متاسفم🚶🏻‍♀

من واقعا الان احتیاج دارم یه نفر بهم بگه عیبی نداره. دوباره می‌سازیم باهم هرچیو که خرابش کردی.

خیلی بی‌پناه شدم.

حرفای تکراری می‌زنم می‌دونم آخرای جونمه

چجوری می‌تونم بهتون نشون بدم خوشحالیم‌رو؟:))

+:))) +اره می‌دونیم. می‌دونیم و محکومیم بهش و من هرکاری از دستم بربیاد واست انجام می‌دم که این حسو مثل من تجربه نکنی تو بگو. چه‌کاری؟ +دوست ندارم این تفاهمو واقعا:) نباید حسش کنی +خدای من:))...

هرچی من پافشاری می‌کنم واسه بستن اینجا، شما دارین آنلاکش می‌کنین بزاریم رو حساب اینکه یخورده زمان می‌خوام خب؟ اره برمی‌گردم. نمی‌تونم از دستتون بدم.

همین کنجِ دنج تو شب میلادت؛ می‌تونه بشه تمومِ دلیلِ وجودِ من بابا رضا.

تنها بدی سفر مجردی اینه که مامانی نداری که دلش برا گرسنگیت بسوزه. تاکید می‌کنم تنها بدی‌🤌

~🎈

تو این یک هفته‌ای که گذروندم؛ به ازای تموم این ۱۸ سال نوجونی کردم، فراموش کردم و قهقه زدم، فراموش کردم و اشک ریختم، زیر بارون نم نم بهاری، وسط خیابون، جلوی چراغی که سبز شده، دویدم؛ لبخند زدم، نیمه شب تو کوچه های تاریک زیر نور ماه کامل رقصیدم، روی بلندی شهر فریاد کشیدم و دیوونگی کردم، دوست داشته شدم و عشق ورزیدم، اهمیت داده شدم، به آغوش کشیدم و به آغوش کشیده شدم...و به گمونم این یک هفته؛ فقط و فقط زندگی کردم. و قراره ماه‌ها و یا سال‌ها برای این ۸ روز؛ دلتنگی کنم و در حسرت تکرارش از بین برم.

و حالا می‌تونم بگم تهی‌تر از همیشه‌م و دل‌تنگ تر.