Can you look at me? Cause I am blue and grey

*

-این‌بار داره ضبط می‌شه آره؟ اوم خب من نمیدونستم باید نامه بنویسم یا صدامو ضبط کنم ولی می‌خوام بدونی.. می‌خوام بدونی من واقعا نخواستمش.. من واقعا نمی‌خواستم اینطوری تموم شیم... ببخش که قراره میون همه‌ی بودنات، من بازم کسی باشم که قرار نیست حضور داشته باشه.. ببخش که یادم دادی چطوری درمونت باشم ولی نموندم نشون بدم چطوری مرهم می‌شم روی اون دردات.. چشمات... اون طره‌های نازک موهات..هنوز جلوی چشممه... یکی از پیرهنات الان تنمه آره درست همین الان تنمه نه که بخوام گریه کنما..آدم گریه نیستم.. ولی بدجوری بوی تورو می‌ده. دلم تنگ می‌شه برا عطرت.. میدونم بی انصافم میدونم دارم درد می‌شم تا درد نشی ولی می‌خوام قلبت بتپه به جای من اونقدر محکم بتپه که وقتی قلبم دیگه نتپید، بدونم کیلومتر ها اونورتر داره تو قلب یکی دیگه می‌تپه آره برام سخته خیلی سخته... ولی تو بهم قول بده..قول بده چشماتو ببندی!روزایی که برف میاد باز نگهشون ندار..می‌شناسمت من..چشماتو که ببندی برف می‌شم میام می‌شینم رو گونه‌های گرمت... ولی تو بمون...تو بمون عزیزکرده‌..بمون و بزار منم توی قلبت زنده بمونم حتا اگه دیگه نفس کشیدنی درکار نباشه... دوستت دارم- -بازمانده

خنده داره که هنوز باور نکردم نه؟ می‌دونی.. نباید یادت می‌رفت که چقدر می‌تونستم کم بیارم و نیاوردم. چه‌قدر می‌تونستم ببازم و نباختم خودم رو؛ چه‌قدر می‌تونستم برم و نرفتم. نباید یادت می‌رفت که کی بودم و کی هستم؛ نباید یادت بره، چقدر می‌تونم جای همتون قوی باشم و به گَردِ زیرِ پاهام هم نرسین. چقدر بشکنم و باز هم دست بذارم روی زانوهای زخمیم، بایستم و بگم " نباید یادت می‌رفت..." تو نباید یادت می‌رفت بلد بودنِ من رو. نباید یادت می‌رفت چه‌طوری به‌خاطرم لبخند می‌زنی. نباید یادت می‌رفت که من یکی مثل خودتم و از پسِ چه‌کارهایی بر میام اما..؟! رفتی؟!

گر من نبودم آنکه باید...

برای تو که سالها رفته‌ای چگونه بگویم چرا مانده‌ام؛

میگفت: بیا‌ لبخند بزنیم بدونِ اینکه نگران باشیم فردایی هست یا نه. بیا اجازه بدیم دست‌هامون گره بخوره بهم، بدونِ اینکه نگران باشیم تقدیرِ این گره به جدایی میوفته یا نه..