📃 داستانِ ایران - شماره ۳ (خلاصه‌ی یادداشتِ "مردم! علاج در وطن است." برای توزیع در تجمعات) 🔴 ابعاد: کاغذ آ ۶ ✅ اعترافات: @eterafat_ir

🎙داستانِ ایران - قسمت ۳ 👈 دریافت از کانال بله 👉 🔻کدام جریان در تاریخ معاصر ایران، واقعا علاج را در وطن می‌دیدند؟ 🔻دکتر شریعتی درباره‌ی این جریان چه می‌گوید؟ 🔻چهارمین قطب قدرت در جهان، بر اساس کدام دیدگاه ساخته شده است؟ 🔴 محتوای صوت: مطالبِ یادداشتِ "مردم! علاج در وطن است."، به علاوه‌ی برخی نکات تکمیلی در یکی از تجمعات مردمی اصفهان ارائه شده است. ✅ اعترافات: @eterafat_ir

📁 #پرونده | دریای اراده ها (رهیافتی به تجمعات شبانه‌ی مردم ایران و اندیشه‌ی پشتیبانِ آن) 📄 شماره ۸ | "وطن" یعنی شَرَف؛ یعنی "شهادت"... بسم الله الرحمن الرحیم 🔹️وطن دوست ترین عناصرِ تاریخِ معاصرِ ایران -یعنی "علمای شیعه" و "مردم مؤمن پیرو آنها"- از اسلام و تشیّع چه درسی آموخته بودند که علاج را در وطن می‌دیدند و برای این عقیده، حاضر بودند جانِ خویش را فدا کنند؟ 🔸️شاید مهم ترین آموزه‌ی اسلام، همان باشد که در آیه‌ی ۲۵ سوره‌ی انبیاء نیز منعکس شده است: • وَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ - و پیش از تو هیچ پیامبری نفرستادیم، مگر آنکه به او وحی کردیم که هیچ "اله"یی جز من نیست؛ پس تنها مرا بپرستید. 🔹️یکی از معانیِ "اله"، عبارت است از "معشوق"؛ بنابراین، آنچه که به تمام پیامبران وحی شده است، آن است که هیچ معشوقی به جز خدا نیست؛ و به همین جهت، تنها باید او را بندگی کرد. 🔸️باید دقت کرد که ادعای قرآن، آن نیست که "خداوند از هر معشوقی بهتر و یا محبوب تر است"، بلکه ادعا آن است که "اساسا هیچ معشوقی به جز خداوند وجود ندارد." اما با وجود معشوق های گوناگون -همچون همسر و فرزند و مال و جاه و...- چگونه می‌توان این سخنِ قرآن را پذیرفت؟ 🔹️شاید هر انسانی که عمری را سپری کرده است، چنین تجربه‌ای داشته باشد که "چیزی را آرزو می‌کند" و در پیِ آن می‌دَوَد؛ و هنگامی که پس از تلاشِ بسیار، به آن آرزو دست می‌یابد، پس از مدتی دلزده می‌شود و در موردِ آن چیزی که مدتی آرزویش را داشت و برای به دست آوردنش می‌دَوید، می‌گوید: این هم "همان" نبود که می‌خواستم. و این تجربه، بار ها و بار ها و در مورد آرزو های مختلف، تکرار می‌شود... 🔸️"این هم همان نبود.‌."؛ "همان" چیست؟ این "همان"، همان "تنها" معشوقی است که انسان مشتاق دیدارِ اوست و او را با آئینه هایی که نورِ او را به قدرِ ظرفِ کوچک خود بازتاب می‌دهند، دائما اشتباه می‌گیرد و عمر خود را در پیِ آن آئینه ها -همچون مال و جاه و...- می‌دَود؛ آئینه هایی "تمام شدنی"، که روزی عمرشان به سر می‌آید و عاقبت، باید آنها را ترک گفت. 🔹️آری! مهم ترین آموزه‌ی اسلام، عشق به خدای "تمام نشدنی" است؛ عشقی که "ترس از مرگ" را می‌میراند و "شوقِ شهادت" را در قلب انسان، متولد می‌کند. 🔸️شوقِ شهادت، همان چیزی است که "هزینه های ایستادگی در برابر سلطه‌گران" را به صِفر می‌رساند و "استقلال‌طلبی" را -با تمام هزینه هایش- ممکن می‌سازد و به قول آن خواننده‌ی قدیمی، باورِ "وطن یعنی شرف؛ یعنی شهادت."(۱) را متولد می‌کند. 🔹️همان‌طور که "رئیس‌علی دلواری"، در نامه‌اش به "آیت الله شیخ محمد حسین مجتهد" -که فتوای جهاد با اشغالگران انگلیسی را داده بود- می‌نویسد: • "قربانت گردم! درجه‌ی بهشت پیدا کردن و شربتِ "شهادت" را داوطلبانه خواستن، باید همتی عالی و عزمی راسخ داشت... کسی که حکم سخت از علماء دیده باشد و حکم امام باشد و جنگ نکند، بهانه‌ی آن چیست؟" 🔸️حاصل آنکه: "عشق به خدا و شهادت‌طلبی"، تنها یکی از آموزه هایی است که "وطن دوست ترین" جریانِ تاریخِ معاصرِ ایران را تربیت کرده است. 🔗 ان‌شاءالله ادامه دارد... ✍ جوانِ عصر خمینی 🔻پی‌نوشت_____ ۱_ اشاره به آهنگ "وطن" از علیرضا عصّار ✅ اعترافات: @eterafat_ir

