قشنگترین دیالوگ اونجاست که پدر ژپتو به پینوکیو گفت :
پینوکیو چوبی بمان ...
آدمها سنگی اند
دنیایشان قشنگ نیست:)
سلامت روان ؟
نصف شبه و بعد از گریه های متعدد و دلتنگی های بی وقفه و فشار روانی شدید
اندی پلی میکنی و با«تو اگه با من قهری من که آشتیم » قر میدی .
بالاخره بعد از ۲۶ ساعت دائما سر پا بودنو اذیت کردن بقیه ، چشمام میتونه رنگ خوابو ببینه:)🥲🤌
کاش باور کنم شده حست تموم من
دیگه منتظر تکست نموندم
کاش روی تنم اول اسمت نبود نه :)!