هر آدمی ز رفتن خود ردّ پا گذاشت اما چرا ز رفتن تو ردّ دست ماند؟ #مهدی_رحیمی #سلام‌‌بر‌حسین🖤 @dorde_dard

گفته بودم بعد ازین باید فراموشش کنم دیدمش؛ وز یاد بردم گفته های خویش را... #مهدی_اخوان_ثالث پ.ن: گمونم همه‌ چنین تجربه‌ای دارن @dorde_dard

به کمال عجز گفتم: که به لب رسید جانم ز غرورِ ناز گفتی: که مگر هنوز هستی؟! #فروغی_بسطامی @dorde_dard

انَّکَ باعیننا . . . تو منظور مایی . . . #حضرت_قرآن #طور_۴۸ @dorde_dard

شب محو انتظار تو بودم دمید صبح گشتم به یاد روی تو قربان آفتاب #بیدل‌دهلوی @dorde_dard

ترسم رود ز یاد تو یک‌باره نام ما از کینِ ما مکن دلِ نامهربان تهی #حزین_لاهیجی @dorde_dard

کجاست آن‌که دهد جان و جان دهی او را ؟! لبی که تر کنی آن ‌را به عشق' جرات کن . . . #فاطمه_مظفری @dorde_dard

وسعت شخصیت هر فرد توسط بزرگی مشکلی که می‌تواند او را از حالت منطقی بیرون آورد تعریف می‌شود #زيگموند_فرويد @dorde_dard

این سراب است که بر چشم ترم می‌بارد بغض خشکیده‌ی ما را تو به باران برسان... #فاطمه_مظفری @dorde_dard

برای حضرت سایه ای خدا سایه مگیر از سر شعر نقش نامش مبَر از دفتر شعر پیر فرزانه‌ی اقلیم خَضِر خاطرش خاطره‌ی خاطر شعر آتش از دیده به دامان دارد دیدم این شعله‌اش از اخگر شعر گرچه در گردش منظومه‌ی سبز تابناکند هزار اختر شعر که رساند به غزالان غزل که شمایید همه مفخر شعر واژه از عرش به زیر آوردید تا بیارایید زیب و فر شعر چون ز کار افتاد کارایی تیغ خصم را تازید با خنجر شعر سیر ملک و ملکوت ار خواهید اوج بردارید با شهپر شعر می‌شود هم‌نفس خیل ملک آن که پرواز کند با پر شعر شاعران منصب والا دارند این پیامی‌ست ز پیغمبر شعر یک به یک نادره‌ی دورانید در ادبنامه‌ی روشن‌گر شعر دردمندم که ز بی مهری‌ها بشکستند گران گوهر شعر . . . #حسن_مظفری پ.ن: این غزل رو حضرت پدرم حدودا بیست سال پیش، برای جناب هوشنگ ابتهاج. سایه سرودند؛ روح آسمانی هر دو عزیز قرین رحمت الهی ان شاء الله @dorde_dard

مدامم مست می‌دارد نسیم‌جعد گیسویت . . . @dorde_dard