📃 داستانِ ایران - شماره ۴ (خلاصه‌ی یادداشتِ "وطن یعنی شرف؛ یعنی شهادت" برای توزیع در تجمعات) 🔴 ابعاد: کاغذ آ ۶ ✅ اعترافات: @eterafat_ir

🎙داستانِ ایران - قسمت ۴ 👈 دریافت از پیام‌رسان بله 👉 🔻مهم ترین آموزه‌ی اسلام چیست؟ 🔻این آموزه، چه تأثیری در عملکرد وطن‌دوست ترین جریان تاریخ معاصر ایران گذاشته است؟ 🔴 محتوای صوت: مطالبِ یادداشتِ "وطن یعنی شرف؛ یعنی شهادت"، به علاوه‌ی برخی نکات تکمیلی در یکی از تجمعات مردمی اصفهان ارائه شده است. ✅ اعترافات: @eterafat_ir

📁 #پرونده | دریای اراده ها (رهیافتی به تجمعات شبانه‌ی مردم ایران و اندیشه‌ی پشتیبانِ آن) 📄 شماره ۹ | توحید و هویتِ ملّی ایرانیان بسم الله الرحمن الرحیم 🔸️اساسی ترین آموزه‌ی اسلام، "توحید" است؛ همان آموزه‌ای که مانند خون، در تمام آموزه های اسلام، جاری است. این آموزه‌ی اساسی: • "هدفی" نو برای زندگی انسان ترسیم می‌کند: ملاقاتِ خدای بی‌نهایت(ر.ک: یادداشت قبلی) • و "شاه‌راه" رسیدنِ به آن هدف را نیز، معرفی می‌نماید: عبودیت 🔹️اما "عبودیت" چیست؟ آن‌طور که قرآن ترسیم می‌کند، عبودیت یک سکه‌ی دو روست که یک روی آن "نه" و روی دیگر آن "آری" است: • "نه" به اطاعت و بندگیِ غیر خدا • و "آری" به اطاعت و بندگیِ خدا 🔸️این سکه‌ی دو رو، همان حقیقتی است که مسلمانان، دست کم ۱۰ بار در روز، در پیشگاه خداوند اعتراف می‌کنند: • إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ (آیه‌ی ۵ حمد) - "فقط" تو را می‌پرستیم؛ و "فقط" از تو یاری می‌جوییم. 🔹️توحید -با چنین محتوایی- یک بازتابِ مشخص و نام‌آشنا در حیاتِ اجتماعی دارد: "استقلال". توضیح آنکه: نخستین لازمه‌ی پایبندیِ یک جامعه به توحید، آن است که "سلطه‌ی" هیچ قدرتِ غیر خدایی را -که همان اطاعت و بندگیِ آن قدرت است- نپذیرد. این بدان معناست که باور به توحید، با "سلطه‌پذیری" جمع نمی‌شود‌. 🔸️رازِ حسّاسیتِ عالمان شیعه و مردمان مؤمنِ پیرو آنها بر روی "قرارداد های استعماری" و یا "اشغال کشور توسط بیگانگان" را، باید در همین آموزه‌ی بنیادین اسلام جستجو کرد.