https://irannewspaper.ir/sp-282/8 یادداشتم در ایران جمعه برای معرفی کتاب‌های آقای قیصری

🗞 انتشار دهمین شماره مجله محفل 📍ویژه‌نامه پرستار 🔻در معرفی دهمین شماره مجله مجازی محفل آمده است: «روپوش سفید فقط پارچه‌ای ست که بر اندام پرستارها خوش نشسته اما سفیدی اصلی قلب‌های‌شان است، نگاه‌شان است و دست‌هایی که نیمه‌شب پتو را تا گردن بیمار بالا می‌کشد. محفل این شماره سفیدپوش شده است. بوی خون و الکل و بتادین می‌دهد و البته مهربانی!» 🔻دریافت و مطالعه ویژه‌نامه پرستار محفل از راه نشانی زیر: 🆔https://mabnaschool.ir/product/mahfel10/ #محفل #محفل_پرستار | @mabnaschoole |

چند پا پست آخر مبنا عالیه

مثلاً معلم باشی و برای امتحان تاریخ این سوال رو طرح کنی که: «رژیم صهیونیستی اسرائیل در چه سالی و چگونه نابود شد؟» #هم_رویا #طوفان_الاقصی | @mabnaschoole |

🔸«فاطمه سادات شه‌روش» تو بخش «محفل کتاب» ما رو با چند کتاب کودک با موضوع اون شماره آشنا می‌کنه. 🔸«من پرستار هستم» یکی از اون کتاب‌هاست که تو محفل «پرستار» معرفی شده. تو این کتاب بچه‌ها با وسایل مورد نیاز پرستاری و کارهایی که یک پرستار انجام می‌ده آشنا می‌شن. 🔸امروز بهونهٔ خوبیه که به این مطلب سر بزنید و با این کتاب‌ها آشنا بشید. شاید بچه‌هاتون از خوندن داستان‌هایی با شخصیت پرستار خوششون بیاد. #محفل_کتاب #محفل_پرستار @mahfelmag

زندگی من به دو بخش قبل و بعد از آشنایی با باربیکن تقسیم‌ می‌شه🥰

هو رونیکای نوجوان، قهرمان هم‌سالانش می‌شود. او که حس می‌کند حرف نزدن باعث شده بارها آسیب ببیند، تصمیم می‌گیرد، دهانش را باز کند و این دهان بازکردن جان یک انسان را نجات می‌دهد. ماجرا در همین زمانه اتفاق می‌افتد، البته اگر بتوانیم پنج شش سال پیش را نزدیک امروز فرض کنیم. به نظرم زبان داستان هنوز جای کار دارد، یعنی انگار جاهایی از نوجوان خارج شده و با یک مادربزرگ سروکار داریم. ممکن است نویسنده به عمد چنین کرده باشد و این بخشی از شخصیت‌پردازی باشد اما برای من سخت بود قبول کردن بعضی اصطلاحات از دختر داستان. اما خرده پیرنگ‌های داستان را دوست داشتم و توی کتاب دنبال باز کردن گره‌ها می‌رفتم. همه جای داستان، صدای فلوت می‌آمد و گهگاه جیرینگ جیرینگ دف در حالیکه توی شکم رونیکا یک پیانو کار گذاشته بودند. فکر می‌کنم بشود این کتاب را برای کلاس پنجم به بعد، هدیه خرید. #معرفی_کتاب

فاطمه جان با احترام آنفالوت مي كنم با اينكه خودت برام خيلي محترم هستي و دوستت دارم اما تصميم گرفتم تمام كساني كه طرف دار اين ها هستند را كنار بگذارم🙏🏻 از نظر من هركسي طرفدار ماندگاري اين ها بلشد طرفدار ظلم است قبلا مي گفتم هركسي اعتقاد خودش اما الان با كشتار اينا برام معناي ديگه اي داره. این را دوستم بعد از اینکه ۲۲ بهمن پارسال عکس پرچم ایران را استوری کردم برایم فرستاد و دوستی ده‌ساله‌مان با این پیام تمام شد. امروز در رستوران آن هم در شهری دیگر خیلیی اتفاقی دیدمش و از کنارش گذشتم، بدون سلام بدون آغوش. چند ساعت بعد اما رفتم خانه دوستی مجازی که‌ عمر دوستی‌مان به سه سال هم نمی‌رسد و برای اولین‌بار دیدمش. بغض کردم. سفت بغلش کردم و به اندازه تمام دوستی‌های دنیا در همان چند ساعتی که مهمانش بودم عشق و محبت نثارم کرد. قلب من امشب آغشته به مهربانی اوست❤️

کاش روزی برسه که موقع خوندن داستان‌های گلشیری حس مرغ پخته بودن بهم دست نده😔

یادداشتم در روزنامه ایران جمعه با عنوان نقد کتابی که نوشته نشده! https://irannewspaper.ir/sp-284/15

اگر از تو درباره غزه پرسیدند بگو به آنها در آنجا شهیدی است که شهیدی آن را حمل می‌کند و شهیدی از وی عکس می‌گیرد و شهیدی او را بدرقه می‌کند و شهیدی بر وی نماز می‌خواند *محمود درویش*

دوستی دارم که همیشه می‌گوید خواندن و نوشتن نهایتا ربطی به مقوله تنهایی دارند. من هم کم‌کم دارم به همین نتیجه می‌رسم بخشی از کتاب درد که کسی را نمی‌کشد نوشته جاناتان فرنزن @faaash