و تن من یک حافظه سگی دارد که بغلی جز اغوش تو نمی‌خواهد.

الهه جانم ، میگویم و باز نیز میگویم بدبختی هم مسری ست و هم ارثی. تورا به خدا حفظ کن این فاصله اجتمایی را. و تو گفتی [ بدبختی مسری نیست. گاهی می آید که خوشبختی های ما را یادمان بیاورد‌.] و من تا به حال خوشبختی نچشیده ام. برایم نوشتی : [ هر کسی که قدم به زندگی شما می‌گذارد یک معلم است حتی اگر شما را عصبی کند باز هم درسی به شما آموخته است زیرا محدودیتهای شما را نشان داده است پس آگاهانه و با آرامش با اطرافيان رفتار كنيد و از تنش و درگيرى و بحث بپرهيزيد از همه‌ چالش‌ها لذت ببرید هنر زندگی، دوست داشتن مسیر زندگی است.] گرچه بی ربط بود ولی خوشمان آمد.

قانون سی‌دو "چت را دوطرفه پاک کنید، حالا نصف راه فراموش کردن را رفته اید." 1000000 امتياز مثبت برای شما

تو نگاه خانوم پرستار وقتی سرمم پاره شد ی چیزی بود یچیزی تو مایه های "حق با توعه تو ذاتا آدم بدبختی هستی"

جالب اینجاست که ما این زندگیو تو عالم ذر انتخاب کردیم *همیشه انتخابای بی نظیری (💩)داشتم

"میم" مثل ما

_

دوست ندارم با افرادی که همواره مرا در حالت دفاع قرار می دهند معاشرت کنم؛ دفاع از عقاید، دفاع از اندیشه ها، دفاع از خودم و دفاع از حقوق و آرزوهایم. »Mohammad Kahrobi« @farsitweets

روزی برای کودکم خواهم گفت که " عاشورا کوچه بغلی‌مان بود "

برایم نسکافه بپز ، بیا تا انتهای آن کوچه برویم ،میدانم خانه ان الهام خانه خراب کن ان جاست ولی قبول کن بینیه خوش فرمی دارد‌.

وبلاگ قطعه 26

بی فرهنگا وسط چت حداقل دیلیت اکانت نکنید