اینجا تمایل دارم کمی با زبان غیر رسمی در تحلیل برخی مسائل صحبت کنم. و به برخی حواشی افراد و مسائل بپردازم. پس سریع اعتراض نکنید چرا علمی حرف نمیزنی و ....علمی برای مقاله علمی هست که با یه سرچ میتونید مشاهده کنید ولی اینجا که از همه اقشار عزیز حضور دارند بهتر می بینیم راحت‌تر و با زبان عمومی صحبت کنم.اینطوری که راحت باشیم بیشتر هم من میتونم مطلب بنویسم.😊 حدود ۱۵ سال هست که با بانوان سیاسی و احزاب در ارتباطم و کار میکنم. حقیقت اینه که ما نقد امثال فائزه هاشمی رو انجام میدیم ولی واقعا از همه بانوان سیاستمدار، شناخت بهتری برای جذب و هنر کنشگری داره. هر چقدر دافعه و حلقه سخت و محدود در این سو هست، اصلاح طلبان به خصوص خانمها بیشترین تمرکز رو بر این خلاء رفتاری جبهه انقلاب دارند و با تعامل و ارتباطات سرمایه اجتماعی جذب می‌کنند. یادمه سال ۹۶ کاندیدای شورای شهر تهران شدم. با وجود اینکه من و دوستم رزومه بهتری از خانم مصاحبه کننده داشتیم ولی با نگاه تحقیر آمیزی مواجه شدیم که گفت بهتره فعلا برید در ستاد بقیه کار کنید...اما همان زمان امثال فائزه هاشمی و ....به راحتی پذیرای دخترانی با رزومه های تهی و فاقد تجربه بودند.. البته من رویکرد امثال فائزه رو هم در راستای منافع حزبی و ‌‌‌...تلقی میکنم ولی لااقل درک استفاده از ظرفیت ها و نحوه جذب سرمایه اجتماعی رو به سمت خود داشتند ولی در این سو یک حلقه بسته فقط در ترس دائمی به سر می‌بردند که نکنه به منافع آنها با حضور افراد جوان تر تعرض بشه..‌.این دافعه و عدم درک از ضرورت تعامل در بین افراد مختلف جبهه انقلاب باید اصلاح بشه!

💥امروز افتخاری نصیبم شد همراه همسر بزرگوار شهید حاج رمضان (سردار ایزدی) در برنامه ای حضور داشتم. درخواستی این همسر بزرگوار داشتن در خصوص روایتگری صحیح نسبت به شهدا ....نقد داشتن به نکاتی که این روزها پیرامون شخصیت این شهید بزرگوار ذکر میشه و خواستار روایت صحیح بودند. 💥ایشان فرمودند برخلاف ادعاها، شهید رمضان اصلا غزه نرفتند، طی الارض نداشتند، هر روز ۵ ساعت قرآن قرائت نمی‌کردند. تلاوت قرآن را انجام می‌دادند اما در میانه کار نه اینکه از کار و خدمت به مردم این میزان تایم زیاد را برای عمل مستحب بگذارند.... 💥شبهه دیگر این بود که تاکید داشتند خبر شیعه نمودن ۶۰۰ نفر از مردم فلسطین توسط ایشان هم کذبه! این شهید عزیز بدون توجه به مذهب در جبهه مقاومت و جهاد در بین ملت فلسطین حضور داشتند و انتشار این خبر کذب بیشتر در جهت منافع دشمن در ایجاد تفرقه بین شیعه و سنی هست و ازسویی تبلیغ اشتباه از شخصیت این شهید! ♦️بله بزرگواران! اگر خانواده شهدا با غم و اندوهی که در دل دارند از بعد شهادت عزیز خود برای روایت جنگ از دل جنگ به میدان آمده اند نه تشنگی شهرت بلکه برخی روایت های نادرست بوده .‌‌‌‌.‌... @drshadmani

به این فکر میکردم که اگر حضور زهرا پزشکیان آموزش دیده و با هدف بود می‌توانست در کشوری که بیشترین حجم روابط اقتصادی و سیاسی را با اسرائیل دارد ظلم به زنان و کودکان غزه و همچنین ایرانی در طی جنگ ۱۲ روزه را فریاد زند ولی ترجیح داد شعری به زبان ترکی بخواند و .... البته نقطه مثبت در این سفرها حجاب اوست که قطعا باید مورد تقدیر قرار گیرد اما از وجهی دیگر باید این سفرها از صورت نمایش و یا محتوای انحرافی خارج شود و با مدیریت و مشاوره صحیح از یکسو تصویرسازی منفی نسبت به زنان ایرانی را خنثی کند و از سوی دیگر مدافع حقوق مظلوم از این تریبون ها نیز باشد.

