bdfae478a1ccbd81001437e02bb568c4bddde3fb.docx
حجم:
15.4K
🔴 متن کامل مصاحبه اختصاصی با مسئول اتحادیه انجمن های اسلامی دانش آموزان استان کرمانشاه
@etefagh_ksh
⚫️سرمقاله ماهنامه #اتفاق_کرمانشاه شماره ۲۶ ام
✅اولویت کدام است؟
فرهنگ، حقوقِ زنان و اقلیتها، آزادی، حقوق بشر و ... از جمله کلماتی است که از شدت جذابیت، دچار مظلومیت شده اند. جذابیت این واژگان به دلیل قدرت مفهومی است که با خود منتقل می کنند و مهمتر از اینها تعاریف مختلف و نیم بند و گاه مغرضانه ای است که از آنها صورت می گیرد و باعث شده، بیشترین سوءاستفاده، گروکشی و فریب معنوی نیز با آنها صورت می گیرد. در مظلومیت این کلمات همین بس که کشوری مثل آمریکا که تنها استفاده کننده بمب اتم در دنیا، شرورترین و جنگ طلب ترین دولت تاریخ، دارنده بیشترین زندانی در دنیا و ... مدعی حقوق بشر و آزادی است. و یا انگلیس و فرانسه ای که تظاهرات علیه اختیارات بی حد ملکه و تبعیض نژادی، به عنوان مراسم سالانه آنها درآمده است، مدعی حقوق اقلیتها در ایران اند و ... .
اما در این میان فرهنگ مظلومیتی مضاعف و بومی دارد. در ایران نهادهای متعددی به نام فرهنگ مزین شده اند و بودجه کلان به این نام، صرف می شود و متولیان از اهالی منبر و تریبون و کلاس تا وزیر و رئیس و نماینده و مدیرکل و کارمند و ... دارد ولی نتیجه این همه هزینه افراد و افکار و افعال عمدتاً تکراری؛ فرهنگ شهرنشینی، ترافیک، آپارتمان نشینی، کارمندی، حجاب، صفوف متراکم مقابل دادگستری ها، کلانتری ها، فایلهای پنهان شده گوشی ها، تکیه کلام دانش آموزان، آمار طلاق، بیکاری، اعتیاد و ... است. مقام معظم رهبری سال گذشته فرمان "آتش به اختیار" را صادر و حدود و شرایط آنرا معرفی نمودند. یعنی کار تمیز، خودجوش و نه بی قانونی و طلبکار کردن مدعیان پوچ اندیش و مدیون کردن جریان انقلابی کشور، که اگر دستگاه های متولی و مرکزی دچار اختلال شدند باید " آتش، به اختیار" باشد. از مدیران فرتوت، مدعی و پرخاشگر صاحب دسته گل برجام و بازار، که اوج دغدغه فرهنگی آنها ربنای افطار و یک کنسرت است و تمام خلاقیتشان در صرف اعتبار ملی، تمسخر گشت ارشاد و گذشتگان است، توقعی نیست. از دستگاه های دیگری که خود را با روزمرگی مشغول کرده اند نیز همینطور. خودهاشان و خدایشان.
اما از اهل منبر و محراب و تریبون و کلاس و صدا وسیما توقع دیگری است. آنها که نمک امام زمان می خورند و شغلشان روشنگری و تلطیف قلوب و تقریب نفوس با خداست، باید بیش از هر قشر دیگری، به فکر فرهنگ دینی مردم باشند. آنها که بورسیه و ارتزاقشان از بیت المال است، نباید در تب مقاله و isi، وظیفه خود را فراموش کنند و آنها که هنوز در ذهن مردمان "چون شمعی می سوزند تا روشنایی ببخشند" توقعی افزون تر از کلاس خصوصی است و ... و صداوسیمایی که تحریم خارجی و گروکشی دولتی را به خاطر حق¬گویی به جان خریده، نباید "دانشگاه عمومی" بودن خود را فراموش کند. در روزگاری که دشمن سخت گرفته و مردم در امتحانند و منافقان روحیه مؤمنین و مستضعفین را تخریب می کنند و امید محرومان عالم را نشانه گرفته-اند، باید بدانند که جداً، وقت تبلیغ و ترویج مشاغل خانگی و اقتصادهای خرد و توانمندسازی مردم است، نه "ادا بازی" و تقلید و تکرارهای آزار دهنده و خلاقیت کُش. درست است که شایعه در همه فرهنگها و کشورها هست ولی چرا سرعتش در جامعه ما به این زیادی است؟ فرهنگ سازی برای "ساعَةِ الْعُسْرَةِ" نظام، با کدام از ما بود؟ فرهنگ ایثار را چه کسی باید می گفت؟ آگاه سازی مردم از رسانه های "مُرجِفون" باکدام بزرگوار بود؟ برخورد قاطع، سریع و عبرت آموز با تبهکاران اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی به کدام دستگاه سپرده شده بود؟ و سؤالات دیگری که به زودی خدا ازما خواهد پرسید؟
ما که رهبری حکیم چون خامنه ای عزیز داریم، گویی همه کار را به او سپرده ایم. او هم دیده بان است و هم مدیر. هم سرباز مجاهد و هم پاسخگوی تنبلی ما و با عرض شرمندگی، به جای ما هم عذرخواهی می کند. در استان کرمانشاه که از "گهواره تمدن" تنها چند متر بنر نصیب مردمش شده، دغدغه مسؤولین چیست؟ نقشه پیشرفت و چشم انداز و پیوست فرهنگی طرح های کلان شهر کجاست؟ گزارشهای غیرتکراری و واقعی دستگاه های خدماتی نظارتی، کجاست؟ از شورای شهر مردم چه خبر؟
🔴نویسنده: #محمد_هادی_صحرایی
شبکه های اجتماعی ماهنامه اتفاق کرمانشاه👇👇👇:
https://sapp.ir/etefagh_ksh
https://eitaa.com/etefagh_ksh
https://profile.igap.net/etefagh_ksh