🌀 چرا بعضی از مواقع، حال نماز شب نداریم؟ 🌀 چون روح که خراب شود، جسد را هم خراب می‌کند. 🌀 اگر مبتلای به گناه شدی، بدان که جسمت هم با تو همیاری نمی‌کند و نمی‌توانی برای نماز شب بلند شوی و کسل خواهی بود. 🌀 شاید شما بفرمایید که من خیلی حالم خوب است و بدنم قبراق است، امّا همین که اجازه نمی‌دهند، یعنی این بدن شما، سست است، مریضی دارد و تقوای قلب، شفای این اجساد است. 📚 درس اخلاق آیت‌الله قرهی https://eitaa.com/eslam20

{🌿💚} 💥در مرام مؤمــن‌جماعت نیســت‌ڪـہ خداوند صدایش ڪند و او بی‌توجه به نــدای‌اذان، مشغول روزمرّگــی خـود باشـد! #نماز‌ُاول‌وقت‌دریاب‌مؤمن https://eitaa.com/eslam20

🌹بانـو! 🔹این چادر تا برسد بدست تو 🔹هم از کوچه های مدینه گذشته ❤️هم از کربلا 😭هم از بازار شام 🌴هم از میادین جنگ... 🇮🇷چادر وصیت نامه ی🥀 شهداست بر تن تو 🌻چادرت را در آغوش بگیر و بگو برایت از خاطراتش بگوید... همه را از نزدیڪ دیده است❤️‍🔥 https://eitaa.com/eslam20

🌹امام حسین علیه السلام: به خدا قسم خون من از جوشش نخواهد افتاد تا اینکه خدا مهدی(عج) را برانگیزد و او انتقام خونم را بگیرد. 📕 بحارالانوار ج۴۵ ص۲۹۹ https://eitaa.com/eslam20

#جرعه‌ای_از_معرفت 💠آیت الله مجتهدی تهرانی (ره) : 🔸گاهی انسان یک دعاهایی میکند که به صلاحش نیست. آن حاجت را در دنیا به او نمیدهند، ولی در قیامت میدهند. میگوییم:« خدایا این چیست؟» میگوید:« در دنیا دعا کردی، صلاح نبود به تو بدهیم، اینحا دادیم. » ذوق میکند و میگوید:« عجب! کاش هیچ یک از دعاهای من مستجاب نمیشد و همه را اینجا به من میدانند، اینجا بهتر است. » 🔸خیلی وقت ها بچه به پدر و مادرش میگوید:« به من شیرینی بدهید»، ولی پدر و مادر صلاح نمیدانند. مثلا شام خورده، صلاح نیست شیرینی بخورد. مادری بچه اش را دوست دارد، طوری که لقمه را از دهان خودش برمی دارد و له بچه اش میدهد، ولی گاهی برخی چیزها که بچه به آن علاقه دارد، مادر میداند که به صلاحش نیست و آن را به بچه نمیدهد. مثلا غذای سرخ کردنی برای بچه خوب نیست، مادر به او نمیدهد. 🔸خدا هم اینگونه است. ما بعضی چیزها را از خدا میخواهیم که صلاح نیست به ما بدهد اما عقل ما نمیرسد که صلاح نیست! باید بدانیم که هرچه را خدا به ما داده، صلاح ما بوده است. به یکی داده و به یکی نداده است. به کسی که داده، صلاح بوده و به کسی هم که نداده، صلاح بوده است. https://eitaa.com/eslam20

ححت الاسلام غفاري م تفسيرسوره عصر ج 10109

امام حسین (ع) فرمودند: اعلَموا اَنَّ حَوائِجَ النّاسِ اِلَیکُم مِن نِعَمِ اللهِ عَلَیکُم، فَلا تَمَلُّوا النِّعَمَ فَتُحَوَّلَ اِلی غَیرِکُم؛ 🔺بدانید که نیازهای مردم به شما، از نعمت های خدا بر شماست. پس از این نعمتها افسرده و بیزار نباشید که هر آینه به سوی دیگران سوق یابد. مستدرک الوسائل، ج۱۲،ص۲۰۹ شرح حدیث: هر نعمتی، شکری خاصّ دارد. این که انسان، مال و موقعیت و آبرو و قدرت داشته باشد و بتواند با خرج کردن آنها در راه یاری و خدمت به مردم، قدمی نیک بردارد، یک «نعمت الهی» است و باید قدردان آن بود، چرا که از این رهگذر، ثواب بسیاری نصیب انسان می شود. چند روزی ز قوی دینان باش در پی حاجت مسکینان باش شمع شو شمع، که خود را سوزی تا به آن بزم کسان افروزی ?وقتی خداوند، این توفیق را به کسی می دهد، باید شب و روز شکر کند که او را واسطه ی خیررسانی قرار داده و برای خدمتگزاری به همنوعان پسندیده است. برخی از مراجعات حاجتمدان خسته می شوند و دیگر برنامه ی کمک به مردم را قطع می کنند. این نوع ناسپاسی در حق آن نعمت الهی است. کسی که احساس خستگی کند و به ستوه آید، خداوند زمینه ی این خدمت و یاری را از او می گیرد و به بنده ی دیگری می دهد. در احادیث ما، برای رفع نیاز مؤمنان آن قدر ثواب نقل شده که حیرت آور است. در جامعه ای که حسّ و عاطفه ی بشردوستی زنده باشد و مردم نسبت به هم، تعاون و همدردی داشته باشند، رحمت الهی بر سرشان می بارد و در آخرت هم از عنایت خاصّ پروردگار برخوردار می شوند. آن که می تواند باری از دوش کسی بردارد، چرا باید باری بر دوش دیگران باشد؟ 📚منبع: حکمت های حسینی https://eitaa.com/eslam20