آقای سیدالکریم ،اگر شما نبودید ، من با این دلتنگیِ طاقت فرسای کربلا چه می‌کردم؟!

تو میدونی که من چقدر تو مشغله هایِ زندگی غرقم و چقدر دارم لِه و لَوَرده میشم؟؟؟؟؟ نه، چون کمکی ازت برنمیاد .. کمکی ازت بربیاد هم، نه من اهلِ اینم که بیام حال بقیه رو بد کنم، نه تو اهل اینی که حالم برات مهم باشه .. ذره ای حالم اهمیتی برات نداره و اهمیتی برام این موضوع نداره.. برای من فقط ناراحتی یا غم عزیزام اهمیت داره... اما.. یه درسِ زندگی بگیرید.. شیرینی تونو با کس دیگه ای میخورید، مرض قندتونو برام نیارید، من حوصله مریض داری و دورویی و ندارم.. من چه گناهی کردم که نباید جزوِ شیرینیِ زندگیتون باشم؟! تو قیافه من چی نوشته که منو میبینید یاد بدبختیاتون میفتید ؟! اول فکر میکردم محرم اسرارتونم ، همدمِ درداتونم ،دردِ دلاتونو بهم میگید.. اما فهمیدم فقط نقشم تو زندگیتون مثل امامزاده است ؛ اما کاش این دوطرفه میبود:) نمیدونم.. مشکل منم.. شاید دیگه حوصله هیچیو ندارم .. حس کردم شاید منم آدمم.. حس کردم منم باید باهاتون روزِ خوشی داشته باشم.. دوست دارم خوشحال ببینمتون.. دارم تمرین میکنم شبیهِ بقیه بشم. برای اینکه زنده بمونم دلسوزیِ بیش از حد نکنم.. شاید همینه که میگن "برایِ کسی تب کن که برات بمیره" دیگه انقدر زندگی بهم فشار اورده به اینجام رسیده. به حرف هایِ قشنگتونم دیگه نباید توجهی بکنم.. نمیدونم.. فکر میکردم براتون مهمم، بیخیالش. برای منی که زندگیم سراسر رنجِ.. ودوست دارم خوشحالی عزیزامو ببینم، درد و رنج صرفا نباش.. اینجوری بدرد نمیخوری.. حرف من، این نیست که نیایید بگید.. حرف من اینه که خوشحالیتونم ما ببینیم، من فکر میکنم شما داری شکنجه روحی روانی میشی، برات میشینم حرص و جوش میخورم، بعد میبینم نه، خره این وسط من بودم.. خودمو زیاد قاتی پاتی کردم.

تا اطلاعِ ثانوی پرَم به پرِ هیچکس گره نخوره ..!

اگه دنیا دنیا ، با شهادتت کنار بیان؛ من با شهادتت کنار نمیـام، پدرِ عزیزِ ندیده❤️‍🩹

کلی از خودتون و از این فراق و دوری مینویسم و هی پاک میکنم .. تاحالا هزاربار پاک کردم..!

گاهی فقط باید ادامه داد؛ آرام، بی‌صدا، تا روزی که بفهمی تمام این صبرها بی‌دلیل نبوده‌اند. 🤍 پ.ن: از آینه یِ کثیف😬✨