گاهی
احساس میکنم شعرها و ادبیات بیشتر از
آدمها مرا میفهمند..
بهتر از آدمها با من حرف میزنند ؛
عمیقتر ، آرامتر و مهربانتر .
کسی می داند من چقدر تلاش کردم ،
ك روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود ؟. زیرا در میان ویرانی و رنج وظیفه انسان این است ك قلبش را به زشتی نسپارد .