(ر.ک: یادداشتِ "مردم! علاج در وطن است.") 🔸️اما اگر جامعه‌ای اراده کرده باشد که مستقل بماند و زیر بار سلطه‌گران نرود، باور به توحید و یا عدمِ باور به آن، چه تفاوتی در آن جامعه ایجاد خواهد کرد؟ قسمتِ جالبِ ماجرا همین جاست! 🔹️باور به توحید، "هویتی" برای جامعه می‌سازد، که در آن: 1️⃣ "استقلال" یک حقیقتِ "مقدّس" است؛ آن قدر مقدّس، که ارزشِ "جان دادن" دارد. و اینجاست که "شهادت"، با آرمانی همچون "استقلال و عزّتِ وطن"، هم آغوش می‌شود؛ و شاید ایستادگیِ بی‌مهابا در مقابل اشغال‌گرانِ وطن، آن طور که در زندگانیِ "رئیس‌علی دلواری ها" نمایان است، نمونه‌ای از این هم آغوشی باشد.(ر.ک: یادداشت قبلی) 2️⃣ تفاوت های گوناگونِ قومی و دینی، در ذیل "آرمان های مقدسِ ملّی"، قابل جمع هستند؛ چرا که اساسی ترین لوازمِ عملی توحید -همچون استقلال، آزادی و...- از قضا جزء فطری ترین و انسانی ترین خواسته های هر انسان، صرف نظر از قوم و نژاد و مذهب او می‌باشند؛ و در همین نقطه است که "هویت ملّی" مسلمانان، با "هویتِ دینی" آنها به یگانگی می‌رسد. 🔸️این گونه است که اسلام، "هویت ملّی" ایرانیان را آبیاری کرده و درختی تنومند از آن ساخته است. همچنین، اسلام آموزه های دیگری نیز دارد که مرزِ میانِ "وطن‌دوستی و استقلال‌طلبی" را با "ملّی گراییِ افراطی" مشخص می‌کنند... 🔗 ان‌شاءالله ادامه دارد... ✍ جوانِ عصر خمینی ✅ اعترافات: @eterafat_ir

📃 داستانِ ایران - شماره ۵ (خلاصه‌ی یادداشتِ "توحید و هویت ملی ایرانیان" برای توزیع در تجمعات) 🔴 ابعاد: کاغذ آ ۶ ✅ اعترافات: @eterafat_ir

🎙داستانِ ایران - قسمت ۵ 👈 دریافت از کانال بله 👉 🔻اسلام، هویت ملی ایرانیان را چگونه ساخته است؟ 🔴 محتوای صوت: مطالبِ یادداشتِ "توحید و هویت ملی ایرانیان"، به علاوه‌ی برخی نکات تکمیلی در یکی از تجمعات مردمی اصفهان ارائه شده است. ✅ اعترافات: @eterafat_ir

