روحی اسیرِ سایهی سنگینِ ماهگرفتگی.
جایی که نور هم در تاریکیِ مطلق گم میشود!
ماه گرفت و من در این سیاهیِ بیپایان
فقط صدایِ نفسهایم را میشنوم.
سایهها مثل دستهای سرد که هر ذرهی امید را میگیرن!
و من در این شبِ بیستاره، تنها ماندهام...
شب آرام آرام روی شانههای جهان مینشیند و ستارهها قصههای ناگفته را زمزمه میکنند.𖦹
امشب هر اندوهی را به دست باد بسپار و دل را از هیاهوی روز خالی کن.★
بگذار ماه نگهبان رؤیاهایت باشد و سکوت، لالاییِ خستهی روحت.ᯓ
شبت بخیر ؛ الهه ستاره ها🤍