در خصوص مستند ترانه علیدوستی تا الان نقد و صحبت‌های مختلفی منتشر شده. علاوه بر اینکه حتما نگاه تخصصی دوست عزیزم دکتر لرستانی رو مطالعه میکنید به نظرم این مستند به نوعی تمرکز بر احیای یک لیدر و همچنین تحریک احساسات با انتشار دوباره خاطرات ناجنبش زن زندگی آزادی بوده و بی هدف ساخته نشده است.

وقتی تصویر جای واقعیت می‌نشیند مستندی که پگاه آهنگرانی درباره‌ی ترانه علیدوستی ساخته، در ظاهر روایتی است همدلانه از یک زن هنرمندِ معترض که هزینه داده و از موضع خود عقب ننشسته است. اما اگر این اثر را نه به‌مثابه یک روایت شخصی، بلکه به‌عنوان یک متن رسانه‌ای تحلیل کنیم، با مسئله‌ای بنیادی مواجه می‌شویم: جانشینی تصویر به‌جای واقعیت اجتماعی. این مستند بیش از آنکه روایت یک کنش مؤثر باشد، روایت «ساخته‌شدنِ اهمیت» است؛ اهمیتی که نه از دل جامعه، بلکه از دل بازنمایی رسانه‌ای بیرون می‌آید. دوربین، تدوین و انتخاب لحظه‌ها به‌گونه‌ای عمل می‌کنند که سوژه، از «یکی از کنشگران» به «مرکز معنا» تبدیل می‌شود. گویی وزن تحولات اجتماعی با حضور یا غیبت یک چهره سنجیده می‌شود. این همان نقطه‌ای است که باید میان اهمیت رسانه‌ای و اثرگذاری اجتماعی تفکیک قائل شد؛ تفکیکی که مستند عامدانه یا ناخواسته از آن عبور می‌کند. در این روایت، جامعه حضور کم‌رنگی دارد. زنان دیگر، توده‌ی مردم، و حتی بدنه‌ی خاموش یا مردد، عملاً حذف می‌شوند. آنچه برجسته می‌شود، یک «چهره» است که رسانه با تکرار تصویر، او را به نماد بدل می‌کند. اما نمادسازی رسانه‌ای، لزوماً به معنای ریشه‌داشتن اجتماعی نیست. اینجاست که مستند به دام یک توهم می‌افتد: توهم اینکه دیده‌شدن معادل تأثیرگذاری است. این مسئله در بازنمایی رخدادهای موسوم به «انقلاب مهسا» تشدید می‌شود. مستند، همانند بسیاری از روایت‌های مسلط رسانه‌ای، اقلیتی از کنشگران رادیکال را به‌مثابه نمایندگان «زنان ایران» بازنمایی می‌کند؛ در حالی که واقعیت اجتماعی، به‌مراتب پیچیده‌تر، متکثرتر و حتی متناقض‌تر از این تصویر یکدست است. همراهی گسترده‌ای که از آن سخن گفته می‌شود، بیش از آنکه محصول کنش توده‌ای باشد، نتیجه‌ی ضریب‌دادن رسانه‌ای به رفتارهای خاص است. رسانه، اقلیت را بزرگ می‌کند و سپس این بزرگی را به‌عنوان واقعیت اجتماعی جا می‌زند. در این میان، زنان بسیاری که نه با این مسیر همراه بودند، نه آن را نماینده‌ی خود می‌دانستند، اساساً از قاب روایت حذف می‌شوند. این حذف، خود نوعی خشونت نمادین است؛ زیرا به نام «نمایندگی»، تنوع تجربه‌ی زنانه را انکار می‌کند و یک صدای خاص را به جای همه می‌نشاند. تناقض اساسی‌تر اما در نسبت مستند با ادعای دفاع از حقوق زنان نهفته است. اگر قرار است زن به‌عنوان سوژه‌ای مستقل و دارای کرامت دیده شود، چگونه می‌توان بدن او را به میدان اصلی سیاست تبدیل کرد و همچنان از رهایی سخن گفت؟ در این روایت، بدن، پوشش و تصویر زنانه، به‌وضوح حامل پیام سیاسی‌اند. فارغ از داوری درباره‌ی جهت این پیام، مسئله اینجاست که ابزارسازی از بدن زن، حتی با نیت‌های ظاهراً رهایی‌بخش، همچنان ابزارسازی است. این منطق، تفاوت ماهوی با منطق‌های پیشینِ سلطه ندارد؛ تنها زبان و نشانه‌ها تغییر کرده‌اند. زن، بار دیگر به رسانه‌ای برای انتقال پیام تبدیل می‌شود و نه غایتِ خودِ سیاست. چنین رویکردی، ناخواسته همان چیزی را بازتولید می‌کند که مدعی نقد آن است: نگاه ابزاری به زن. در نهایت، مستند تصویری از «جنبش» ارائه می‌دهد که بیش از آنکه بر شانه‌های توده‌ها استوار باشد، بر چهره‌ها تکیه دارد. حال آنکه جنبش اجتماعی، زمانی معنا پیدا می‌کند که زنان عادی، با تجربه‌های متنوع، در زندگی روزمره وارد صحنه شوند؛ نه زمانی که چند چهره‌ی شناخته‌شده، در قاب دوربین، نقش نماینده‌ی همگان را بازی کنند. نهضت، محصول تکثر بدن‌ها و صداهاست، نه برجسته‌سازی چند تصویر خاص. این مستند، ناخواسته سند یک وضعیت معاصر است: وضعیتی که در آن رسانه به‌جای مردم سخن می‌گوید، تصویر جای تجربه می‌نشیند، و کنش اقلیتی در لباس جنبش جمعی عرضه می‌شود. مسأله‌ی زنان اما، با قهرمان‌سازی حل نمی‌شود و با نمایش بدن به سرانجام نمی‌رسد. رهایی، نه از قاب دوربین، بلکه از پیوند واقعی با جامعه آغاز می‌شود؛ جایی که سیاست، به‌جای تصویر، دوباره به زندگی بازمی‌گردد. ✍️م.اخوان قدس #زنان #حکمرانی_رسانه #فرهنگ‌و‌رسانه __________________________ 💠 زیست فرهنگ؛ روایت و تحلیل فرهنگِ زیسته 🔗 راه‌های ارتباطی: ایتا / بله