📁 #پرونده | دریای اراده ها (رهیافتی به تجمعات شبانه‌ی مردم ایران و اندیشه‌ی پشتیبانِ آن) 📄 شماره ۱۰ | مستقلِ "مرتبط" بسم الله الرحمن الرحیم 🔹️همان‌طور که "نه به بردگی و بندگیِ غیرِ خدا" یکی از ارکانِ عبودیت است، رکنِ دیگرِ آن، "آری به بندگیِ خدا" است. "بندگیِ خدا" نیز عبارت است از آن که انسان، اراده‌ی خویش را تسلیم اراده‌ی خداوند کند. 🔸️"تسلیمِ خداوند شدن" به چه معناست؟ آیا خداوند نیز مانند دیگر سلطه‌گران است که بندگیِ او، عبارت باشد از پیروی از هوس های شخصیِ او؟ قرآن، اراده‌ی خداوند را -اراده‌ای که باید تسلیم آن شد- به خوبی به تصویر می‌کشد: • إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسَانِ وَ إِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَىٰ وَ يَنْهَىٰ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ ۚ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ (آیه‌ی ۹۰ نحل) - خداوند به عدل و احسان و بخشش به نزدیکان فرمان می‌دهد؛ و از فحشا و منکر و سِتَم، نهی می‌کند؛ خداوند به شما اندرز می‌دهد، شاید متذکّر شوید! 🔹️بنابراین، "آری به بندگیِ خدا" به معنای "آری به تمام ارزش های انسانی" است؛ ارزش هایی که در سرشت هر انسانی -از آن جهت که انسان است- خواستنی و دوست‌داشتنی هستند و معارف تمام ادیان الهی نیز، چیزی جز "تفصیل" آن ارزش ها نمی‌باشد: • فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا ۚ فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا ۚ لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ (آیه‌ی ۳۰ روم) - پس روی خود را متوجّه آیین خالص پروردگار کن! این فطرتی است که خداوند، انسانها را بر آن آفریده؛ دگرگونی در آفرینش الهی نیست؛ این است "دینِ" استوار؛ ولی اکثر مردم نمی‌دانند! 🔸️بر این اساس، "استقلالِ" برآمده از توحید، نمی‌تواند با "سلطه‌گری" جمع شود؛ همچنان که نمی‌تواند با "انزوا" جمع گردد. چرا که ارزش های انسانی، علی رغم آن‌که تن دادن به سلطه‌ی دیگران را بر نمی‌تابند، "سلطه‌ی بر دیگران" و یا "قطعِ ارتباط با آنها" را نیز بر نمی‌تابند. و به تعبیر دیگر: انسانی که پایبند به ارزش های انسانی باشد، همچنان که از دیگران "مستقل" است، با آنها "مرتبط" نیز هست.(و البته چگونگیِ این ارتباط را نیز، همان ارزش های انسانی مشخص می‌کنند‌؛ به ادامه‌ی یادداشت توجه کنید!) 🔹️همان‌طور که قرآن کریم -که منبعی برای کشف اراده‌ی خداست- نیز، از طرفی با دعوت به عبودیت، مسلمانان را از پذیرش سلطه‌ی دیگران باز می‌دارد و از طرف دیگر، آنها را به قطع ارتباط با کسانی که با آنها دشمنی نمی‌ورزند، دستور نمی‌دهد: • لَا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَ لَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَ تُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ (آیه‌ی ۸ ممتحنه) - خدا شما را از نیکی کردن و رعایت عدالت نسبت به کسانی که در راه دین با شما پیکار نکردند و از خانه و دیارتان بیرون نراندند نهی نمی‌کند؛ چرا که خداوند عدالت‌پیشگان را دوست دارد. 🔸️از این رو، جامعه‌ای که پایبند به توحید باشد، یک جامعه‌ی "مستقلِ مرتبط" است. بر این مبنا، "وطن‌دوستیِ مسلمانانه"، از "ملی‌گراییِ افراطی" -چه افراط در قالب سلطه‌گری باشد و چه در قالبِ انزوا- جدا می‌شود. 🔗 ان‌شاءالله ادامه دارد... ✍ جوانِ عصر خمینی ✅ اعترافات: @eterafat_ir