شب که می شود، به جای خواب، تو به بند بند وجودم می آیی و من می خندم، بغض می کنم، بالشم که خیس شد عقربه ساعت که به صبح نزدیک شد، نه! تو هنوز هم خیال رفتن نداری! و این قصه هر شب ادامه دارد … @enzevae🍃

@enzevae🍃

هوا دلگیر، درها بسته، سرها در گریبان، دستها پنهان نفسها ابر، دلها خسته و غمگین درختان اسکلتهای بلور آجین زمین دلمرده، سقف آسمان کوتاه غبار آلوده مهر و ماه زمستان است. -مهدی اخوان ثالث @enzevae🍃

+آرزوی دل بیمار منی... صحتی، عافیتی، درمانی. @enzevae🍃

ترک ما کردی برو هم صحبت اغیار باش یار ما چون نیستی با هرکه خواهی یار باش .. @enzevae🍃

مست حسنی با رقیبان میل می خوردن مکن بد حریفانند آنها گفتمت هشیار باش @enzevae🍃

آنکه ما را هیچ برخورداری از وصلش نبود از نهال وصل او گو غیر برخوردار باش @enzevae🍃

گرچه می‌دانم که دشوار است صبر از روی دوست چند روزی صبر خواهم کرد گو دشوار باش @enzevae🍃

صبر خواهم کرد وحشی در غم نادیدنش من که خواهم مرد گو از حسرت دیدار باش..💔 @enzevae🍃

کرده‌ای از جان و دل عباس را وقفِ حسین مادری کردی برایش؛ بهترین مادر شدی...! - لاادری @enzevae🍃

نه تو می مانی و نه اندوه و نه هیچ یک از مردم این آبادی به حباب نگران لب یک رود قسم و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت غصه هم خواهد رفت آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند لحظه ها عریانند به تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان هرگز تو به آیینه،نه! آیینه به تو خیره شده ست تو اگر خنده کنی او به تو خواهد خندید و اگر بغض کنی آه از آیینه دنیا که چه ها خواهد کرد گنجه دیروزت، پر شد از حسرت و اندوه و چه حیف! بسته های فردا همه ای کاش ای کاش! ظرف این لحظه ولیکن خالی ست ساحت سینه پذیرای چه کس خواهد بود غم که از راه رسید در این خانه بر او باز مکن تا خدا یک رگ گردن باقی ست تا خدا مانده، به غم وعده این خانه مده... @enzevae🍃

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود... - سعدی @enzevae🍃