردد این جنون با یک اشاره...به خدا برگردد غرق شو تا برسد لنگر کشتی نجات قدر این آب ندانیم مگر فی الفَلَوات اول از چشم خودم تا که نیفتم نرسم جز به اشک از پس این پرده به این غم نرسم اشک باید شد و از چشم جهان جاری شد هیچ درمان نشود زخم اگر کاری شد عشق بر زخم نمک می‌شود و می‌سوزی تا که آرام بمیراندت این غم روزی روی زخمت نمکِ عشق حسین است حسین آری آری... محکِ عشق حسین است حسین راز مستیِ زمین نام حسین است فقط چرخش هستی از اکرام حسین است فقط که زمین مثل زنی لطم‌زنان می‌چرخد تا ابد دور سرش کون و مکان می‌چرخد "پیرهن چاک و غزلخوان و صراحی در دست" آسمان آمد و در روضه‌ی گودال نشست گوشه‌ای چادر مشکی به سر انداخت، گریست تا عزا خانه‌ای از خیمه‌ی شب ساخت، گریست نوحه‌خوان شد سحر...این تازه شروع است شروع بی حسین و غم عشقش مکن ای صبح طلوع سر خورشید به نیزه ست که داغ است زمین آه...گرما زده‌ی ظهر فراق است زمین روز، روزی‌خورِ روضه ست که برپاست هنوز چای این روضه به هر درد مداواست هنوز آسمان، گریه کنِ ماتمِ اولاد علی‌ست مجلسِ وعظِ ملائک همه با یاد علی‌ست باید از چشم همه خلق، گریزان شد و رفت اشک باید شد از این معرکه پنهان شد و رفت تا حسین بن علی در ابدیّت جاری ست قصه ی اشک به‌راه است و حکایت جاری ست #زهراسادات_هاشمی_گلپایگانی @dorde_dard