این خیلی خوبه ک به فکر اینی به بقیه رفیقات محبت کنی تا احساس افسردگی نکنن...
راستی چخبر از اونی که چند سال حاضر بود دنیاش رو برات بده:)؟
ولی من مجبور بودم برای بهتر شدن حال خودم باور کنم که، دوستم داری!
شاید تو هم همینی...
زندگی ما اینجوری هست که هرروز با خودت میگی:
اینم بگذرونم حله دیگه راحت میشم بعد اون میبینی تازه اول راهه....
خوشحال فقط شهدا..
حتی تو خط مقدم هم شاد بودن و تن به افسردگی نمیدادن
حتی اسرارت
از دست دادن رفیقا
از دست دادن عضوای بدن
و...
بیخیال غم و غصه...
اره رفیق ما با همین روحیمون جنگ رو پیروز شدیم:)!
عشق به کسی که
پاسخ احساست را نمیدهد ،
ممکن است در کتابها هیجان انگیز باشد ،
ولی در واقعیت به شکل غیر قابل تحملی خسته کننده است ..
"في أيامنا الصعبة، يأسرنا من يلمس قلوبنا بحنيّة"
کسی که در روزهای سختمان با مهربانی
قلبمان را لمس کند ،
ما را گرفتارِ خود می کند:)!
در جواب چطوری؟
باید گفت که ما حالمونو فقط خودمون میتونیم درک کنیم که اونم تعریفی نیست..