خوشبخت اونیه که راهیِ کربلاست..:)💔

من با بو زیاد انس میگیرم .. به مامانم همین الان گفتم، مامان چیزی گذاشتی رویِ گاز؟ گفت اره، غذایِ بابارو داغ کردم .. گفتم بویِ سحری میاد:) مامان با تعجب نگاه کرد.. اما نفهمید ك این بویِ قیمه منو بُرد به سحری ها .. سحری هایِ ماه رمضون ، یکی از شباش با بویِ قیمه یِ مامان بیدار میشدیم .. هروقت بیدار میشدم ، مامان خودش غذاش تموم شده بود .. بابا سرِ سفر بود و من احتمالاً آخرین نفر بودم که به جمعشون میپیوستم .. تلویزیون پخش میشد و صدایِ دعایِ سحرگاه که به گوش میرسید ، تمامِ حس و حالِ خوب بهم تزریق میشد .. در تلاش بودم برایِ اینکه زود بخورم و بتونم یواشکی تا نماز یکم چرت بزنم .. معمولاً سحریا هیچ میلی برایِ خوردن نداشتم ، اما برایِ اینکه مامان ناراحت نشه، با اون بویِ مست کننده یِ قیمه شروع به خوردن میکردم و هرلحظه چشمم به تلویزیون بود تا ببینم چقدر مونده به اذان ؛ و تو ذهنم زمان رو تنظیم میکردم تا ببینم چقدر وقتِ مسواک زدن دارم.. اما .. اما حالا، امسال ، ۱۰ اسفند ماه، اماممونو شهید کردن و ما به جایِ بویِ قیمه مامان ، با صدایِ موشک بلند میشدیم .. قرآن و بغل میکردیم و سوره فتح و میخوندیم... امیدوارم هرگز دیگه اون روزا برنگرده. نمیدونم، چرا با یادآوریِ تمام ِ روزهایِ ماه رمضونِ امسال ، و نبودِ آقا اشک رویِ گونه هام نشست.💔 هیچی دیگه.. فقط خواستم بگم با هر یادآوریِ کوچیکی، دلتنگِ زندگیِ قبل از رفتنِ آقا میشم.. -اندراحوالاتِ خانومی به تلخیِ روزگار اللهم الرزقنا زودتر رجعتِ امام

حضورِ مهمونایِ محفل تو میدونمون𐙚

من ضرر کردم ُتو معتمد ِبازاری بار ِمارا نخریدند ، تو برمیداری ؟! ¹²⁸ :)

عمیقاً دلم کتابِ شهیـد میخواد، با خوندنش تا صبح عشـق کنم:)))))))

تولدِ عشقِ فاطمه نزدیکه هـٰا:)