این هم یادداشت تخصصی دیگری از دوستان که برای بنده ارسال نمودند پیرامون مستند ترانه علیدوستی.

در نقد مستند ترانه و همچنین تولیداتی از این دست به نظرم باید هنرمندانه ورود کرد به صورتی که در عین نقد سبب برجسته سازی و بولد کردن طرف هم نشیم. الان هدف مستند همینطور که گفتم برند و لیدرسازی از ترانه به عنوان یک محرک و عامل حرکت جدی در دختران جوان هست. در دو یادداشت بالا، نویسندگان، بدون بزرگسازی شخصیت ترانه، نقد دقیقی پیرامون مستند انجام دادند. باید از همین رویه بهره گرفت

🔻عدالت در مهریه؟🔻 ▪️ بررسی حقوقی-اجتماعی طرح اطلاح مقررات مهریه با حضور: 👤دکتر سهیلا صادقی 👤خانم سمیه سادات حسنی حلم 👤خانم الهام آزاد 🕒 زمان: دوشنبه ۸ دی‌ماه ساعت ۱۲:۱۵ 📍 مکان: لابی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران @drshadmani

🚫 گلپور: رئیس‌جمهور به‌جای موعظه، پاسخ گرانی نان و تخم‌مرغ را بدهد 🔻 سمیه گلپور، رئیس کانون عالی کارگران: 🔴آقای پزشکیان به جای آه، ناله و موعظه، کار کنید 🔴 آقای پزشکیان از قیمت نان، تخم مرغ و گوشت اطلاع دارید؟ 🔴مگر نگفتید تورم را دولت ایجاد می کند، این گوی و این میدان ! سفرهای مردم و کارگران خالی شده است 🔴 تخم مرغ روزانه گران می شود، املت هم در دولت شما لاکچری شدکارگران چه چیزی جلوی زن و فرزند خود بگذارند @drshadmani

