آدم ها همه می پندارند که زنده اند؛ برای آنها تنها نشانه حیات،بخار گرم نفس هایشان است!کسی از کسی نمی پرسد: آهای فلانی!از خانه دلت چه خبر ؟ گرم است؟ چراغش نوری دارد هنوز؟ رادیو ابتهاج؛

مو بلندش خوبه! رادیو ابتهاج؛

آفتابا! چه‌خبر؟ اين‌همه راه را آمده‌ای که به اين خاکِ‌غريبی برسی؟ ارغوانم را ديدی سرراه؟ مثلِ من پير شده‌است؟ چه به‌اوگفتی؟... او با تو چه‌گفت؟ نه، چرا می‌پرسم؟ ارغوان خاموش است! ديرگاهی‌ست که او خاموش است. آشنايانِ‌زبانش رفته‌اند، ارغوان ويران است، هردومان ويرانيم.... رادیو ابتهاج؛

سرگذشت دل من زندگی نامهٔ انسان است که لبش دوخته‌اند زنده‌اش سوخته‌اند و به دارش زده‌اند ... رادیو ابتهاج؛

ترکیب محشر این صدا...🫀🤌🏻:) رادیو ابتهاج؛