هدایت شده از - پاتوق ِمنتظران -
فردا جمعه است ،
ولی نه از اون جمعههایی که تعطیله .
فردا از ستارخان و باقرخان و میرزا کوچک جنگلی تا دخترکاپشن صورتی چشمشون به ماست .
فردا همهی آدمایی که توی قحطی بزرگ به دست بریتانیا کشته شدن ، همهی مشروطهچیا ، همهی کسایی که قلبشون با خوندن ترکمنچای ریش ریش شد ، همهی اونایی که برای وطن جنگیدن ، همهی اونایی که از چنگیز مغول نفرت دارن چشمشون به ماست .
ما برای بالا موندن این پرچم به وسعت برگبرگ تاریخ خون دادیم . ما بیشتر از هر کشور دیگهای برای استقلالمون جنگیدیم ، ما مردم ایرانی هستیم که با خون دل به امروز رسیدیم .
من مطمئنم از امیر کبیر تا مصدق تا تکتک جوونایی که رفتن روی سیمخاردار که یه وجب از خاک میهن دست اجنبی نیفته همه چشمشون به ماست که دشمنشاد نشیم .
ایران ، برای ما حکایت لالایی بچگیامونه ، حکایت غم اون کارگریه که دستش پینه بسته ولی سرش بالاست که کسی نمیتونه بهش نگاه چپ کنه ، ایران همه چیز ماست ، وطن ناموسه و ما برای ناموسمون جون میدیم . رای که چیزی نیست .
_ سید علی حسنی
- ویران شده را حوصله ی منتِ معمار نباشد
ویرانه ی مارا بگذارید که ویرانه بماند...!