نه که نخوام ، نه ! دیگه توان ادامه دادنو ندارم ...

تجربه ثابت کرده : بعضی وقتا غریبه‌ها بیشتر از دور و بریات برات دل میسوزونن .

این آدم ویران شده از دور قشنگ است ؛

دلتنگی واقعاً راه حلی نداره شاید این مظلومانه‌ترین احساس بشر باشه که هیچ درمانی براش پیدا نکردن. مثل یه درد خیالی میمونه که می‌فهمی یجات درد می‌کنه ولی بقیه نمی‌بیننش، نمی‌فهمنش. هی میگی آقا نگاه کن ایناها، اینجا یه حفره خالی احساس میکنم، اینجا درد می‌کنه بخدا. هی بقیه میگن هان؟ کو؟ کجا؟ ما که چیزی نمی‌بینیم.

من اینطوریم که اهمیت نمیدم و بعد به خاطرش ساعت‌ها گریه میکنم :)

باشه ولی چطوری دلت اومد به همین راحتی خودتو از چشمم بندازی:)؟

شب بلند بود و تحملمان کوتاه ؛

بدون شرح ...

شده احساس کنی ‌، هست ولی نیست کسی؟ دم به دم در تب ِ یک حالت مبهم باشی ‌!

غرق رویای کسی باشی و یادت نکند تو ولی در طلبش شهره ی عالم باشی ‌...

- اگه‌گفتم‌که‌مثلت‌هست‌زیاد؛ فقط‌واسه‌این‌بود‌که‌حرصت‌دربیاد :)!