تجربه نشون داده در برابر بدیهیات هم نباید سکوت کنم! تکذیب میکنم و من اصلا چنین حرفی نزدم! من فقط در همون تایم شهادت، صحبت پیرامون برخی مسائل کردم که علتش هم ایجادشبهات زیاد دشمن بود! وگرنه من صحبت جدیدی نداشتم در همون قبلی ها هم به این مسائل اشاره نکردم! @drshadmani

💢دو سال اجبار به جدایی: حمایت یا آسیب بیشتر؟ فاطمه محمدبیگی، نماینده قزوین در مجلس، این الزام قانونی را عاملی آسیب‌زا برای زنان و فرزندان می‌داند. وقتی قانون به‌جای حمایت، زن را در تنهایی و ناامنی رها می‌کند، بازنگری یک ضرورت است. 📎جزئیات این نقد قانونی را در لینک خبر بخوانید... □ سایت | ایتا | بله 📢جهان‌بانو پایگاه خبری تحلیلی زنان و خانواده https://eitaa.com/joinchat/1999044732Cc43266076c

حتما جزئیات این خبر را که جهان بانو منتشر کرده، با دقت مطالعه فرمایید. قطعا متوجه خواهید شد که قانونگذار با دو سال رها کردن زن با شعار زیبای طلاق آسان که هیچ ارزشمند هم نیست اگر زن مهارت و پشتوانه کافی نداشته باشه، سبب ساز افزایش بزهکاری اجتماعی و مشاغل حتی ضد اخلاقی او می‌شود!

وقتی مستند، قانون‌گریزی را روایت می‌کند انتشار مستندی با عنوان «ترانه» به کارگردانی پگاه آهنگرانی که در آن ترانه علیدوستی به ‌صراحت از کشف حجاب، نافرمانی از قوانین رسمی و عدم تمایل به ادامه فعالیت حرفه‌ای در چارچوب هنجارهای موجود سخن می‌گوید، بار دیگر مساله نسبت سلبریتی، قانون و فرهنگ ملی را به صدر بحث‌های اجتماعی بازگرداند. این فیلم فراتر از روایت یک تجربه شخصی، به بازنمایی آشکار تقابل با یکی از هنجارهای تثبیت‌شده فرهنگی و قانونی جامعه ایران، یعنی حجاب می‌پردازد و دقیقاً از همین‌رو است که نیازمند نقد و تحلیل جدی است. ادامه این تحلیل را در روزنامه وطن امروز از اینجا بخوانید. @azadehlorestani

در خصوص مستند ترانه علیدوستی تا الان نقد و صحبت‌های مختلفی منتشر شده. علاوه بر اینکه حتما نگاه تخصصی دوست عزیزم دکتر لرستانی رو مطالعه میکنید به نظرم این مستند به نوعی تمرکز بر احیای یک لیدر و همچنین تحریک احساسات با انتشار دوباره خاطرات ناجنبش زن زندگی آزادی بوده و بی هدف ساخته نشده است.

