می‌خواهم بدانی این که امسال برایت گریه می‌کند ‌...؛

شکر چای روضه ی تو حکم نمک را دارد ‌... نمک چای روضه ی تو مرا نمک گیر کرد :)

دلتنگ چای روضه و بی‌میل زمزمم خیری اگر که هست از این روضه دیده ام ‌...

تو گوشمه صدات یا عباس حرم:))

بودن میان روضه تو اعتبار ماست ما را خدا از روضه مبادا جدا کند ‌...!

:)!

پناه میبرم از غم های کوچک دلم به غم های بزرگت ‌، یا اباعبدالله :)

حسین جانم ‌! در این شب ها اشک‌هایم همان حرف‌هایی ست ‌، که قلبم توان گفتنش را ندارد ‌...

حسین جان تو کیستی که در غم از دست دادنت مردان ما شبیه زنان گریه می‌کنند(:؟

به یاد تمام ابولفضلی ها ‌... به یاد همه اونایی که معنای واقعی علمدار بودن رو در زمانه ما نشون دادن ‌. به یاد حاجی ‌، به یاد مصطفی به یاد او که روز تاسوعا مادرش نذر حضرت عباس‌ش کرد و همانطور که خودش هم وعده داده بود تاسوعا رفت پیش عباس علیه السلام ‌. با تاخیر *

دیدی خنده های از ته دل آدمیزاد بعد از روضه و هیئت رو ‌؛

نه فقط نور این ده شب و دو ماه ‌، که نور هر شب منی امام حسین ِ قلبم ‌... (: