«سوختگی ترومایی بود توی ذهنش، نمی‌خواست حتی یه مورچه‌ای بره توی چاییش…» احسان عبدی‌پور - برنامه #اکنون https://eitaa.com/EhsanAbdipour

فستیوال بندراتی احسان عبدی پور ⚠️ ترجیحا با هندزفری گوش دهید https://eitaa.com/EhsanAbdipour

بابام احسان عبدی پور https://eitaa.com/EhsanAbdipour

بابام احسان عبدی پور 🔺نسخه صوتی https://eitaa.com/EhsanAbdipour

خالد نبی احسان عبدی پور فستیوال بندراتی چابهار ۱۴۰۳ https://eitaa.com/EhsanAbdipour

کبریت احسان عبدی پور کانال رو به دوستانتون معرفی کنین https://eitaa.com/EhsanAbdipour

هنرِ خرج کردن احسان عبدی پور https://eitaa.com/EhsanAbdipour

حسينِ رمضون يخی ميگه:«عامو كوچيكه م، بهترين سيگارای انگليسيو ميكشيد هميشه ، ميداد از لندن بيارن سيش. ولي تا يادم مياد تو نخ ای بود كه سيگار رو ترک كنه. آخرم سرطان ريه كُشتش. عامو بزرگه م همه ش اشنو كشيد و زَر و شيراز و هما بيضي، ولي سيگار رو نميكشيد به نيتی كه يه روز برداره تركش كنه. هيچوقت هم نمرد!» حسين رمضون يخي ميگه:«سيگار لای لبای عامو كوچيكه م، يه روز خوش نديد... هميشه قرار بود ترک بشه... ولي عامو بزرگه م، به سيگارش، هر چي كه بود، مومنانه پُک ميزد! يادته چه گفتم احسانو؟ عامو بزرگه م هيچوقتِ خدا نمرد...» حسين رمضون يخی ميخواد يه چيزايی يه رازايی از جهانو بگه كه مو دل شنيدنش ندارم... نميمونم، ميذارم ميرم... ✍ احسان عبدی پور https://eitaa.com/EhsanAbdipour

پام وضع نافرمي پيدا كرد و كشوندم ارتوپد. نشسته م گوشه بيمارستان تو نوبت. يه پيرمردِ تكيده و تنهايي جواب ام آر آي ش دسش، نشسته بود كنارم. مو بعد از او بودم. كمي گپ زديم... بچه ش جوون، تازه چهلمش داده بود، عروسش مونده بود و پسر هفت ماهه ش. چيشاش مث چيشاي كشيده و زيباي اسباي اصيل، يه نم انگار ناتمام و مادرزاد داشت. ساده و بي حزن حرف ميزد، ولي هر چي جلوتر ميرفت گلو مو تنگتر ميشد. مو نميفهميدم سيل كردن تو چيش نوه ي هفت ماهه ي بي پدر دل شير ميخواد. او گفت. صداش زدن رفت داخل. طول داد...طول داد... بالاخره در اومد.... اومد نزيكم سيل تو چيشام كرد گفت: استرس با غم فرق ميكنه؟ يا يكيَ ن؟ گفتم: چطور؟ گفت: دكتر ميگه استرس سمه برات، فلج ميشي پدر! ميخوام بفهمم فلج ميشم؟ نفس نكشيدم ...خيلي. فكر كردم. سيل تو چيشاش كردم و مطمئن گفتم نه! تو فاصله ي دو تا نفسم به اي نتيجه رسيدم كه استرس و غم دوتااَن. غم مال آدميزادِن. خدا داده تش. استرس مال آدميزادن ولي خدا ندادتش. بي غم خو سنگ رو سنگ بند نميشه ولي بي استرس ميشه. وقتي رفت خوشحال بود كه اجازه داره غماشو بغل بگيره... مو خوشحال كه او فلج نميشه. او هزاركيلو غم داشت، ولي نديدم تو صداش و نگاش و نم چيشاش يه كيلو استرس....او به چيزي ايمان داشت! نپرسيدم ازش... ✍ احسان عبدی پور https://eitaa.com/EhsanAbdipour