در انتهای روزها، زمانی که فقط من و فرشتگان و تیرگی شب بیداریم، با تن خسته و روح خسته‌تر روی پاهات دراز می‌کشم و دعا می‌کنم یه‌روزی بهم افتخار کنی، مامان حوّا.
شب‌های‌حوّا.
«حوّا می‌گوید جهان از آن بردباران است. از آن کسانی که ترس ندارند و فقط بردبارند.»
«قضاوت خدای به جای خود، ما دختران حوّا یاد گرفته‌ایم در کنار امید به خدای، خود نیز برای تغییر سرنوشت تلاش کنیم.»
شب‌های‌حوّا.
طبق فتوای صریح جناب پدر، نصف ادمین‌های مذکر ایتا رو باید با سگک کمربند ادب کرد. لبیک و شب به‌خیر.
لبابه، همسر عباس فرزند علی که در جنگ‌جویی و دلاوری میکائیلِ شهریار و جبرائیل اَمین را به سجده کشانده بود، در وصف ام‌البنین چنین می‌گفت.
«وقتى همسرم عباس با لبخند از سخت‌گیری‌های مادرش در تربيت فرزندان مى‌گفت، و می‌گفت كه مادرش نخستين مربى شمشيرزنى و تيراندازى او و برادرانش بوده، نمى‌توانستم به خود بقبولانم كه اين فرشته‌ی مجسم و اين تنديس بى‌نقص لطافت و زنانگى، نسبتى با شمشير و كمان داشته باشد.»
«ام‌البنین در شمشيرزنى و فنون جنگى به‌قدرى ورزيده و آموزش‌ديده بود، كه حتى برادران و نزديكانش تاب هماوردى و مقابله با او را نداشتند. هيچ مردى جرأت و جسارت خواستگارى از او را نداشت، به خواستگاران جسور و نام‌آور ساير قبايل هم جواب رد مى‌داد. وقتى ما و خانواده‌اش از او مى‌پرسيديم كه چرا ازدواج نمى‌کنی؟ مى‌گفت مردی نمی‌بینم. اگر مردى به خواستگارى‌ام بياید، ازدواج مى‌كنم.»
شب‌های‌حوّا.
شب‌های حوّا در تلگرام. https://t.me/edrakxa
گلشید وی‌ای‌پی. اون‌جا می‌تونم راحت جادوگر باشم چون نگران نیستم کسی آتیشم بزنه. (هستم.)
عاشورا، ۱۰ محرم سال ۶۱ هجری قمری رقم می‌خوره. اون روز به تاریخ شمسی، مصادف سال ۵۹ هجری شمسی، روز سه‌شنبه ۲۰ مهر یا چهارشنبه ۲۱ مهر بوده. یعنی امروز و فردا. امروز روز دقیق سالگرد عاشوراست. تقریباً ۱۳۴۶ سال پیش، همین‌موقع‌ها اتفاق میفته. دقیقاً همین لحظات. همین ساعات. دم غروب. دم اذان مغرب.