خوبِ من؛ بهت قول می‌دم زندگی اصن ی‌جای دیگه‌س

احتمالا یکی از آرزوهام موقع فوت کردن شمعا، داشتن یه دوست خوب بود که واسم شیرشکلات بخره و هندزفزی‌شو باهام شریک شه.

تا با صدای بی‌صدا بگم برات تنها امید من به این دل خراب؛ تویی.

این‌روزا اجتماع‌گریز ترین آدمم

فردا امتحان درسی رو دارم که سومین ترمه که دارم انتخابش می‌کنم ولی امتحانشو نمی‌دم

«و تو‌ نیلی‌ترین‌ و غم‌زده‌ترین یاسِ‌ من‌ باقی‌ می‌مونی.»

نوشته بود «تو‌تَرقـوه‌ی‌مَنی؛نَـشکَن‌.»

می‌دونی زندگی من طلسم موندگاری برای آدماش نداره.. اونا با میل خودشون میان، مدتی می‌مونن و بعد از شناختن منِ واقعی راهشون رو به طرف دیگه ای کج میکنن و تو همون مسیر قدم برمی‌دارن تا جایی که بالاخره ناپدید میشن. طوری که که انگار هیچ‌وقت حضور نداشتن.. -بازمانده

تو شبیه یه جراحت عمیقی؛ خیلی عمیق.

زیر باران دیدمت با قطره‌هایش یکی شده بودی غمگین بودی یا من غمگین دیدمت؟!