تو گوشمه صدات یا عباس حرم:))

بودن میان روضه تو اعتبار ماست ما را خدا از روضه مبادا جدا کند ‌...!

:)!

پناه میبرم از غم های کوچک دلم به غم های بزرگت ‌، یا اباعبدالله :)

حسین جانم ‌! در این شب ها اشک‌هایم همان حرف‌هایی ست ‌، که قلبم توان گفتنش را ندارد ‌...

حسین جان تو کیستی که در غم از دست دادنت مردان ما شبیه زنان گریه می‌کنند(:؟

به یاد تمام ابولفضلی ها ‌... به یاد همه اونایی که معنای واقعی علمدار بودن رو در زمانه ما نشون دادن ‌. به یاد حاجی ‌، به یاد مصطفی به یاد او که روز تاسوعا مادرش نذر حضرت عباس‌ش کرد و همانطور که خودش هم وعده داده بود تاسوعا رفت پیش عباس علیه السلام ‌. با تاخیر *

دیدی خنده های از ته دل آدمیزاد بعد از روضه و هیئت رو ‌؛

نه فقط نور این ده شب و دو ماه ‌، که نور هر شب منی امام حسین ِ قلبم ‌... (:

لباس سیاه عزایت بختم را سفید می‌کند ‌!

دل های کوفیان با حسین بود ‌، شمشیر هایشان با یزید ‌! در عجبم عده‌ای معتقدند دل مهمتر از عمل است ‌...

فی الواقع گریستن در غم تو ‌، خواستنی ترین حالتیه که آدمی میخواد تا آخر عمر بغلش بگیره عطرتو غمتو بو بکشه مجنون بمونه ‌... شب به خیر ..