مستانِ ولایم و به خود می نازیم
سر را به رهِ عشقِ حسن می بازیم
یک بارِ دگر به کوریِ آلِ سعود ...
قبرِ پسرِ فاطمه را می سازیم
「 𝐄𝐍𝐙𝐄𝐕𝐀𝐄 」
هر آنچه ناشدنی هست با حسن بشود
دَمی که حضرت مُشکل گُشا حسن بشود
.
به حُسنِ خُلق شود بین مردمان مَشهور
کسی که بارِ لبـش ذکر”یا حَسن”بشود
「 𝐄𝐍𝐙𝐄𝐕𝐀𝐄 」
' سر به دامان برادر، حسن(ع) آخر جان داد
کاش بالای سر خود حسنی داشت حسین(ع) '
「 𝐄𝐍𝐙𝐄𝐕𝐀𝐄 」
اینکه از زهر جفا جای به بستر دارد
طشتی از خون دل خویش برابر دارد
چشمهایش به در و منتظر آمدنیست
زیر لب زمزمه مادر مادر دارد
جگرش سوخته از یک غم و یک غربت نیست
داغ ارثی ست که در سینه مکرر دارد
زهر تنها کس و کار دل او گشت اگر
یادگاریست که از کینه همسر درد
پیش چشمش که توانسته بروی منبر….
….رود و دست به سبّ پدرش بردارد؟
لحظه های سفرش در بغلش می گیرد
چادری را که بوی یاس معطر دارد
آرزو داشت نمی دید در آن کوچه تنگ
مادرش روی زمین لاله پرپر دارد
「 𝐄𝐍𝐙𝐄𝐕𝐀𝐄 」
محرم و صفر امسال هم گذشت...
کمِ مارو قبول کن یا اباعبدالله
خدمتگزار خوب نبودیم به درگهت
خدمتگزار خوب نیاری جای ما🥺✨
「 𝐄𝐍𝐙𝐄𝐕𝐀𝐄 」
رفتی و گفتی صبح فردا باز میگردی ،
چشمان تقویمم به شوق ِصبح فردا ماند .
「 𝐄𝐍𝐙𝐄𝐕𝐀𝐄 」