به آن برادر دلسوزِ «اتحاد» بگو به آن دلاورِ «فریاد» و «انتقاد» بگو به آن که رنج کشیده‌ست در مذاکره‌ها و آن که هیچ نکرده‌ست اعتماد بگو به آن که عافیت‌اندیش خوانده‌اند او را و آن دلاور جنگاور جهاد بگو به دولتی که امید است در صداقت او به مجلسی که جوان است و پاک‌زاد بگو به قاضیان که میان جهنم‌اند و بهشت به پاکبانِ خیابانِ بامداد بگو کمی به خِیل خطیبانِ ما تلنگر زن و با جماعت پامنبری، زیاد بگو به نخبگان سخنور، به کاسبان خبر به تاجران سکوت و به اهل داد بگو به مردمانِ برانگیخته به بام شرف به آن جماعت ترسیده از معاد بگو به اصفهان و به کرمان، به مشهد و تهران به یزد و تالش و تبریز و تایباد بگو به گوش اهل خیابان انقلاب بخوان به هرکه در صف پیکار، ایستاد بگو یکی‌ست رهبر و پرچم، یکی‌ست دشمن هم به هرکه دل به خدای یگانه داد، بگو بگو که ما همه هم‌سرنوشت و هم‌خونیم بگو! به هرکه نمی‌آورَد به یاد، بگو! میلاد عرفان پور 🔸@erfanpoor

اینک آنکه در میدان است ماییم، آنکه در خیابان است ماییم، آنکه در سنگر مذاکره است هم ماییم! غزلی تازه برای «ما» در این آزمون بزرگ: «آزمون» شد فرصتی شگفت، مهیا برای‌ ما گامی اگر عقب بنشینیم وای ما باید تهمتَنانه بجنگیم و بعد از این در شاهنامه ثبت شود ماجرای‌ ما خالی شویم از خود و موسای حق شویم باشد که نیل را بشکافد عصای ما گل‌های سرخی از دل مینابِ داغدار مجلس گرفته‌اند برای دعای‌ ما خط، روشن است و وای اگر با بهانه‌ای بر صبح فتح، راه ببندد خطای‌ ما پیداست از چه گردنه‌هایی گذشته‌ایم از خون، حنا گرفته اگر ردّپای ما فریاد می زند که به آن قلّه می‌رسیم خونِ به خاک ریختهٔ پیشوای ما دردا چگونه باورمان شد که ما هنوز باشیم و جان ما بشود جانفدای ما! با قاتل امام، تفاهم روا مباد خونخواه یار باد، سکوت و صدای‌ ما اینک امانتی‌ست قلم، تا رقم خورَد فتحی بزرگ، با کلمات رسای‌ ما در پیشگاه رهبرمان عهد بسته‌ایم این است آزمون و عیار وفای‌ ما از خون بی‌شمار شهید است این قلم زنهار! دیگری ننویسد به‌جای‌ ما میلاد عرفان پور 🔸@erfanpoor

فریاد می زند که به آن قلّه می‌رسیم خونِ به خاک ریختهٔ پیشوای ما #میلاد_عرفان_پور 🔸 @erfanpoor

هنوز داغ تو ای کوه! سخت سنگین است حقیقتی که محال است باورش، این است بخند تا که بگیریم زندگی از سر که بین ما و تو ای یار، انس دیرین است غمی شگفت‌غمی بود دوری‌ات ما را همین غمی که تسلّا، غمی که تسکین است پس از تو در دل ما، حسرت شهادت هم شبیه حسرت آن خنده‌های شیرین است برای فهم تو بالابلند خاک‌نشین! عیار فرصت دنیا چقدر پایین است هنوز نام تو آرامش دل مردم هنوز یاد تو سربند این میادین است نگاه ماست به آن قله‌ها که می‌گفتی نگاه ماست به صبحی که پشت پرچین است به بازگشت تو ما را امیدهاست پدر! همان امید که با کودک فلسطین است میلاد عرفان پور #آخرین_دیدار ( دوشبانه‌روز شعرخوانی برای امام شهید و آرمان‌های او) #مصلی_تهران @erfanpoor

