یه کتاب بهتون معرفی می کنم برید بخونید.
"پسری که قبلا بودم"
یهو یادم افتاد، اینو من کلاس هشتم خوندم، دفعه ی اول حال نکردم ولی دوباره خوندمش بعدا و این بار عاشقش شدم
درمورد سوگه
Paria's papers.
یه چیزی که میخواستم بگم اینه که حس میکنم توی یه مدت فشرده مثلا همین ۳ ماه اخیر، حیطه ی مطالعاتیم به
اره کاملا با حرفات موافقم، باید یکم بذارم طبقه بندی شن و مرور کنم
البته نشر پیدایش هم منتشرش کرده با اسم ایتنی که قبلا بودم، ولی طاقچه نداشتش انگار اونو
Paria's papers.
کیفش هم به همینه
کاملا موافقم، کلا من هیچ وقت از اون دسته که راهنمایی میخوان نبودم، خودم رفتم تهشو در آوردم
اگه بچه دار شم حتما می برمش کانون پرورش فکری
خودم یه تابستون می رفتم ولی به دلیل انزوا طلبی زیاد از حدم ولش کردم🙏
ولی کتابخونش خوب بود🙏
از صدای ما
زندگی پر از
شعر و شور بود.
هرچه غصه بود
از دیار ما،
دور دور بود.
ما پرندگان
توی زندگی
غم نداشتیم.
از غذا و آب
از هوا و خواب
کم نداشتیم.
زندگی پر از
شعر و قصه بود،
صاف و صاف و صاف.
مثل آب رود
توی باغ و دشت،
تند می گذشت.