أمي، على كفّيكِ تخضرُّ المُنَى ويَطيبُ فوقَهما ربيعُ حياتي حِنّاء كَفّيكِ اصطباغُ خميلةٍ حمراءَ من إستبرقِ الجناتِ... مادر! بر رویِ دست‌های تو «آرزوها» سبز می‌شود و بر فرازِ دستانت، بهار زندگی‌ام، عطر و بو می‌گیرد حنای دستانت، رنگ بیشه‌زاری، سرخ از «استبرق بهشت» است... #أم❤️

+میخوای باهام حرف بزنی؟ -شاید، اما "نمی‌دانم چه می‌خواهم بگویم، غمی در استخوانم می‌گدازد" +منم همینطور آقای ابتهاج، منم همینطور...

اندکی خیالِ تو در چای هم می‌زدم. کاش جای خیال، عطرت بود...

_ الحمدلله فی کل حال 🤍🌱

التقاط انعطاف دنیای ذهنم نیاز به انتقاد دارد.

میدونید حس میکنم دیگه اینجا حس و حال قبلنا رو نداره و این ناراحتم میکنه 🙃 انگار کسی اینجا نیس ... واقعا هیچ علائمی نشون نمیدید ... اگه واقعا صرفا فقط اینجایید درحالیکه اینجا باب میل دلتون نیست اینجا رو میتونید ترک کنید. از همون اولشم گفتم اینجا برای من صرفا کانالی نیس که بخوام فقط عضواشو زیاد کنم ، اینجا خیلی برام عزیزه و دوست دارم آدمایی هم که اینجان واقعاا اینجا رو دوست داشته باشن، باهام همراه باشن

به سوخته جان‌هایمان شاخه‌‌ی سبز صبر پیچیده..

- أشتاقلك حَد الوجع ؛

لمني طشتني الليالي. مرا گرد آور که شب‌ها، پراکنده‌ام ساخته‌اند.

امان از بی‌قراری‌هایی که علت‌اش‌ را نمی‌دانی!

الحنينُ هو انفصالُ الروحِ عن جسد... «دلتنگی؛ بیرون شدنِ جان است از تن...»

[نمی‌دانی و چنان پیش می‌روی که انگار می‌دانی! و این آغاز تباهی است.]