اقا من یه چیزی برام سواله شما بلاخره دارید فوتبال میبینید یا دارید پست میزارید تو چنلاتون.

این شخصیت فوق‌العاده بود :)

اخرین باری که میگوییم خداحافظ ؛ اولین کتابیه که چشم بسته فقط به خاطر اسمش خریدم . معمولا تا چند ورقی نزنم یا خلاصه پشت جلد رو نخوندم انتخابی نمی کنم ،در حقیقت هر کتابی دو دقیقه فرصت داره خودشو بهم ثابت کنه . ولی اسمش برام جالب بود ، چیزی بود که همیشه برای خودم میگفتم، اینکه ما واقعا نمیدونیم اخرین بار کیه ممکنه یه بار برای اخرین بار باشه و ما فکر کنیم مثل بار های قبله؛ ولی نیست . احساس کردم از اسمش میتونم همراه گفته ها باشم حالا هرچی باشه. و اینم شد ؛ احساس کردم خیلی وقتا خط فکری کسی که شخصیت اصلیه یا راویه با خودم یکی میشد هرچند شاید در دنیا بیرون نباشم . خلاصه که نمیگم من تاییدش میکنم برید بخونید یا هرچی ولی یه جلوه از دنیای واقعی بود ،حالا داستان هم برگرفته از یه واقعیت بوده . قشنگ بود برام و همین ؛ حداقلش اینه بیشتر حواسم به چیزایی هست که ممکنه اخرین بار باشه :))

اونجایی که حس میکنی از هم دور شدین<<<<

آدما از یه جایی به بعد واسه هم تکراری می‌شن، اگه از اون به بعد هم بتونن از تکرار هم لذت ببرن، اونجاس که معلوم میشه آدم درستی رو انتخاب کردن. https://t.me/Duchar

هر آنچه میشنوید ؛ آخرین مکالمات افراد است. "شنیدن این پادکست به افرادی که مصدومیتِ روحی دارند، توصیه نمی‌شود." - قسمت چهارم.

وای از رفتن .

۱۰:۲۳ ″امیدوارم بتونی با وجدانت کنار بیای ″ جدی ماها خیلی چیزا رو نمیدونیم از هم چیزایی که مثل این یا هرچی دیگه که ممکنه بود با دونستنش همه چیز فرق کنه

-

به ″الهی به رقیه″ هاتون نیازمندم :))