بازدارندگی اقتصادی نقطه مغفول امنیت ملی! سخنان مهم رهبر انقلاب: گرانی حق این ملت نیست! پ.ن: این روزها، وضعیت اقتصادی آشفته کشور نشان می‌دهد، متاسفانه قوه درک مسئولین دچار خطای محاسباتی شده و با تمرکز بر بازدارندگی تک ساحتی و قدرت نظامی از بازدارندگی اقتصادی و نقش مهم آن در امنیت ملی غافل هستند. جنگ ۱۲ روزه و ضربات موشکی ایران به اسرائیل سطحی از بازدارندگی را در حوزه نظامی ایجاد کرده و شرایط امروز حاکی از آن است که عامل محرک برای اقدام نظامی دشمن یا افزایش قدرت بازدارندگی و عدم تهاجم میدان اقتصاد است نه نظامی! اما وضعیت آشفته اقتصاد نشان از خطای محاسباتی مسئولین دارد! ✍️مهدیه شادمانی @drshadmani

گزارش رسانه ملی از اعتراضات به گرانی! پ.ن: این حرکت رسانه ملی بسیار خوب و قابل تقدیر است. و این اقدام می‌تواند پیش دستی دشمن در سوء استفاده از این اعتراضات را خنثی کند. البته در کنار این کار باید تببین نیز در رسانه در دست اقدام باشد تا به تحریک جامعه منجر نشود. @drshadmani

#چرا_جنگ #نخواهدشد به نظر می‌رسد در شرایط کنونی رژیم صهیونی و آمریکا جرات حمله به ایران به چند دلیل نداشته باشد: ۱_ ایران در بالاترین سطح آمادگی قرار دارد و حمله به ایران با پاسخ قاطع و چه بسا ویران کننده مواجه بشود و این یعنی رژیم باید برای همیشه از جنگ با ایران دست بکشد. ۲_حزب اله و انصاراله به عنوان دو بازوی قدرتمند مقاومت در بهترین شرایط آمادگی نظامی قرار دارند. خلع سلاح حزب الله بی نتیجه بوده و جنگ با ایران به معنی ورود حزب اله به جنگ با رژیم خواهد بود که در این صورت بخش شمالی سرزمین های اشغالی و هم مرز با لبنان خالی از سکنه خواهد شد و فشار مضاعفی به رژیم صهیونی وارد خواهد آمد. از طرفی انصارالله یمن در کنار ایران و در حمله به رژیم معادله جدیدی را رقم خواهد زد که هزینه محور شیطانی را در دریا به شدت افزایش خواهد داد. ۳_آمریکا و شخص ترامپ پرونده های بیشماری را باز کرده که هیچ کدام را به سرانجام نرسانده است. ترامپ بشدت درگیر بحران اوکراین شده و در خصوص حمایت از رژیم ممکنه ملاحظاتی داشته باشد. ۴_ با توجه به اتفاقات امروز در تهران، سرویس امنیتی دشمن به جای جنگ، به آشوب و اغتشاش داخلی امیدوار ساخته است. بنابراین کمترین هزینه که فعال سازی کنش گری های آشوب در کشور است برای محور صهیونی_ آمریکایی گزینه یده آلی خواهد بود و این یعنی فعلا جنگ گزینه مطلب برای آنها نیست. ۵_ بر خلاف تبلیغات رسانه ای، جنگ سخت‌ترین گزینه غرب و رژیم در مواجه با جمهوری اسلامی ایران است و در صورت شکست آنها، دیگر امکان فشار بر جمهوری اسلامی ایران را نخواهند داشت. بنابراین در صورت اطمینان کامل از موفقیت گزینه نظامی، به سمت جنگ خواهند رفت که تا به امروز این برای دشمن متصور نیست. ✍ اکبر معصومی @drshadmani

سلبریتی ها، بازیگران صحنه آشوب‌ با نماد سازی دوباره به میدان آمدند! #سلبریتی #تنش #فتنه @drshadmani