آره این همون داستانه همون داستانی که پر از تراژدی‌هایی بود که به اشک ریختن تو و لمس گونه‌های خیست توسط من ختم می‌شد و حالا تو می‌خوای بگی ته داستان‌مون همینجاست؟ بهم نگو بعد این‌همه مرهم بودن قراره خودت زخمای کهنه‌مو به خون بکشی می‌دونی که لبریزم‌. می‌دونی نه؟ بهم بگو که قرار نیست اینجوری تموم شیم. بهم بگو لطفا

از ضعفای یدونه رفیق داشتن اینه که تولد خودش هیچ خری نیست کمک ذهنی بهم برسونه💁🏻‍♀🙆🏻‍♀

آره اما تو که منو می‌شناسی بازم پر شدم از نتونستن اگه ته داستان‌‌مون اونی نشد که هرشب کنار گوشم زمزمه‌اش می‌کردی چی؟ بهم بگو چیکار کنم با این‌همه امید نداشتن؟ اصلا می‌شنوی چی‌میگم؟ اوه اره متاسفم یادم نبود تو پنج‌ماهه که نمی‌شنوی حرفامو..

و مدام فراموش می‌کنم زندگی کردنو

لحظه‌هایی که تموم وجودم پر می‌شه از دل‌تنگی احساس پوچی می‌کنم احساس می‌کنم تمام خودمو شرط بستم رو بودن کسی که نیست و حالا چیزی ازم برای خودم باقی نمونده این‌بار باید برای منی که از دستش دادم اشک بریزم

قصد دارم آگهی بزنم واسه کلیه‌ام اما یه کلیه دیگه کفاف نمی‌ده

+تغییر کردی _ناامیدی و بی‌پناهی آدمارو تغییر میده.