«دشنام به آن حرامزاده... » این دلقک زشت پر افاده باز از سر عجز، فحش داده چون میخ طویله، قرص و محکم بر باطل خویش، ایستاده در کلهٔ پوک گازدارش گندیده هزار لیتر، باده این مَرکب اِپْسْتین که هرگز از خویش نداشته اراده زخمی‌ست نواحی‌اش ز موشک گر می رود اینچنین گشاده بدبخت قمارباز، هر دست خود را سر میز، باخت داده راهی جهنم‌ است با شوق ابلیس سواره، او پیاده گفتند زبان به فحش مگشا زیرا که نشسته خانواده! عین ادب است، ای عزیزان! دشنام به آن حرامزاده... میلاد عرفان‌پور @erfanpoor

.... بخند تا که بگیریم زندگی از سر که بین ما و تو ای یار، انس دیرین است ‌ غمی شگفت‌غمی بود دوری‌ات ما را همین غمی که تسلّا، غمی که تسکین است ‌ پس از تو در دل ما، حسرت شهادت هم شبیه حسرت آن خنده‌های شیرین است ‌ برای فهم تو بالابلند خاک‌نشین! عیار فرصت دنیا چقدر پایین است ‌ هنوز نام تو آرامش دل مردم هنوز یاد تو سربند این میادین است .... #میلاد_عرفان_پور @erfanpoor

سیلی از اشک روان گفتند دیدم آنچه از تشییع جان گفتند، دیدم صبح محشر خوانده بودم باورم شد آنچه از غم، شاعران گفتند، دیدم ضجه‌های ناگهان عاشقان، آه... گریه‌های بی‌امان گفتند، دیدم بی سر و سامان او خیل شهیدان صبح تشییعش اذان گفتند، دیدم رست از جان تا بپاخیزد جهانی رستخیز عاشقان گفتند، دیدم موج جمعیت، به سو در تلاطم کشتیِ بی بادبان گفتند، دیدم قامت بالابلندش را ببینید آنچه از سرو روان گفتند، دیدم پیر بود و داغ او داغ جوان بود هرچه از داغ جوان گفتند دیدم میلاد عرفان پور @erfanpoor

پس از تشییع امام عزیزمان، غزلی نوشتم در استقبال از غزل رضوی آن عزیز که فرمود: فارغ مرا ز رهگذر صبح و شام کن کار مرا به گردش چشمی تمام کن... امام سیدعلی خامنه‌ای (امین) ای اشک! بر چنین لحظاتی سلام کن ای داغ! خنده را به لب ما حرام کن آه ای نفس! بیا و از این درد دم بزن ای سینه! تیغ آه، بُرون از نیام کن اکنون که دلشکسته به دلدار می‌رسد ای دل! تو هم شکسته بیا احترام کن آه ای امین عرش خدا، در زمین نمان «غربت بس است، رو سوی آن کوی و بام کن» هفتاد ساله شد، عطش کربلایی ات ای تشنه‌کام! گریه بر آن تشنه‌کام کن با خانواده از دل آتش گذشته‌ای با خانواده‌ات به گلستان، مُقام کن آن زخم‌ها و زخم زبان‌ها چه با توکرد با دست دوست، آن همه را التیام کن ای نفس مطمئن! به بهشت خدا درآی در پیشگاه حضرت قائم، قیام کن صبری تمام داشتی ای جان بی‌قرار هنگام وصل آمده، عیشی تمام کن باری برای من که تهیدستِ عالَمم «از بارگاه فیض رضا توشه وام کن» آنجا که نام‌ها همه مَحوند در رضا یاد از من آر و باز دعایم به نام کن میلاد عرفان پور _ قسمت های داخل گیومه، مصرع هایی از غزل مورد اشاره ایشان است. @erfanpoor