وقتی تصویر جای واقعیت می‌نشیند مستندی که پگاه آهنگرانی درباره‌ی ترانه علیدوستی ساخته، در ظاهر روایتی است همدلانه از یک زن هنرمندِ معترض که هزینه داده و از موضع خود عقب ننشسته است. اما اگر این اثر را نه به‌مثابه یک روایت شخصی، بلکه به‌عنوان یک متن رسانه‌ای تحلیل کنیم، با مسئله‌ای بنیادی مواجه می‌شویم: جانشینی تصویر به‌جای واقعیت اجتماعی. این مستند بیش از آنکه روایت یک کنش مؤثر باشد، روایت «ساخته‌شدنِ اهمیت» است؛ اهمیتی که نه از دل جامعه، بلکه از دل بازنمایی رسانه‌ای بیرون می‌آید. دوربین، تدوین و انتخاب لحظه‌ها به‌گونه‌ای عمل می‌کنند که سوژه، از «یکی از کنشگران» به «مرکز معنا» تبدیل می‌شود. گویی وزن تحولات اجتماعی با حضور یا غیبت یک چهره سنجیده می‌شود. این همان نقطه‌ای است که باید میان اهمیت رسانه‌ای و اثرگذاری اجتماعی تفکیک قائل شد؛ تفکیکی که مستند عامدانه یا ناخواسته از آن عبور می‌کند. در این روایت، جامعه حضور کم‌رنگی دارد. زنان دیگر، توده‌ی مردم، و حتی بدنه‌ی خاموش یا مردد، عملاً حذف می‌شوند. آنچه برجسته می‌شود، یک «چهره» است که رسانه با تکرار تصویر، او را به نماد بدل می‌کند. اما نمادسازی رسانه‌ای، لزوماً به معنای ریشه‌داشتن اجتماعی نیست. اینجاست که مستند به دام یک توهم می‌افتد: توهم اینکه دیده‌شدن معادل تأثیرگذاری است. این مسئله در بازنمایی رخدادهای موسوم به «انقلاب مهسا» تشدید می‌شود. مستند، همانند بسیاری از روایت‌های مسلط رسانه‌ای، اقلیتی از کنشگران رادیکال را به‌مثابه نمایندگان «زنان ایران» بازنمایی می‌کند؛ در حالی که واقعیت اجتماعی، به‌مراتب پیچیده‌تر، متکثرتر و حتی متناقض‌تر از این تصویر یکدست است. همراهی گسترده‌ای که از آن سخن گفته می‌شود، بیش از آنکه محصول کنش توده‌ای باشد، نتیجه‌ی ضریب‌دادن رسانه‌ای به رفتارهای خاص است. رسانه، اقلیت را بزرگ می‌کند و سپس این بزرگی را به‌عنوان واقعیت اجتماعی جا می‌زند. در این میان، زنان بسیاری که نه با این مسیر همراه بودند، نه آن را نماینده‌ی خود می‌دانستند، اساساً از قاب روایت حذف می‌شوند. این حذف، خود نوعی خشونت نمادین است؛ زیرا به نام «نمایندگی»، تنوع تجربه‌ی زنانه را انکار می‌کند و یک صدای خاص را به جای همه می‌نشاند. تناقض اساسی‌تر اما در نسبت مستند با ادعای دفاع از حقوق زنان نهفته است. اگر قرار است زن به‌عنوان سوژه‌ای مستقل و دارای کرامت دیده شود، چگونه می‌توان بدن او را به میدان اصلی سیاست تبدیل کرد و همچنان از رهایی سخن گفت؟ در این روایت، بدن، پوشش و تصویر زنانه، به‌وضوح حامل پیام سیاسی‌اند. فارغ از داوری درباره‌ی جهت این پیام، مسئله اینجاست که ابزارسازی از بدن زن، حتی با نیت‌های ظاهراً رهایی‌بخش، همچنان ابزارسازی است. این منطق، تفاوت ماهوی با منطق‌های پیشینِ سلطه ندارد؛ تنها زبان و نشانه‌ها تغییر کرده‌اند. زن، بار دیگر به رسانه‌ای برای انتقال پیام تبدیل می‌شود و نه غایتِ خودِ سیاست. چنین رویکردی، ناخواسته همان چیزی را بازتولید می‌کند که مدعی نقد آن است: نگاه ابزاری به زن. در نهایت، مستند تصویری از «جنبش» ارائه می‌دهد که بیش از آنکه بر شانه‌های توده‌ها استوار باشد، بر چهره‌ها تکیه دارد. حال آنکه جنبش اجتماعی، زمانی معنا پیدا می‌کند که زنان عادی، با تجربه‌های متنوع، در زندگی روزمره وارد صحنه شوند؛ نه زمانی که چند چهره‌ی شناخته‌شده، در قاب دوربین، نقش نماینده‌ی همگان را بازی کنند. نهضت، محصول تکثر بدن‌ها و صداهاست، نه برجسته‌سازی چند تصویر خاص. این مستند، ناخواسته سند یک وضعیت معاصر است: وضعیتی که در آن رسانه به‌جای مردم سخن می‌گوید، تصویر جای تجربه می‌نشیند، و کنش اقلیتی در لباس جنبش جمعی عرضه می‌شود. مسأله‌ی زنان اما، با قهرمان‌سازی حل نمی‌شود و با نمایش بدن به سرانجام نمی‌رسد. رهایی، نه از قاب دوربین، بلکه از پیوند واقعی با جامعه آغاز می‌شود؛ جایی که سیاست، به‌جای تصویر، دوباره به زندگی بازمی‌گردد. ✍️م.اخوان قدس #زنان #حکمرانی_رسانه #فرهنگ‌و‌رسانه __________________________ 💠 زیست فرهنگ؛ روایت و تحلیل فرهنگِ زیسته 🔗 راه‌های ارتباطی: ایتا / بله

این هم یادداشت تخصصی دیگری از دوستان که برای بنده ارسال نمودند پیرامون مستند ترانه علیدوستی.

در نقد مستند ترانه و همچنین تولیداتی از این دست به نظرم باید هنرمندانه ورود کرد به صورتی که در عین نقد سبب برجسته سازی و بولد کردن طرف هم نشیم. الان هدف مستند همینطور که گفتم برند و لیدرسازی از ترانه به عنوان یک محرک و عامل حرکت جدی در دختران جوان هست. در دو یادداشت بالا، نویسندگان، بدون بزرگسازی شخصیت ترانه، نقد دقیقی پیرامون مستند انجام دادند. باید از همین رویه بهره گرفت

🔻عدالت در مهریه؟🔻 ▪️ بررسی حقوقی-اجتماعی طرح اطلاح مقررات مهریه با حضور: 👤دکتر سهیلا صادقی 👤خانم سمیه سادات حسنی حلم 👤خانم الهام آزاد 🕒 زمان: دوشنبه ۸ دی‌ماه ساعت ۱۲:۱۵ 📍 مکان: لابی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران @drshadmani