یه وقتایی دلم می‌خواد ناپدید شم . نه قهر کنم ، نه خداحافظی ، نه حتی یه یادداشت کوتاه . فقط برم .  بی‌صدا ، بی‌رد ، طوری که هیچ‌کس نفهمه کی رفتم ، کجا رفتم ، چرا رفتم. انگار هیچ‌وقت نبودم . چقدر نیاز دارم یه‌جایی هیچ‌کسی نشناستم ، چقدر نیاز دارم هیچ‌کسی حتی یادش نیاد که بودم . گاهی بودن سنگینه . و من فقط می‌خوام یه بار ، واقعا ' نباشم' .

همیشه این سوال‌و از خودم میپرسم کجای زندگی آدم بدی بودم ؟ که لایق این همه ناراحتی و غم شدم  ،

0:27 ، 1:49 .. 💞

حرفام بهت (:

النا .

‌من آدمه نرفتنم ، ‌همیشه تلاش می‌کنم تا آخرین ذره‌ی احساسم پای آدما بمونم ولی وقتی دلسرد شدم ، آتیشمم بزنن دیگه اون آدمی که برای خوشحالیشون هر کاری می‌کرد نمی‌شم .

‌از همه دور شدم ؛ نه از روی غرور چون هربار که نزدیک شدم ، زخمی‌تر برگشتم .

خیلی احمقم کیمیا نه ؟

خیلی احمقم میدونم

‌ک‌سکش باشید احساساتی بودن و گذشت کردن عاقبت نداره